انسان، چنان‌که حکما گفته‌اند، با فراموشی عجین است. ابن‌سینا در «رسالةالطیر» تصویری تمثیلی از این حقیقت به دست می‌دهد: مرغان اسیر که پس از دیر زیستن در دام، وطن مألوف و آشیان ازلی خویش را از یاد می‌برند و اسارت را قاعده زندگی می‌پندارند. این روایت، سرگذشت ازلی انسان است؛ هبوطی که با غفلت پیوند خورده است.
وزیر فرهنگ و‌ارشاد اسلامی در جلسه هیأت امنای بنیاد علمی_فرهنگی بوعلی سینا گفت: فردوسی و ابن‌سینا دو بال ایران هستند؛ اگر بتوانیم این دو بال را در کنار یکدیگر به‌خوبی پیش ببریم مسئله ایرانیت می‌تواند قِوام مهم‌تر و جایگاه اصلی‌تری پیدا کند.
آغاز متن «النجاة» با مقدمه‌ای است که ابن‌سینا خود نوشته و بسیاری از امور لازم برای شناخت کتاب را روشن می‌کند. در این مقدمه، او هدف نهایی ایراد مطالب کتاب را چنین عنوان کرده است:«لِدَرْک النَّجَاةِ مِنَ الْغَرَقِ فِی بَحْرِ الضَّلَالَاتِ» (ص۴، س۷-۸)؛ یعنی برای نیل به نجات از فرو رفتن در گرداب گمراهی‌ها.
رئیس‌جمهور گفت: امروز که جهان با بحران‌های نوین مادی و معنوی و مشکلات جسمانی و روانی روبه‌روست، بازتولید اندیشه‌های نوآورانه بر بنیاد میراث بوعلی، ضرورتی گریزناپذیر است. ما نیازمند خوانشی نو از حکمت او هستیم؛ خوانشی که اقتضائات زمانه را درک کند و در عین حال به جوهره حقیقت وفادار بماند.
مسعود پزشکیان رئیس‌جمهوری به مناسبت روز پزشک گفت: امیدوارم در سایه تخصص، دانایی، تعهد و انسان‌دوستی، چونان همیشه نام ایران عزیز را بلند آوازه بدارید.