در جهان امروز، ورزش دیگر صرفاً عرصهای برای رقابت، سرگرمی یا ارتقای سلامت عمومی نیست؛ بلکه به صنعتی چندوجهی تبدیل شده که میتواند همزمان موتور محرک اقتصاد، اشتغالزا یی و منبعی پایدار برای تولید ثروت باشد. با این وجود، در ساختار ورزش ایران هنوز تا تحقق کامل این ظرفیت فاصله وجود دارد و بخش قابل توجهی از این حوزه، بیش از آنکه مولد درآمد باشد، مصرفکننده منابع مالی و حمایتی باقی مانده است.
موفقیت در ورزش قهرمانی و حرفهای، پدیدهای چندوجهی است که از عوامل گوناگونی چون مدیریت کارآمد، برنامهریزی دقیق، زیرساخت مناسب، سرمایه انسانی و منابع مالی شکل میگیرد. یکی از خطاهای رایج در تحلیل این حوزه، تقلیل مفهوم موفقیت به میزان بودجه و گستره منابع مالی است، گویی هرچه پول بیشتری هزینه شود، کامیابی نیز تضمین خواهد شد.
هوشنگ نصیرزاده_ کارشناس حقوقی در یادداشتی نوشت: حضور بازیکنان بیکیفیت خارجی در فوتبال ایران، ناشی از تفکر مربی سالاری در باشگاهها است. در گذشته فوتبال ایران باشگاه محور اداره میشد، اما با ورود پول، اول پدیده بازیکن سالاری رواج یافت و حالا شاهد پدیده مربی سالاری هستیم. مربی سالاری، پدر فوتبال ایران را درآورده است.