فرمول همیشگی آرتتا در آنفیلد جواب نداد
یخی که با لحظه جادویی شکست
رقابت روز یکشنبه لیورپول و آرسنال در روز یکشنبه، نبردی کاملاً «کلاسیک» در لیگ برتر بین دو تیم مدعی بود. «کلاسیک» نه از حیث به یادماندنی بودن و پرگل بودن، بلکه از این حیث که معمولاً در لیگ برتر انگلیس تقابل بین دو تیم مدعی و صدرنشین، بازیهای سخت، پرفشار، درگیرانه و به شکل ناامیدکنندهای تدافعی بوده است.
البته باید استثنائاتی را چون تقابلهای یورگن کلوپ و پپ گواردیولا در سال ۲۰۲۲ و برخی مسابقات دیدنی منچستریونایتد و آرسنال در سالهای اوج رقابت بین فرگوسن و ونگر در نظر گرفت. آرتتا مثل همیشه برای تداوم بخشیدن به آمار خوب خود در مسابقات با تیمهای بزرگ لیگ، با رویکردی واکنشگرایانه و عملگرا پا به زمین گذاشت و از سویی دیگر، تمرکز لیورپول بیش از دو بازی اول روی رفع نواقص ساختار دفاعی تیم بود. به همین دلیل، آرنه اشلوت در پایان بازی گفت که تیمش تلاش کرده کمی این بازی را نسبت به دو بازی ابتدایی فصل، «خستهکنندهتر» کند.
سرانجام با شلیک جادویی سوبوسلای در دقیقه ۸۳، روند بدون شکست آرتتا مقابل شش تیم برتر لیگ برتر که از آوریل سال ۲۰۲۳ آغاز شده بود به پایان رسید و مسابقه بین مدعیان اصلی لیگ، بدون گل دنبال نشد. با وجود اینکه یک لحظه خاص تفاوتها را برای صدرنشینی لیورپول در پایان هفته سوم لیگ رقم زد، اما در نهایت تیمی برنده این مسابقه شد که از لحاظ هجومی، کیفیت بهتری برای پیروزی در این مسابقه داشت؛ بویژه در نیمه دوم. در دو بازی ابتدایی فصل، لیورپول به همان سبک قدیمی موجود در دوران یورگن کلوپ با خط حمله آتشین و خط دفاعی آسیبپذیر بازگشته بود اما در این مسابقه، ما شاهد همان رویکرد هوشمندانهای بودیم که تیم آرنه اشلوت را در فصل ۲۰۲5-۲۰۲4 لیگ به قهرمانی بیستم رساند؛ مالکیت توپ مبتنی بر بازیسازی مرحلهای با حوصله و پرس منطقی و نهچندان بیپروا روی خط دفاعی حریف.
خط هافبک، نقطه برتری لیورپول
استفاده از دومینیک سوبوسلای در سمت راست خط دفاعی و اضافه شدن این بازیکن به خط میانی لیورپول، برتری عددی مناسبی را برای قرمزها در میانه زمین ایجاد کرد تا لیورپول در نیمه دوم، دست بالاتری نسبت به آرسنال برای ایجاد موقعیتهای خطرناک هجومی روی دروازه حریف داشته باشد. حضور همزمان خرافنبرخ، مکآلیستر و ویرتز در فضاهای میانه زمین، کار خط دفاعی آرسنال برای مقابله با حملات لیورپول را دشوار کرد و این مسابقه، به خوبی قدرت بالای ترکیب لیورپول در خط میانی را نشان داد؛ جایی که این تیم با پشتوانه مدافعین بازیساز و هافبکهای دونده و با هوش بالا در جایگیری، اثبات کرد که توانایی بالایی برای حملات طولی در زمین با پاسهای خطشکن دارد. با حضور کرتیس جونز در زمین به جای مکآلیستر نیز میل هجومی لیورپول در خط میانی برای دوندگی و استفاده از فضاهای مناسب بین خطوط افزایش پیدا کرد و به همین شکل، شاهد افزایش موقعیتهای لیورپول در نیمه دوم بودیم. یکی از همین فرصتها در دقیقه ۸۱ رقم خورد، جایی که کرتیس جونز با جایگیری مناسب در فضای بین خطوط آرسنال، توپ را دریافت کرد و یک خطای به موقع را برای تیمش گرفت؛ خطایی که با شلیک دیدنی سوبوسلای، تبدیل به گل پیروزیبخش بازی شد. حالا لیورپول موفق شده در ۳۷ بازی متوالی لیگ برتری گلزنی کند که بهترین آمار این تیم در سطح اول فوتبال انگلیس محسوب میشود؛ آخرین بازی بدون گل لیورپول در هفته چهارم لیگ گذشته و در روز شکست یک بر صفر مقابل ناتینگهام فارست رقم خورد.
تیمی که فقط میخواست نبازد
با شکست یک بر صفر در روزی که آرسنال چندان موقعیت جدی برای گلزنی نداشت، انتقادات از میکل آرتتا و رویکردش در مسابقات بزرگ شدت گرفته است؛ بویژه در شرایطی که ما در هفته اول لیگ، شاهد چنین عملکردی از سوی آرسنال مقابل منچستریونایتد نیز بودیم. البته که در برخی موارد، باید به آرتتا حق داد؛ تیم او بدون حضور اودگارد، هاورتز و ساکا در ورزشگاهی به مصاف لیورپول رفت که آرسنال در آن از سال ۲۰۱۲، نتوانسته به برتری برسد و مصدومیت سالیبا در پنجمین دقیقه بازی نیز مزید بر علت شد تا آرسنال، به تساوی در این رقابت راضی باشد. با این حال رویکرد عملگرا و بدون ریسک آرتتا در مسابقات بزرگ فصل طی چهار سال اخیر، بشدت مورد انتقاد کارشناسان فوتبال انگلیس قرار گرفته است. برای قهرمانی در لیگ برتر انگلیس، نیاز به رویکردی تهاجمیتر و ویژه در آرسنال وجود دارد. پس از ۸ خرید در تابستان ۲۰۲۵ و سه نایبقهرمانی متوالی، صبر هواداران آرسنال به سر رسیده و توپچیها، در این فصل انتظارات بیشتری از آرتتا دارند. به نظر همه چیز برای قهرمانی و شکستن طلسم مهیاست بجز یک چیز: یک سرمربی جسور و نوگرا!
انتهای پیام/