خداحافظی لالیگایی یاسر با آبیها
استقلال بدون آسانی در لیگ نخبگان آسیا
در شرایطی که باشگاه استقلال خود را برای حضوری پرچالش در رقابتهای لیگ نخبگان آتی آماده میکند، اظهارات اخیر یاسر آسانی به یکی از دغدغههای جدی هواداران و مدیران این تیم تبدیل شده است.
وینگر آلبانیایی که در فصل جاری یکی از مهرههای تأثیرگذار آبیپوشان بود حالا به صراحت از احتمال بسیار بالای حضورش در لالیگا سخن گفته و اعلام کرده پیشنهادهایی از کشورهای مختلف دریافت کرده اما ترجیحش بازی در اسپانیا است.
این صحبتها در حالی مطرح میشود که آسانی همچنان تحت قرارداد با استقلال است و از رضایت خود از حضور در استقلال و حتی بازگشت به تمرینات نیز صحبت کرده اما واقعیت این است که چنین اظهاراتی بیش از آنکه نشانه ماندن باشد سیگنالی جدی از جدایی قریبالوقوع او محسوب میشود.
تجربه نشان داده وقتی بازیکنی با این صراحت از مقصد آینده خود حرف میزند معمولاً تصمیم نهایی خود را گرفته و تنها زمان اعلام رسمی باقی مانده است.
مشکل اصلی اما فقط رفتن آسانی نیست بلکه نبود امکان جایگزینی مناسب برای او است. استقلال در حال حاضر با محدودیتهایی در نقل و انتقالات مواجه است و به دلیل محرومیت انضباطی از سوی فیفا اجازه جذب بازیکن جدید ندارد. همین موضوع باعث شده دست مدیران برای ترمیم ترکیب تیم بسته باشد و هرگونه جدایی به معنای تضعیف مستقیم تیم تلقی شود.
از سوی دیگر مدیران استقلال بارها به حضور در لیگ نخبگان تأکید دارند و در شرایطی که تکلیف لیگ مشخص نیست دائم از حضور در این تورنمنت میگویند. اما سؤال اساسی اینجاست تیمی که ستارههای خود را از دست میدهد و امکان جذب بازیکن جایگزین ندارد چگونه میخواهد در چنین سطحی ظاهر شود. حضور در چنین تورنمنتهایی نیازمند تیمی کامل و باکیفیت است نه تیمی که با حداقل داشتهها وارد میدان شود.
در این میان نقش مدیریت باشگاه بسیار کلیدی است. مدیران استقلال باید هرچه سریعتر وارد مذاکره جدی با آسانی شوند و تلاش کنند حداقل برای نیمفصل آینده او را در تیم حفظ کنند. این راهکار میتواند زمان لازم را برای باز شدن پنجره نقل و انتقالاتی فراهم و در عین حال از شوک ناگهانی به ترکیب تیم جلوگیری کند.
اگر این اتفاق رخ ندهد و آسانی برود، استقلال ممکن است با موجی از جداییها مواجه شود چرا که سایر بازیکنان نیز شرایط باشگاه را زیر نظر دارند و در صورت مشاهده ضعف مدیریتی تصمیم به ترک تیم خواهند گرفت. چنین سناریویی میتواند استقلال را در موقعیتی بسیار دشوار قرار دهد و حتی جایگاه این تیم را در رقابتهای داخلی و آسیایی به خطر بیندازد.
به طور قطع اصرار بر حضور در رقابتهای بزرگ بدون فراهم کردن زیرساختهای لازم بیشتر به انگیزههای مالی مرتبط است تا موضوع دیگری. به هرحال تاجرنیا باید فکری عاجل برای این موضوع کند چرا که جداییهای بزرگ دیگری نیز استقلال را تهدید میکند و این اندازه حرص و ولع برای رفتن به آسیا ترسناک است.
تکمله: تصور کنید بعد از جام جهانی امیرمحمد رزاقینیا یا صالح حردانی که امکان لژیونرشدن دارند از استقلال بروند. آنگاه چه اتفاقاتی رخ خواهد داد؟ آیا استقلال میتواند جای این تعداد از بازیکنان، نفرات جدیدی را جایگزین کند؟ پاسخ دادن به این سؤال دشوار است و قطعاً آبیها با یک بحران جدی مواجه خواهند شد و در این راه یا باید قید آسیا را بزنند که بعید است این کار را بکنند و یا جلوی جدایی بازیکنان را بگیرند که این هم نیازمند پرداخت قابل توجه است.
انتهای پیام/
وینگر آلبانیایی که در فصل جاری یکی از مهرههای تأثیرگذار آبیپوشان بود حالا به صراحت از احتمال بسیار بالای حضورش در لالیگا سخن گفته و اعلام کرده پیشنهادهایی از کشورهای مختلف دریافت کرده اما ترجیحش بازی در اسپانیا است.
این صحبتها در حالی مطرح میشود که آسانی همچنان تحت قرارداد با استقلال است و از رضایت خود از حضور در استقلال و حتی بازگشت به تمرینات نیز صحبت کرده اما واقعیت این است که چنین اظهاراتی بیش از آنکه نشانه ماندن باشد سیگنالی جدی از جدایی قریبالوقوع او محسوب میشود.
تجربه نشان داده وقتی بازیکنی با این صراحت از مقصد آینده خود حرف میزند معمولاً تصمیم نهایی خود را گرفته و تنها زمان اعلام رسمی باقی مانده است.
مشکل اصلی اما فقط رفتن آسانی نیست بلکه نبود امکان جایگزینی مناسب برای او است. استقلال در حال حاضر با محدودیتهایی در نقل و انتقالات مواجه است و به دلیل محرومیت انضباطی از سوی فیفا اجازه جذب بازیکن جدید ندارد. همین موضوع باعث شده دست مدیران برای ترمیم ترکیب تیم بسته باشد و هرگونه جدایی به معنای تضعیف مستقیم تیم تلقی شود.
از سوی دیگر مدیران استقلال بارها به حضور در لیگ نخبگان تأکید دارند و در شرایطی که تکلیف لیگ مشخص نیست دائم از حضور در این تورنمنت میگویند. اما سؤال اساسی اینجاست تیمی که ستارههای خود را از دست میدهد و امکان جذب بازیکن جایگزین ندارد چگونه میخواهد در چنین سطحی ظاهر شود. حضور در چنین تورنمنتهایی نیازمند تیمی کامل و باکیفیت است نه تیمی که با حداقل داشتهها وارد میدان شود.
در این میان نقش مدیریت باشگاه بسیار کلیدی است. مدیران استقلال باید هرچه سریعتر وارد مذاکره جدی با آسانی شوند و تلاش کنند حداقل برای نیمفصل آینده او را در تیم حفظ کنند. این راهکار میتواند زمان لازم را برای باز شدن پنجره نقل و انتقالاتی فراهم و در عین حال از شوک ناگهانی به ترکیب تیم جلوگیری کند.
اگر این اتفاق رخ ندهد و آسانی برود، استقلال ممکن است با موجی از جداییها مواجه شود چرا که سایر بازیکنان نیز شرایط باشگاه را زیر نظر دارند و در صورت مشاهده ضعف مدیریتی تصمیم به ترک تیم خواهند گرفت. چنین سناریویی میتواند استقلال را در موقعیتی بسیار دشوار قرار دهد و حتی جایگاه این تیم را در رقابتهای داخلی و آسیایی به خطر بیندازد.
به طور قطع اصرار بر حضور در رقابتهای بزرگ بدون فراهم کردن زیرساختهای لازم بیشتر به انگیزههای مالی مرتبط است تا موضوع دیگری. به هرحال تاجرنیا باید فکری عاجل برای این موضوع کند چرا که جداییهای بزرگ دیگری نیز استقلال را تهدید میکند و این اندازه حرص و ولع برای رفتن به آسیا ترسناک است.
تکمله: تصور کنید بعد از جام جهانی امیرمحمد رزاقینیا یا صالح حردانی که امکان لژیونرشدن دارند از استقلال بروند. آنگاه چه اتفاقاتی رخ خواهد داد؟ آیا استقلال میتواند جای این تعداد از بازیکنان، نفرات جدیدی را جایگزین کند؟ پاسخ دادن به این سؤال دشوار است و قطعاً آبیها با یک بحران جدی مواجه خواهند شد و در این راه یا باید قید آسیا را بزنند که بعید است این کار را بکنند و یا جلوی جدایی بازیکنان را بگیرند که این هم نیازمند پرداخت قابل توجه است.
انتهای پیام/