
«اسکورت» از آن فیلمهایی است که از همان دقایق ابتدایی تکلیفش را با تماشاگر روشن میکند: قرار است فیلمی جادهای، پرتحرک و حادثهمحور ببینیم؛ فیلمی که قصهاش را روی آسفالت جادههای جنوب و در میان خودروهای تندرو و پرخطر «شوتیها» پیش میبرد.

میان سیاستگذاریهای کلان و آنچه در کف جادههای جنوب میگذرد، درهای عمیق از نادیدهگرفتن وجود دارد. ایده «اسکورت» درست بر لبه همین دره و از دل یک گزارش میدانی روزنامهنگارانه در زمستان ۹۶ متولد شد؛ روایتی مستند از زنانی در بوشهر که فقر و بنبست معیشت، آنها را به شبکه پرخطر «شوتیگری» کشانده بود.

در این بسته خبری بر مهمترین خبرهای رسیده سینما و تئاتر مروری داریم.

در فیلم منتشر شده جنگندههای عراقی الزیدی را تا مرز ایران اسکورت کردند.

برگزیدگان چهل وچهارمین جشنواره فیلم فجر در مراسمی که در تالار وحدت برگزار و برگزیدگان بخشهای مختلف معرفی شدند.

«اسکورت» فیلمی است که یادآوری میکند سینما هنوز میتواند نجاتبخش باشد؛ هم برای تماشاگر خسته و هم برای جشنوارهای که در سالهای اخیر نفسنفس میزند.

سینمای ایران در سالهای اخیر، گاه در پیچوخم تکرار و بنبستهای روایی گرفتار آمده است. اما گاهی تابلوهایی در راه ظاهر میشوند که مسیرهای تازهای را پیش چشم میگشایند. فیلمهای «پروانه»، «اسکورت» و «نیمشب» را میتوان سه نشانه مهم از چنین حرکتهای جسورانهای دانست.