عنوان این یادداشت از مطلبهای ستون بدون روتوش، یک مصداق از یک سؤال کلیتر در خصوص بازدارندگی در مقابل رژیم صهیونیستی است. اکنون بحث حول بازدارندگی در مقابل اسرائیل و در کلانتر در مقابل آمریکا جزو موضوعات چالشی و پربحث در فضای علمی و رسانهای داخل کشور است.
در ادبیات راهبردی، «بازدارندگی» مفهومی چندوجهی است که نمیتوان آن را صرفاً به حوزه نظامی تقلیل داد. هرچند توان دفاعی یکی از مهمترین ارکان قدرت ملی محسوب میشود و بهطور طبیعی ظرفیت چانهزنی کشورها را در عرصه بینالمللی افزایش میدهد، اما تجربههای تاریخی و واقعیتهای جاری نشان میدهد که بازدارندگی، حاصل برهمکنش مجموعهای از عوامل در حوزههای مختلف است.
پیشرفتها بخصوص در حوزههای تکنولوژی، تأثیر چشمگیری بر جنگها و موازنه قدرت داشته است. به گفته رحمن قهرمانپور، کارشناس برجسته مسائل استراتژیک، برای تقویت قدرت بازدارندگی نمیتوان به این پیشرفتها و از جمله نوآوریهای جدید در قالب هوش مصنوعی بیتفاوت بود.
روند تحولات مرتبط با تنش میان ایران و ایالات متحده در روزهای اخیر نشانههایی از حرکت به سمت دیپلماسی بروز داده است؛ مسیری که بر اساس گمانهزنیهای دیپلماتیک احتمال دارد به برگزاری گفتوگوهایی میان هیأتهای مذاکره کننده دو کشور در آینده نزدیک منتهی شود.