هنوز فستیوال کن به پایان نرسیده اما اظهارات فرهادی از نشست خبری تا مصاحبههایی در حاشیه جشنواره، او را همچنان به چهره مطرح سینمایی ایرانی حاضر در یکی از مهمترین فستیوالهای جهان یعنی کن تبدیل کرده است؛ جایی که او میگوید مسحور کیشلوفسکی است و در عین حال قلبش برای حضور در وطن و فیلمسازی در کشورش میتپد.
«روز- داخلی- دبستان… و انفجار.» این چند کلمه، روایت واقعی و تکاندهنده صحنهای از فیلمی خواهد بود که سیامک مردانه، کارگردان و فیلمنامهنویس، قصد دارد روی پرده سینما به تصویر بکشد. روایتی از فاجعه ۹ اسفند ۱۴۰۴ در مدرسه «شجره طیبه»؛ جایی که باید زنگ آخر با صدای خنده و فوتبالبازیکردن بچههای کلاس اول پر میشد، اما با حمله دشمن صهیونی-آمریکایی نابود شد و ۱۶۸ دانشآموز شهید شدند.
در تاریخ سینمای ایران، نام مسعود کیمیایی همواره با نوعی تداوم و پافشاری گره خورده است؛ فیلمسازی که نهتنها در شکلدادن به بخشی از هویت سینمای پیش از انقلاب نقش داشت، بلکه در دهههای پس از آن نیز کوشید جهان شخصیاش را -با همه فراز و فرودها- حفظ کند. اکنون، در سالهایی که او به دهه نهم زندگی خود نزدیک شده، بازگشتش به پروژه نیمهتمام «عشق در انفرادی» بیش از آنکه صرفاً یک خبر تولیدی باشد، نشانهای از تداوم یک زیست سینمایی است؛ زیستی که بر پایه عادت، تجربه و نوعی سرسختی حرفهای شکل گرفته است.
اسامی ۳۵ راهیافته به نهمین المپیاد فیلمسازی نوجوانان ایران اعلام شد.
بدون شک یکی از مناقشات نظری و عملی در سینمای ایران و مسائل آن، به ویژه در یک دهه گذشته، جدال ژانری و رقابت بر سر آن بوده است. بحث بر سر این است که با توجه به شرایط اجتماعی و تاریخی موجود، ساخت فیلم کمدی ضرورت دارد یا تولید فیلمهای اجتماعی؟
امیرشهاب رضویان گفت: جشنواره جهانی ما، توان بینالمللی شدن دارد. یک زمانی این جشنواره در سطح یک جشنواره الف جهانی کار میکرد.
کارگردان سینمای ایران گفت: امیر نادری برای نسل من، یا حداقل برای شخص من با آثاری مثل «تنگنا»، «انتظار»، «خداحافظ رفیق» و... اهمیت یافت. شور فیلمسازی در من و بسیاری دیگر با دیدن همین فیلم «دونده» ایجاد شد.
ژانر ورزشی در سینما، ژانر چندان رایجی نیست. هم ساخت فیلم در این رشته سخت است و هم جذب تماشاگر. منتقدان سینما همیشه به این نکته اشاره کردهاند که ورزش خودش پدیدهای ملتهب و تماشایی است و اینکه سینما برای هماوردی سراغ چهرهها و رشتههای ورزشی برود و بتواند اثری درخور بیافریند ساده نیست.
بارها از من پرسیدهاند که بسترهای نوپدید نمایش(Platform) تا چه اندازه میتوانند به کشف و معرفی استعدادهای جدید در عرصه فیلمسازی و بازیگری کمک کنند؟