نتانیاهو در یک پادکست عبری با حضور آوی هاروش مجری مشهور صهیونیستی، صحبت‌های جنجالی مختلفی حول وضعیت کنونی، پرونده ایران، انتخابات کنست و... مطرح کرد.
اگرچه قرار بود حداکثر ۷ سال پس از توافق اسلو در ۱۹۹۳، دولت فلسطینی با تسلط بر کمتر از ۳۰ درصد سرزمین تاریخی فلسطین تشکیل و از حداقلیات حکومت داری مثل بانک و پول ملی برخوردار باشد؛ اما آنقدر اسرائیلی ها در مقدمات اسلو بدعهدی کردند تا عرفات هم از مسیر اسلو برگشت و انتفاضه دوم رقم خورد.
امضای پیمان مکه میان عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان، در رسانه‌ها و محافل امنیتی اسرائیل با ترکیبی از تحلیل و واکنش‌های مختلفی روبه‌رو شد که در ادامه برخی از واکنش‌ها را مرور می‌کنیم: هاآرتص در گزارش خود، توافق را در متن افزایش تنش‌های منطقه‌ای قرار داد و بر بند اصلی آن تأکید کرد؛ بندی که بر اساس آن «حمله به هر یک از اعضا، حمله به همه اعضا تلقی می‌شود.»
از سال ۲۰۲۳ و پس از طوفان، میزان خروج از سرزمین‌های اشغالی وارد مرحله جدیدی شده و به باور بسیاری از تحلیلگران اسرائیلی ورود به دوران جدیدی از مهاجرت معکوس را هشدار می‌دهد.
دیروز برای عراق اتفاقی افتاد که ویژه بود؛ حمله به پایگاه‌های حشدالشعبی در حمله مشترک آمریکایی-سعودی. ویژه بودن این اتفاق جدا از بازیگران حمله‌کننده (نبود اسرائیل)، شرایط خاص داخلی عراق بالاخص در میان جریان‌های نزدیک به مقاومت و بیت شیعی هم بود.
انتخابات کنست حدود صد روز دیگر برگزار خواهد شد. در انتخابات اسرائیل هر فرد داخل سرزمین‌های اشغالی در پای صندوق نام یک لیست را به سبد رأی می‌اندازد و با توجه به درصدی که هر لیست کسب می‌کند، تعدادی کرسی به آنها تعلق می‌گیرد.
اگر به یاد داشته باشید، همین ایام یک سال پیش بود که در سویدا استان جنوبی سوریه و هم مرز با سرزمین‌های اشغالی، میان نیروهای حکومت تازه شکل گرفته جولانی و برخی قبائل دروزی این استان درگیری‌هایی رخ داد؛ درگیری‌هایی که موجب شد اسرائیلیها خیلی زود ورود کنند.
«شهید خامنه‌ای» دوگانه‌ای است که اگرچه ساده‌ترین و لایق‌ترین عبارت برای خطاب کردن آیت‌الله سید علی خامنه‌ای است، اما بعید است نسلی که بخشی از هویت زندگی سیاسی، اقتصادی و حتی جهان‌بینی‌شان وابسته به ایشان است، با این عبارت به سادگی خو بگیرند. باور چنین اتفاق و رخدادی از آنچه پیش‌بینی می‌شد سخت‌تر است؛ زیرا آیت‌الله خامنه‌ای در بطن و عمق زندگی نسل کنونی ایران زنده است و زنده خواهد ماند.
در میانه تحولات پرتعداد منطقه‌ای از تنگه هرمز تا تونل‌های حزب‌الله در جنوب لبنان، ارتش اسرائیل در بیانیه‌ای از بمباران مناطقی از روستای عابدین در حومه درعا سوریه خبر داد.
هزار روز پیش بود که حماس در یکی از بزرگ‌ترین غافلگیری‌های نظامی قرن اخیر، نبردی را آغاز کرد که زین پس تمام معادلات سیاسی و نظامی را در سراسر منطقه تغییر داد. ۷ اکتبر یک پیشدستی از سوی مقاومت برای برهم زدن بازی پایان بخشیدن به مقاومت در منطقه در یک طراحی بزرگ صهیونیستی-غربی بود.
شاپیرا یکی از شخصیت های مشهور اسرائیلی در حوزه های امنیتی که سابقه حضور در رده های بالای معاونت موساد و شاباک را در کارنامه اش دارد، کتاب مفصلی نوشته است باعنوان :« فرهنگ ملی اطلاعات در اسرئیل».
براساس گزارش اسرائیل تایمز، در هفته گذشته دو اتفاق انتخاباتی جدید رخ داده است؛ یکی شیفت حملات نتانیاهو و رسانه‌های نزدیک به او از بنت-لاپید به سوی آیزنکوت و دیگری افزایش احتمال انتخاب آیزنکوت از سوی طبقه سکولار و دغدغه‌مند به موضوعات امنیتی و نظامی برای نخست‌وزیری.
همیشه نظم و معادلات جدید، در بی‌نظمی‌ها شکل می‌گیرند و با مراقبت و تکرار به مرحله تثبیت می‌رسند که آنگاه همه از نظم جدید یا معادله جدید در روابط بین‌الملل سخن می‌گویند.
در نوامبر ۲۰۲۴ (آذر ۱۴۰۳) دولت لبنان و اسرائیل به آتش‌بسی پس از حدود ۶۶ روز درگیری گسترده میان مقاومت و رژیم صهیونیستی رسیدند. براساس آن آتش‌بس، در یک بازه زمانی مشخص تا مارس ۲۰۲۶ (اسفند ۱۴۰۴) ضمن عقب‌نشینی اسرائیل از مناطق اشغال شده در جنوب لبنان، فرآیند انحصار سلاح و عدم حضور حزب‌الله در جنوب لیتانی توسط ارتش لبنان اجرایی و تعهد داده شد.
عنوان این یادداشت از مطلب‌های ستون بدون روتوش، یک مصداق از یک سؤال کلی‌تر در خصوص بازدارندگی در مقابل رژیم صهیونیستی است. اکنون بحث حول بازدارندگی در مقابل اسرائیل و در کلان‌تر در مقابل آمریکا جزو موضوعات چالشی و پربحث در فضای علمی و رسانه‌ای داخل کشور است.
یکشنبه شیخ نعیم قاسم دبیرکل حزب‌الله لبنان به مناسبت عید «مقاومت و آزادی» که یادآور سالروز خروج اسرائیلی از جنوب لبنان در سال ۲۰۰۰ است؛ صحبت‌هایی را درست زمانی که دوباره بخشی از جنوب لبنان در کنترل صهیونیست‌هاست، مطرح کرد.
تحولات دو سال اخیر منطقه بالاخص از ۷ اکتبر به این سو، تغییرات مهمی را در فضای افکار عمومی جهان عرب و منطقه ایجاد کرده است. این تغییرات به‌ویژه پس از دو جنگ مستقیم میان جمهوری اسلامی ایران و رژیم صهیونیستی از خرداد سال ۱۴۰۴، وارد مرحله جدیدی شده و موجب شکل‌گیری همبستگی رسانه‌ای و افزایش نفرت عمومی نسبت به اسرائیل در جهان عرب و اسلام شده است.
فردا ۱۵ مه ۲۰۲۶ است. هر سال در پانزدهم ماه مه، فلسطینیان و بسیاری از مردم جهان، «یوم‌النکبه» را یادآوری می‌کنند؛ روزی که در حافظه تاریخی ملت فلسطین نه فقط یک واقعه سیاسی، بلکه آغاز یک زخم ممتد تاریخی است. استمراری که فلسطینی‌ها از آن با دو کلمه‌ای «النکبه مستمره» سعی کردند از واقعیت به روی واژگان بیاورند.
وب‌سایت عبری گلوبز که یک مرجع اقتصادی در داخل سرزمین‌های اشغالی شناخته می‌شود، در تحلیلی برآمده از گفت‌وگو با رئیس مرکز مؤسسه دموکراسی اسرائیل (IDI) که مشهورترین و معتبرترین نظرسنجی‌های داخلی اسرائیل را منتشر می‌کند، به بررسی پیامدهای یک ماه آتش‌بس میان ایران و آمریکا پرداخته است.
«تروریسم یهودی» اصطلاحی است که این روزها در رسانه‌های عبری بسیار شنیده می‌شود؛ البته جریان‌های راستگرا از «تروریسم شهرک نشینان» استفاده می‌کنند. منظور از این اصطلاح، اتفاقاتی است که در کرانه باختری در حال رخ دادن است و در سال‌های اخیر افزایش یافته است.