پول پاشی از نوع استقلال

ماجرای همکاری استقلال با کلارنس سیدورف حالا به یکی از بحث‌برانگیزترین نمونه‌های سوءمدیریت در فوتبال ایران تبدیل شده است؛ پرونده‌ای که نه تنها خروجی فنی مشخصی نداشته بلکه هزینه قابل توجهی را نیز به باشگاه تحمیل کرده است.

همه چیز از زمانی آغاز شد که سیدورف در نقش مشاور وارد ساختار تصمیم‌گیری استقلال شد و با توصیه او و در هماهنگی با ریکاردو ساپینتو بازیکنانی مانند موسی جنپو، دوکنز نازون و منیر الحدادی جذب شدند.

انتقال‌هایی که نه تنها گرهی از مشکلات تیم باز نکرد، بلکه خود به بخشی از بحران تبدیل شد

در ادامه و با افزایش انتقادات، مدیران باشگاه تصمیم گرفتند مطالبات سیدورف را به طور کامل پرداخت کنند. اقدامی که به امید بازگشت او و ایفای نقش موثر در تصمیم‌گیری‌ها انجام شد، اما نتیجه کاملا معکوس بود.

سیدورف نه تنها به ایران بازنگشت بلکه عملا هیچ مسئولیتی نیز در قبال شرایط تیم نپذیرفت.

این در حالی است که استقلال در همان بازه زمانی با نتایج ضعیف مواجه شد و حتی از رقابت‌های آسیایی کنار رفت. در چنین شرایطی غیبت فردی که عنوان مشاور را یدک می‌کشید بیش از هر زمان دیگری به چشم آمد و این سوال جدی را مطرح کرد که اساسا نقش او چه بوده است؟!

پرداخت رقمی در حدود ۲۵۰ هزار دلار برای حضوری که گفته می‌شود تنها به دو سفر کوتاه به تهران محدود شده بیش از آنکه یک قرارداد حرفه‌ای باشد شبیه به یک هزینه بدون بازگشت است.

هزینه‌ای که هیچ خروجی مشخصی برای باشگاه نداشته و حتی به بهبود شرایط نیز کمکی نکرده است

اکنون انتقادات به شکل جدی متوجه مدیران و اعضای هیات مدیره استقلال است. اینکه چگونه بدون تضمین عملکرد؛ چنین قراردادی منعقد شده و چرا پس از عدم ایفای تعهدات از سوی سیدورف باز هم پرداخت کامل صورت گرفته پرسش‌هایی است که پاسخ روشنی برای آن وجود ندارد.

افکار عمومی و هواداران انتظار دارند مدیران باشگاه درباره جزئیات این قرارداد شفاف‌سازی کنند و توضیح دهند که بر چه اساسی چنین دستمزدی پرداخت شده است؟!

در شرایطی که تیم با مشکلات مالی و محدودیت‌های متعدد مواجه است این نوع پل پاشی‌ها نه تنها قابل دفاع نیست بلکه نشانه‌ای از ضعف جدی در نظارت و مدیریت منابع به شمار می‌رود.