دوشنبه گذشته باز هم ترامپ به ما ایرانیها فحش داد. در یک نزاع خیابانی معمولاً کسی فحش میدهد که کتک میخورد و تازه با فحش دادن اوضاعش بدتر هم میشود: هر فحش یعنی یک سیلی دیگر و هر ناسزا یک مشت دیگر. کسی که زورش بیشتر است، نیازی نیست از زبانش استفاده کند.
ایران با بستن تنگه هرمز به روی متجاوزان و کشورهای حامی آنان، کاری با «به اصطلاح ابرقدرت اقتصادی و نظامی دنیا» کرد که رئیس دولت متجاوز آمریکا، اختیار عقل و عنان زبان خود را از دست داد.
منظور از «زدند»، تجاوز نظامی دشمن به میهن است و منظور از «زدیم»، پاسخهای دفاعی ماست. این روزها ایرانیها بهشدت دنبال این هستند که «ما هم باید بزنیم.» بعد از هر تجاوز جدید دشمنان به خانهها و کارخانهها، ایرانیان اخبار را دنبال میکنند تا ببینند «ما» در پاسخ به این تجاوزات، «کجا را زدیم؟»
چند روز پس از آغاز تجاوز نظامی آمریکا و اسرائیل به کشور ما، با دکتر سعید لیلاز تماس گرفتم. با حزن و درد گفت: «آقای گلپور! آیتالله خامنهای کاملاً حق داشت میگفت آنچه درحال وقوع است یک کودتا است.
بهرهمندشدن میلیونها انسان در سراسر جهان و میلیونها کودک در خاورمیانه از یافتههای پژوهشی و تولیدات واکسن انستیتو پاستور تهران، به این معنی است که حمله دشمنان به این نهاد، جنایت علیه بشریت است.
شهادت هر فرمانده و رزمنده و شهادت هر کودک و شهروند ایرانی غمی بزرگ است. اما دراین میان، شهادت علی لاریجانی به گونه دیگری است. شهادت لاریجانی، به قول نیما یوشیج «غمی افزود ما را بر غم ها»، چرا که به قول رودکی، شهادت «چنین خواجه نه کاری است خرد!»
در زندگی چه نیرویی هست که حتی هنگام تجاوز دو دشمن اسرائیلی-آمریکایی به میهن سر ایستادن ندارد؟ در جنگی که دشمنان به ما تحمیل کردند، ما از پیوندهای عاطفی و خویشاوندیمان و از عشقها و دوستیهایمان دست نمیکشیم.
سلام بچههای دبستان «شجره طیبه» میناب؛ سلام «هنا دهقانی»، «زهرا بهرامی»، «آتنا چملی نژاد»، «فاطمه درازهی»، «مهدیس نظری» و بقیه ۱۶۲ دوست و همبازی این مدرسه که نهم اسفندماه به دست دشمن دژخیم به شهادت رسیدید. تن خاکی شما از این جهان پرغوغا رفت، اما غوغای شهادت مظلومانه شما پژواکی بزرگ در این جهان یافته است.
درست است که دولت پزشکیان هر روز با مصائبی روبهرو بوده است، اما این وضعیت، وضعیت «مقابله با مصائب» بوده است، نه دستها را به حالت تسلیم بالا بردن.
در گفت و گو با تقی آزاد ارمکی، استاد جامعه شناسی دانشگاه تهران، تأثیرات و تحولات ناشی از جنگ در حوزههایی چون خانواده و هنر و دانشگاه تا دیوانسالاری بررسی شد.
دکتر محمد فاضلی، جامعهشناس، در گفتوگو با ایران تاریخ معاصر را مورد کنکاش قرار داده تا بتواند بر مبنای این بازنشانی از گذشته تصویری از آینده را ارایه کند.
مصاحبه رئيس سازمان برنامه در سالهای ۱۳۸۰ و ۱۳۸۳ با سالنامه ایران ۱۴۰۳ را از دست ندهید مخصوصا اگر به مباحث برنامهریزی و سند چشمانداز علاقه دارید.