مرگ مادر، فقط خاموش شدن چراغ یک خانه نیست، خاموش شدن آخرین پنجرهای است که آدم از آن، خودش را در کودکی میدید. هر قدر هم سالها گذشته باشد، هر قدر هم موها سپید شده باشد و نام و آوازهای برای خود ساخته باشی، تا وقتی مادر هست، جایی در جهان وجود دارد که هنوز برای کسی «پسر» هستی. با رفتن مادر، انگار این نسبت برای همیشه از جهان حذف میشود، نسبتی که هیچ عنوان و موفقیتی جای آن را پر نمیکند.
داریوش فرضیایی، مجری محبوب کودک و نوجوان در فراغ مادرش به سوگ نشست. او در این سالها بارها مادرش را به عنوان مهمان ویژه به برنامههای تلویزیونی آورده بود؛ از نخستین حضور در «دوستت دارم مادر» با اجرای احمد کاظمزاده تا «خندوانه» و حتی برنامه خودش.
احمد درویشعلی پور، کارگردان مجموعه «محله گل و بلبل»، از درگذشت مادر داریوش فرضیایی، مجری برنامههای کودک، خبر داد.
داریوش فرضیایی در یادداشتی نوشت: «منِ قصهگو، که همیشه برای شادی آمده بودم، حالا واژههایم خیسِ اندوهاند.» عموپورنگ، از روزهایی میگوید که خندههای کودکانه در سایه جنگ جای خود را به بغضی بیصدا دادهاند.
تصاویری از حضور داریوش فرضیایی (عمو پورنگ) در غبارروبی حرم حضرت عبدالعظیم حسنی (ع) منتشر شده است.