هنوز هم در بسیاری از شهرها و روستاهای ایران، با آغاز ماه محرم، میدانها و تکیهها رنگ دیگری میگیرند. صدای نوحه، شبیهخوانی و روایت واقعه کربلا در فضا میپیچد و تماشاگرانی از نسلهای مختلف گرد صحنهای جمع میشوند که قرنهاست بخشی از حافظه فرهنگی ایرانیان را زنده نگه داشته است.
همزمان با شام غریبان عاشورای حسینی، شامگاه پنجشنبه ۴ تیر ماه ۱۴۰۵، مردم عزادار روستای خورمیز عُلیا تز توابع شهرستان مهریز، با حضور در حسینه اعظم این روستا و اجرای تعذیه، در سوگ شهدای کربلا به عزاداری پرداختند.
خوانندگان موسیقی سنتی با اشاره به ارتباط متقابل موسیقی ایرانی و تعزیهخوانی معتقدند: در گذشته موسیقی تعزیه بر موسیقی ایرانی تاثیرگذار بوده است اما این روزها این تاثیرگذاری کمتر شده است و متاسفانه موسیقی فعلی تعزیه و موسیقی مذهبی هم شرایط خوبی ندارند.
شاید زمانی میشد صداهای اصیل را بسیار بیش از زمانه ما در اطراف شنید. اما ما در زمانه آلودگیهای صوتی زیست میکنیم. در زمانهای که همچون خوراک خوب برای جسم باید بسیار برای یافتن خوراک خوب برای جان تلاش کنیم و شنیدن صدایی که از دل ریشه و فرهنگ برآمده است، کار آسانی نیست. صدای تعزیه از آن دست است.