
جنگ و گسترش درگیریهای نظامی، بیش از هر زمان دیگری ضرورت پایبندی کشورها به اصول حقوق بینالملل و منشور سازمان ملل متحد را یادآوری میکند.

کانت در رساله «صلح پایدار» بر این باور بود که با استقرار نظامهای جمهوری (آنچه امروز دموکراسیهای لیبرال مینامیم) و فدراسیونی از دولتهای آزاد، صلح پایدار ممکن خواهد شد؛ وضعیتی که در آن، به تعبیر معروف کارل فون کلاوزِویتس، «جنگ، همان سیاست با ابزارهایی دیگر» نباشد. اما آیرونی ماجرا در اینجاست که کانت نام رساله را از تابلویی که در یک مهمانسرا دیده بود، برگرفته بود.

وزیر خارجه جمهوری اسلامی ایران تاکید کرد: به نیویورک آمدهایم تا زمینه صلح را فراهم کنیم. با این حال، ایران در برابر هرگونه تجاوزی همچنان استوار خواهد ایستاد؛ حتی اگر کار به جنگی آخرالزمانی کشیده شود.

معاون اجرایی رئیسجمهور با تأکید بر اینکه قرار نیست سایه «نه جنگ و نه صلح» بر سر ایران باقی بماند، گفت: این وضعیت برای پیشرفت کشور و آینده جوانان ایران خطرناک است و نباید در شعار دادن از رهبری جلوتر برویم.

در مقاطع حساس تاریخی، نحوه مواجهه یک جامعه با جنگ و صلح، بیش از آنکه صرفاً به تصمیمهای مقطعی وابسته باشد، به نوع نگاه و چارچوب شناختی حاکم بر تصمیمگیران و افکار عمومی بستگی دارد.

کاربرد واژگان در قرآن مجید از میناگریها، دقتهای ویژه فراانسانی و جذابیت و لطافت بسیار بهرهمند است. از جمله کاربرد واژه «صلح و اصلاح» و نیز «سِلْم و سَلْم» است. نمیتوان شتابزده و بدون تأمل درباره واژگان قرآن مجید داوری کرد و بدتر از آن، دیگران را به استفاده ابزاری از قرآن مجید متهم!

یک سال پس از دیدار ترامپ و پوتین در آلاسکا، نشریه آمریکایی «نشنال اینترست» مینویسد، نه صلحی حاصل شده، نه آتشبسی پایدار و نه حتی راهبردی روشن؛ آنچه باقی مانده سیاست خارجی معاملهمحور رئیسجمهور آمریکاست که بیش از سرنوشت روسیه و اوکراین، به توافقی اهمیت میدهد که بتواند نام خود را بر آن بگذارد.

وزارت خارجه پاکستان به دنبال تنشآفرینیهای اخیر واشنگتن در منطقه با تجاوز به نقاطی در خاک ایران، اعلام کرد: متعهد به حمایت از دستیابی به صلح و ثبات پایدار در منطقه هستیم.

سخنگوی وزارت خارجه ایران گفت: صلح واقعی در غرب آسیا تنها با پایان مداخلات آمریکا و خاتمه اشغالگری محقق میشود.

نشست «شب همدلی» به همت مجله بخارا، پنجشنبه سوم اردیبهشتماه در تالار خلیجفارس فرهنگسرای نیاوران برگزار شد؛ نشستی که با حضور جمعی از اندیشمندان و صاحبنظران به بررسی مفهوم همدلی در جامعه ایرانی اختصاص داشت و مقصود فراستخواه، جامعهشناس، یکی از سخنرانان این هماندیشی بود که با طرح ریشههای تاریخی و نهادی همدلی در ایران، بر ضرورت پیوند این سرمایه فرهنگی با حقوق مدنی و نظم اجتماعی تأکید کرد.