«ایران» بررسی کرد؛

«نوشته‌هایی درباره هنر»؛ مسیر فكری آندره مالرو از ۱۹۲۲ تا ۱۹۷۶

فرهنگ

127955
«نوشته‌هایی درباره هنر»؛ مسیر فكری آندره مالرو از ۱۹۲۲ تا ۱۹۷۶

در مجموعه دو جلدی «نوشته‌هایی درباره هنر»، مسیر فكری مالرو از ۱۹۲۲ تا ۱۹۷۶ دنبال می‌شود؛ از روان‌شناسی هنر و رساله درخشانش درباره فرانسیسكو گویا، تا بازتاب درخشان سه‌گانه «دگردیسی خدایان».

گروه کتاب - ایران آنلاین: در مجموعه دو جلدی «نوشته‌هایی درباره هنر/ Écrits sur l&#۳۹;art, I, II» كه با بیش از ۱۵۰۰ تصویر سیاه‌وسفید و رنگی همراه است، مسیر فكری آندره مالرو از ۱۹۲۲ تا ۱۹۷۶ دنبال می‌شود؛ از روان‌شناسی هنر و رساله درخشانش درباره فرانسیسكو گویا، تا بازتاب درخشان سه‌گانه «دگردیسی خدایان».

جلد اول، پیوند میان ایمان و هنر را از گویا تا پیكاسو، از حكاكی‌های هنری در غارهای مقدس تا كلیساهای گوتیك می‌كاود. جلد دوم، نگاهی ژرف به دگرگونی نگاه بشر به خدا و زیبایی‌ها از دوران رنسانس تا عصر مدرن دارد؛ جایی كه واقعیت به خیال بدل می‌شود و بازنمایی جای خود را به آفرینش می‌دهد.

در سه‌گانه «دگردیسی خدایان» با بخش‌هایی چون فراواقعی، نامتناهی و بی‌زمانی؛ مالرو جهان هنری را چون سیر روح انسان ترسیم می‌كند: در «فراواقعی»، از تمنای بشر برای بیان نیروهای غیرمادی سخن می‌گوید؛ در «نامتناهی»، رنسانس را به‌مثابه نقطه چرخش از تقدس به زیبایی می‌بیند؛ و در «بی‌زمان»، راز جاودانگی آثار هنری را كاوش می‌كند، آن لحظه مكاشفه‌آمیز و شگفت‌انگیزی كه تماشاگر را از زمان می‌رهاند و به جاودانگی اثر هنری می‌رساند. او در این زمینه می‌نویسد: «در حاشیه زندگی ما، آگاهی‌ای وجود دارد كه از زمان بی‌نیاز است. هر اثر هنری، پرتوی از غروب است كه به سوی ابدیت می‌تابد.» از نگاه مالرو، هنر نه‌تنها زیباترین شكل آفرینش، بلكه پاسخی انسانی به سرنوشت و مرگ است؛ تلاشی برای تبدیل رنج به معنا، و تبدیل فانی بودن به جاودانگی.

* متن کامل این گزارش را اینجا بخوانید. 


انتهای پیام/
دیدگاه ها
آخرین اخبار فرهنگ