یک کارشناسارشد چینی پیشبینی کرد
سهم ۹۰ درصدی خودروهای تمام برقی از بازار تا ۲۰۴۰
انجمن توسعه خودروهای الکتریکی هوشمند که طی روزهای ۱۱ تا ۱۲ آوریل در شهر پکن برگزار شد، پروفسور «اوویانگ مینگگائو» از دانشگاه تسینگهوا تصویری صریح از مسیر فناوری صنعت خودروی چین ارائه داد.
ایران آنلاین: به گزارش سایت carnewschina، او در سخنرانی خود اعلام کرد، خودروهای پلاگین هیبرید و مدلهای الکتریکی بُردافزا در عمل وارد مسیر نزولی شدهاند و پیشبینی کرد تا سال ۲۰۴۰ خودروهای تمام برقی به سلطه مطلق در بازار دست خواهند یافت.
برتری بهرهوری در خودروهای تمام برقی
به گفته پروفسور اوویانگ، سیستم محرکه تمام برقی، کارآمدترین روش برای استفاده از برق سبز محسوب میشود. او تأکید کرد، بازدهی این نوع پیشرانه تقریباً دو برابر خودروهای مبتنی بر هیدروژن و چهار برابر خودروهای مجهز به موتور احتراق داخلی با سوختهای مصنوعی است.
به اعتقاد او، همین برتری بنیادی در بهرهوری انرژی باعث شده سرنوشت خودروهای پلاگین هیبرید (خودروهایی که علاوه بر موتور بنزینی، باتری قابل شارژ از طریق برق شهری دارند) و مدلهای بُردافزا (خودروهای برقی که یک موتور بنزینی کوچک فقط برای شارژ باتری و افزایش برد حرکتی در آنها استفاده میشود) از پیش مشخص شده و روند افول آنها اجتنابناپذیر باشد.
پیشبینی سهم بازار در سالهای آینده
این استاد دانشگاه تسینگهوا در ادامه چشماندازی از آینده بازار خودرو ارائه داد و پیشبینی کرد، سهم خودروهای انرژی نو در سالهای آینده به شکل قابلتوجهی افزایش یابد. پروفسور اوویانگ پیشبینی میکند، سهم خودروهای انرژی نو تا سال ۲۰۳۰ از مرز ۷۰ درصد عبور کند و نسبت خودروهای تمام برقی به پلاگین هیبرید از ۷ به ۳ برسد. (یعنی از ۷ دستگاه خودرو، ۳ دستگاه از این خودروها، شامل مدل انرژی نو خواهد بود) این نسبت در سال ۲۰۳۵ از ۸ به ۲ تغییر میکند و سهم بازار نیز بالای ۸۰ درصد تثبیت خواهد شد. اوج این روند در سال ۲۰۴۰ رخ میدهد؛ جایی که خودروهای برقی با نسبت ۹ به ۱ در عمل کل بازار را در اختیار میگیرند.
اوویانگ در این باره گفت: «این موضوع بدان معناست که فناوری محرکه تمام برقی در عمل به تمام بحثها درباره مسیر آینده فناوری پایان خواهد داد و جایگاه غالب و مطلق را به دست میآورد. اتفاقی که میتواند صنعت خودروی چین را از مرحله بزرگ بودن به مرحله قدرتمند بودن برساند.»
احتیاط در مورد باتریهای حالت جامد
این کارشناس برجسته همچنین به هیجان فعلی صنعت خودرو درباره باتریهای حالت جامد اشاره کرد و از شرکتها خواست با احتیاط بیشتری به این حوزه وارد شوند. به گفته او، باتریهای حالت جامد هنوز با چالشهای علمی حلنشدهای مواجه هستند، از جمله واکنشهای جانبی در سطح تماس مواد که میتواند پایداری شیمیایی، مکانیکی، حرارتی و حتی پایداری در برابر هوا را تحت تأثیر قرار دهد.
او پیشبینی کرد، احتمالاً تا پایان سال ۲۰۳۰ باتریهای حالت جامدی با چگالی انرژی حدود ۳۰۰ واتساعت بر کیلوگرم وارد بازار شوند، اما تأکید کرد شرکتها نباید این فناوری را صرفاً به عنوان یک ابزار تبلیغاتی مورد استفاده قرار دهند و باید در عرضه محصولات مبتنی بر آن با دقت عمل کنند. چین در این حوزه پیشرفت قابلتوجهی داشته است. سال گذشته حدود ۴۴ درصد از درخواستهای ثبت اختراع جدید در زمینه باتریهای حالت جامد به این کشور اختصاص داشت. همچنین ظرفیت تولید داخلی الکترولیتهای سولفیدی در چین اکنون از ۲۰ هزار تن فراتر رفته است. قیمت این مواد نیز طی مدت کوتاهی کاهش چشمگیری داشته و از حدود ۲۰ میلیون یوان (نزدیک به ۲۹۰ هزار دلار) برای هر تن به کمتر از یک میلیون یوان (حدود ۱۴ هزار و ۵۰۰ دلار) رسیده است.
سه نقطه عطف مهم در مسیر ایمنی باتریها
یانگ سپس به سه نقطه عطف مهم در حوزه ایمنی باتری اشاره کرد. در سال ۲۰۱۴ وزارت صنعت چین استفاده از باتریهای سهتایی در اتوبوسها را به دلیل نگرانیهای ایمنی متوقف کرد. در سال ۲۰۲۰ معرفی باتریهای بلید BYD موجب شد باور نادرست درباره عدم کاربرد LFP در خودروهای سواری از میان برود و در آیندهای نزدیک استانداردهای جدیدی اجرا خواهد شد که الزام عملکرد بدون آتشسوزی و انفجار را برای تمام باتریها مطرح میکند. او همچنین اشاره کرد، چین هنوز یک سیستم رتبهبندی ایمنی معتبر و فراگیر در اختیار ندارد. در حالی که در برخی بازارهای خارجی، شرکتهایی که از باتریهای سهتایی استفاده میکنند توانستهاند با مدیریت کامل چرخه عمر باتری، بالاترین رتبههای ایمنی را به دست آورند.
پنج مدل کسبوکار جدید در صنعت خودروی چین
در ادامه، اوویانگ به پنج رویکرد یا مدل کسبوکار اشاره کرد که به گفته او در حال شکل دادن به آینده صنعت خودروی چین هستند. اول مدل یکپارچگی عمودی است که در آن شرکتها تلاش میکنند بخشهای مختلف زنجیره تولید، از توسعه فناوریهای برقی گرفته تا نرمافزار و سیستمهای هوشمند، را تا حد امکان در داخل مجموعه خود مدیریت کنند. دوم استراتژی دوگانه است؛ رویکردی که در آن خودروسازان همزمان تولید خودروهای بنزینی و برقی را ادامه میدهند و در کنار بازار داخلی، حضور در بازارهای جهانی را نیز دنبال میکنند. سوم مدل خودروسازان جدید است که بیشتر توسط استارتاپها و شرکتهای فناوری دنبال میشود و بر تفکر اینترنتی، بازاریابی دیجیتال و ایجاد یک اکوسیستم خدماتی و کاربری در اطراف خودرو تمرکز دارد. چهارم مدل یکپارچگی افقی است که در آن شرکتها با همکاری یا ادغام با دیگر بازیگران زنجیره ارزش، بویژه در حوزه فناوریهای هوشمند و برندسازی، ساختار صنعت را بازآرایی میکنند. در نهایت، اصلاح ساختار شرکتهای خودروسازی دولتی نیز به عنوان رویکرد پنجم مطرح شد؛ اقدامی که هدف آن افزایش بهرهوری و رقابتپذیری این شرکتها در بازار جهانی است.
برش
آینده خودروهای تجاری
به گفته پروفسور اوویانگ استاد دانشگاه، در بخش کامیونهای تجاری نیز روند برقیسازی با سرعت ادامه خواهد داشت. بر اساس پیشبینی او، سهم خودروهای تجاری انرژی نو تا سال ۲۰۳۰ به بیش از ۵۰ درصد، تا سال ۲۰۳۵ به بیش از ۶۰ درصد و تا سال ۲۰۴۰ به بیش از ۷۰ درصد خواهد رسید. همچنین پیشبینی میشود تعداد کل خودروهای انرژی نو در چین تا سال ۲۰۳۰ به حدود ۱۰۰ تا ۱۵۰ میلیون دستگاه برسد. این رقم تا سال ۲۰۳۵ به ۲۰۰ تا ۳۰۰ میلیون دستگاه و تا سال ۲۰۴۰ به حدود ۳۰۰ تا ۳۸۰ میلیون دستگاه افزایش خواهد یافت.در حوزه تأمین انرژی نیز انتظار میرود سهم برق سبز از مصرف انرژی به بیش از ۵۰ درصد (حدود ۵۵ تا ۶۰ درصد) تا سال ۲۰۳۰ برسد و تا سال ۲۰۳۵ به حدود ۶۵ تا ۷۰ درصد افزایش یابد؛ موضوعی که باعث میشود خودروهای برقی واقعاً به «خودروهای انرژی نو» تبدیل شوند که عمدتاً با انرژیهای تجدیدپذیر تغذیه میشوند.
انتهای پیام/