سینمای ایران در سالهای اخیر شاهد شکلگیری نوعی «ژانر ناگفته اما تکرارشده» است؛ ژانری که شاید بتوان آن را کمدی تاریخیِ پساانقلابی نامید. در این نوع از آثار، یک شخصیت سادهدل ـ غالباً لوده و خوشنیت ـ ناخواسته میان دو دورهی پیش و پس از انقلاب گیر میکند و از دل این تضاد قرار است هم خنده زاده شود و هم نگاه انتقادی.
یکتا ناصر با انتشار این عکسها نوشت: «در اکران مردمی فیلم کوکتل مولوتف در کنار حسین دوماری عزیز کارگردان محترم و کاربلد این فیلم.»