چرا ستارههای پرسپولیس در تبریز افت کردند؟
تأثیر شرح وظایف و چیدمان اشتباه
در بازی با تراکتور نهتنها تیم پرسپولیس شرایط فنی خوبی نداشت و نتوانست کیفیت فنی بالایی ارائه کند، بازیکنان این تیم هم بهصورت انفرادی درخشان ظاهر نشدند بهطوری که نمیتوان حتی یک بازیکن را انتخاب کرد که در این میدان ستاره باشد.
در این بازی پوریا لطیفیفر و مهدی تیکدری برای نخسیتن بار در ترکیب اصلی پرسپولیس قرار گرفتند اما عجیب بود که تیکدری در نقش مدافع چپ به میدان رفت. دستیار تارتار گفته از آنجایی که زائرکاظمینی و دانیال اسماعیلیفر در جناح راست تراکتور بازی میکردند، بهدنبال این بودند تا در این منطقه بازیکن قدرتمندی را بهکار بگیرند و همین باعث شد که دانیال برای مدتی طولانی از کار بیفتد. البته که یادمان نرفته مهمترین موقعیت گل تراکتور در نیمه دوم با فرار و ارسال دانیال اسماعیلیفر اتفاق افتاد و حسینزاده نتوانست دروازه پرسپولیس را باز کند که در این صحنه نیز بیشتر از اینکه تیکدری مقصر باشد هافبکهای میانی پرسپولیس مقصر بودند که اجازه دادند در آن فضا مهاجم تراکتور فرصت نواختن شوت را داشته باشد.
تیکدری تا زمانی که تارتار تغییر سیستم نداده بود، بد کار نکرد و حتی چند نفوذ خوب هم داشت اما با تغییر سیستم تبدیل به وینگبک جناح چپ شد تا زارع را پشت سر خود ببیند و راحتتر نفوذ کند. با این حال و با در نظر گرفتن یکی، دو حرکت مؤثر او استفاده از این بازیکن در دفاع چپ باعث شد تا تمام قابلیتهای تهاجمیاش خنثی شود. تیکدری خوششانس بود که در آن پست دچار اشتباه فردی نشد تا از چشم هواداران بیفتد اما تارتار کار او را بشدت دشوار کرد و البته نتوانست از توانمندیهایش در فاز حمله بهره ببرد.
پوریا لطیفیفر نیز همراستا با خدابندهلو بازی کرد و در واقع یک بازو در خط میانی بود که چندان نفوذ نمیکرد و مسئول ارتباط بین خطوط بود و بیشتر از اینکه نقش تهاجمی داشته باشد، یک عنصر نیمهتدافعی-نیمهبازیساز بود. لطیفیفر هم در این مسابقه درخششی نداشت تا اینکه در دقیقه 83 تعویض شد.
غیر از اینها سه بازیکن خط حمله پرسپولیس که در دو هفته ابتدایی درخشیده بودند هیچ نشانی از خود نداشتند. علیپور که در بازی هفته دوم هم گل زد و هم پاس گل داد مجبور بود مدام عقب بیاید و پاس رو به عقب بدهد و هیچ فرصتی برای نواختن ضربه نهایی پیدا نکرد. بیفوما که مقابل تیم سابقش در نقش بازیکن تعویضی گلسازی کرد در ثانیه 30 بازی فرصت گلزنی داشت و بعد از یکی، دو همکاری و کار ترکیبی با محبی و علیپور از جریان بازی خارج شد. محبی هم که در بازی اول گل زده بود نمایش ناامیدکنندهای ارائه داد و غیر از اینکه یک موقعیت گل بسیار خوب را با ضربهای ضعیف از دست داد خیلی زود از جریان بازی خارج شد و در میانه نیمه دوم هم از زمین بیرون رفت.
نکته جالب اینکه نفرات جایگزین هم درخششی در ترکیب پرسپولیس نداشتند. غیر از محمودی و باکیچ که با احتساب وقتهای تلف شده چیزی حدود حدود 13دقیقه در زمین بودند و خیلی صاحب توپ نشدند سه بازیکن دیگر هم چیزی به تیم اضافه نکردند. محمد عمری یک حرکت خوب و یک پاس عرضی مناسب برای شهرآبادی داشت، شهرآبادی دو موقعیت گل داشت که از دست داد و ایری که اولین بازیاش را انجام داد با آن اشتباه بزرگ کار خودش را سخت کرد.
با در نظر گرفتن این موارد مشخص میشود که هیچکدام از بازیکنان پرسپولیس در تبریز روز خوبی نداشتند اما با صراحت میتوان گفت، نمایش انفرادی ضعیف بازیکنان ناشی از سیستم، شرح وظایفها و پست نامناسب بازیکنان در زمین بود، بهطوری که قابلیتهای مهم آنها مورد استفاده قرار نگرفت و شرح وظایف بهگونهای بود که در آن شرایط نمیتوانستند، بدرخشند و کار ویژهای انجام بدهند. مثلاً خدابندهلو و لطیفیفر آنقدر از محوطه جریمه حریف دور بودند که قادر به بازیسازی و خلق موقعیت نبودند. فاصله بیفوما، علیپور و محبی با هافبکهای پست سرشان آنقدر زیاد بود که مجبور بودند سه نفری توپ را جلو ببرند و موقعیت بسازند که غیر از دو، سه مورد بعضاً به جایی نمیرسید، تیکدری ریسک نفوذ را خیلی به جان نمیخرید و عملاً موقعیت و فضایی برای درخشش بازیکنان وجود نداشت.
واقعیت این است که تارتار با اتخاذ استراتژی محتاطانه که در شرح وظایف و نحوه چیدن بازیکنان کاملاً نمود داشت فرصت عرض اندام را از آنها گرفت و پرسپولیس با این همه بازیکن باکیفیت عملاً مهره شاخصی در میدان تبریز نداشت اما این میتواند یک تجربه بزرگ برای کادرفنی تازهوارد باشد که بدانند «اشتیاق برای بردن» یک چیز است و اتخاذ استراتژی و عملکرد مناسب در زمین یک چیز دیگر و اگر این دو با هم در یک راستا نباشد بازیکن 200میلیاردی ممکن است در اولین مسابقه باعث باخت تیم شود و در نهایت زیر فشار انتقادات له شود.
انتهای پیام/
در این بازی پوریا لطیفیفر و مهدی تیکدری برای نخسیتن بار در ترکیب اصلی پرسپولیس قرار گرفتند اما عجیب بود که تیکدری در نقش مدافع چپ به میدان رفت. دستیار تارتار گفته از آنجایی که زائرکاظمینی و دانیال اسماعیلیفر در جناح راست تراکتور بازی میکردند، بهدنبال این بودند تا در این منطقه بازیکن قدرتمندی را بهکار بگیرند و همین باعث شد که دانیال برای مدتی طولانی از کار بیفتد. البته که یادمان نرفته مهمترین موقعیت گل تراکتور در نیمه دوم با فرار و ارسال دانیال اسماعیلیفر اتفاق افتاد و حسینزاده نتوانست دروازه پرسپولیس را باز کند که در این صحنه نیز بیشتر از اینکه تیکدری مقصر باشد هافبکهای میانی پرسپولیس مقصر بودند که اجازه دادند در آن فضا مهاجم تراکتور فرصت نواختن شوت را داشته باشد.
تیکدری تا زمانی که تارتار تغییر سیستم نداده بود، بد کار نکرد و حتی چند نفوذ خوب هم داشت اما با تغییر سیستم تبدیل به وینگبک جناح چپ شد تا زارع را پشت سر خود ببیند و راحتتر نفوذ کند. با این حال و با در نظر گرفتن یکی، دو حرکت مؤثر او استفاده از این بازیکن در دفاع چپ باعث شد تا تمام قابلیتهای تهاجمیاش خنثی شود. تیکدری خوششانس بود که در آن پست دچار اشتباه فردی نشد تا از چشم هواداران بیفتد اما تارتار کار او را بشدت دشوار کرد و البته نتوانست از توانمندیهایش در فاز حمله بهره ببرد.
پوریا لطیفیفر نیز همراستا با خدابندهلو بازی کرد و در واقع یک بازو در خط میانی بود که چندان نفوذ نمیکرد و مسئول ارتباط بین خطوط بود و بیشتر از اینکه نقش تهاجمی داشته باشد، یک عنصر نیمهتدافعی-نیمهبازیساز بود. لطیفیفر هم در این مسابقه درخششی نداشت تا اینکه در دقیقه 83 تعویض شد.
غیر از اینها سه بازیکن خط حمله پرسپولیس که در دو هفته ابتدایی درخشیده بودند هیچ نشانی از خود نداشتند. علیپور که در بازی هفته دوم هم گل زد و هم پاس گل داد مجبور بود مدام عقب بیاید و پاس رو به عقب بدهد و هیچ فرصتی برای نواختن ضربه نهایی پیدا نکرد. بیفوما که مقابل تیم سابقش در نقش بازیکن تعویضی گلسازی کرد در ثانیه 30 بازی فرصت گلزنی داشت و بعد از یکی، دو همکاری و کار ترکیبی با محبی و علیپور از جریان بازی خارج شد. محبی هم که در بازی اول گل زده بود نمایش ناامیدکنندهای ارائه داد و غیر از اینکه یک موقعیت گل بسیار خوب را با ضربهای ضعیف از دست داد خیلی زود از جریان بازی خارج شد و در میانه نیمه دوم هم از زمین بیرون رفت.
نکته جالب اینکه نفرات جایگزین هم درخششی در ترکیب پرسپولیس نداشتند. غیر از محمودی و باکیچ که با احتساب وقتهای تلف شده چیزی حدود حدود 13دقیقه در زمین بودند و خیلی صاحب توپ نشدند سه بازیکن دیگر هم چیزی به تیم اضافه نکردند. محمد عمری یک حرکت خوب و یک پاس عرضی مناسب برای شهرآبادی داشت، شهرآبادی دو موقعیت گل داشت که از دست داد و ایری که اولین بازیاش را انجام داد با آن اشتباه بزرگ کار خودش را سخت کرد.
با در نظر گرفتن این موارد مشخص میشود که هیچکدام از بازیکنان پرسپولیس در تبریز روز خوبی نداشتند اما با صراحت میتوان گفت، نمایش انفرادی ضعیف بازیکنان ناشی از سیستم، شرح وظایفها و پست نامناسب بازیکنان در زمین بود، بهطوری که قابلیتهای مهم آنها مورد استفاده قرار نگرفت و شرح وظایف بهگونهای بود که در آن شرایط نمیتوانستند، بدرخشند و کار ویژهای انجام بدهند. مثلاً خدابندهلو و لطیفیفر آنقدر از محوطه جریمه حریف دور بودند که قادر به بازیسازی و خلق موقعیت نبودند. فاصله بیفوما، علیپور و محبی با هافبکهای پست سرشان آنقدر زیاد بود که مجبور بودند سه نفری توپ را جلو ببرند و موقعیت بسازند که غیر از دو، سه مورد بعضاً به جایی نمیرسید، تیکدری ریسک نفوذ را خیلی به جان نمیخرید و عملاً موقعیت و فضایی برای درخشش بازیکنان وجود نداشت.
واقعیت این است که تارتار با اتخاذ استراتژی محتاطانه که در شرح وظایف و نحوه چیدن بازیکنان کاملاً نمود داشت فرصت عرض اندام را از آنها گرفت و پرسپولیس با این همه بازیکن باکیفیت عملاً مهره شاخصی در میدان تبریز نداشت اما این میتواند یک تجربه بزرگ برای کادرفنی تازهوارد باشد که بدانند «اشتیاق برای بردن» یک چیز است و اتخاذ استراتژی و عملکرد مناسب در زمین یک چیز دیگر و اگر این دو با هم در یک راستا نباشد بازیکن 200میلیاردی ممکن است در اولین مسابقه باعث باخت تیم شود و در نهایت زیر فشار انتقادات له شود.
انتهای پیام/