سوءاستفاده آمریکا از نجابت ذاتی ایرانیها
بنای نظام جمهوری اسلامی ایران از همان ابتدا همواره بر صلح و ثبات پایدار در منطقه غرب آسیا استوار بوده است؛ با وجود این، دشمنان تلاش کردهاند تا برای دستیابی به منافع نامشروع خود از شیوههای تهاجمی و جنگی استفاده کنند.
غلامعلی دهقان، استاد تاریخ در دانشگاه: بنای نظام جمهوری اسلامی ایران از همان ابتدا همواره بر صلح و ثبات پایدار در منطقه غرب آسیا استوار بوده است؛ با وجود این، دشمنان تلاش کردهاند تا برای دستیابی به منافع نامشروع خود از شیوههای تهاجمی و جنگی استفاده کنند.
هنوز انقلاب شکوهمند اسلامی به دومین سالگرد خود نرسیده بود که رژیم صدام با کمک و پشتیبانی مالی برخی دولتهای عربی و حمایت ضمنی ایالات متحده، جنگی نابرابر را به ملت ایران تحمیل کرد. اسناد تاریخی بعدها نشان داد که چند ماه پیش از آغاز تهاجم، مشاور امنیت ملی وقت رئیسجمهوری آمریکا دیداری محرمانه با صدام در اردن داشته است. در میانه جنگ نیز غربیها از هیچ کمکی به رژیم بعث دریغ نکردند تا ایران را زمینگیر کنند و پس از آن نیز با اعمال تحریمهای سنگین، مخالفت خود را به شکلی دیگر پیش بردند. این تاریخچه فشرده و مختصر بهخوبی ثابت میکند که نظام سیاسی ایران همواره پایبند به صلح بوده، اما آمریکا از این نجابت ذاتی سوءاستفاده کرده است.
با این حال، آمادگی هوشمندانه قوای نظامی، حضور منسجم و متحدانه ملت بزرگ ایران و موقعیت جغرافیایی و استراتژیک کشور سبب شد تا دشمن بیگانه در تمامی اهداف خود ناکام بماند و از منظر تحلیلگران جهانی، متحمل شکستی سنگین شود. به بیان دیگر، تسلط کامل ایران بر شریان حیاتی «تنگه هرمز»، ناکام گذاشتن اهداف راهبردی دشمن و قرار گرفتن در موضع قدرت برای تحمیل اراده و شرایط جمهوری اسلامی ایران، کارتهای برنده تهران بهشمار میآیند.
در شرایط حساس کنونی از آنجا که فرضیه پیروزی مطلق نظامی مهاجمان کاملاً رنگ باخته و دیگر جوابگو نیست، باید به گزینه دیپلماسی و میز مذاکره اندیشید. باتوجه به دست برتر و اهرمهای قدرتمند ایران در تنگه استراتژیک هرمز و ناکام گذاشتن دشمن، تهران اکنون میتواند به مذاکرهای بیندیشد که نتیجه قطعی آن، پذیرش کامل شروط جمهوری اسلامی باشد. در این میان، سفرهای فشرده مقامات ارشد منطقهای نظیر وزیر دفاع عربستان، رئیس ستاد ارتش پاکستان و رئیس سرویس اطلاعات ترکیه بیشک حاوی پیامهای مهمی است.
رهبر معظم انقلاب در دیدار با سرلشکر محسن رضایی بر ضرورت خروج از وضعیت «نه جنگ، نه صلح» تأکید داشتهاند. برای تحقق این راهبرد و خروج از وضعیت فرسایشی «نه جنگ، نه صلح» دولت پزشکیان باید یک «دیپلماسی تهاجمی متکی بر میدان» را در دستور کار قرار دهد؛ به این معنا که دستگاه سیاست خارجی با تبدیل «دست برتر دفاعی و ژئوپلتیک کشور» به «اهرمهای چانهزنی روی میز مذاکره»، طرف مقابل را میان دو گزینه صریح «پذیرش بدون قید و شرط خطوط قرمز ایران» یا «رویارویی با هزینههای سنگین انسداد استراتژیک» قرار دهد و امکان بازی در فضای خاکستری و تعلیق را از واشنگتن سلب کند. در این چهارچوب، دولت باید از یکسو کانالهای فعال میانجیگری منطقهای بویژه تعاملات اخیر با ریاض، آنکارا و اسلامآباد را به ابزاری برای تحمیل شروط نهایی تهران جهت تثبیت آتشبس و رفع تحریمها تبدیل کند و از سوی دیگر، با اتخاذ تصمیمات فوری اقتصادی و ایجاد وفاق داخلی، آسیبپذیری معیشتی کشور در برابر وضعیت بلاتکلیفی را به صفر رسانده و پیام قطعی پایان بازی را به طرفهای غربی مخابره کند.
انتهای پیام/