عبدالجبار کاکایی فراتر از یک شاعر معاصر، در جست‌وجوی کشف و بیان حقیقت است؛ حقیقتی که در غزل‌های آشنای او برای مخاطبان جاری است. کاکایی در قلم نوشتاری خود، میان نثر و شعر، پیوندی ناگسستنی برقرار کرده است. او نثر را نه به‌عنوان یک ابزار ساده برای بیان گفتار روزمره، بلکه مسیری دیگر برای بیان شعرگونه کلمات می‌بیند. نثر او از خلوص و موسیقی کلامی بهره می‌برد که یادآور همان ایجاز و لطافت غزل‌های اوست. در واقع، او روح شعر را در کالبد نثر می‌دمد، به‌گونه‌ای که وقتی مخاطب نثر او را می‌خواند، گویی یک شعر نو خوانده است.
علیرضا سپهوند به «ایران» گفت: آوازهای سنتی ایرانی، با اشعار مولانا، حافظ و سعدی، جنبه‌ای عمیقاً معنوی دارند، برای شنونده غربی که شاید با این شعرها آشنا نباشد، باز هم لحن و حالت اجرا، حامل نوعی احساس عرفانی است.
محمدکاظم کاظمی گفت: به شکل کلی، تفاوت جهان حافظ با سعدی در انتقادهای اجتماعی و طنز تلخی است که نسبت به قشرهای مختلف اجتماعی دارد.
مراسم رونمایی از چهلمین دفتر مجموعه «طنزآوران جهان نمایش» با پژوهش و ترجمه داریوش مودبیان عصر پنجشنبه (۹اسفند) با حضور علی نصیریان، بازیگر پیشکسوت و جمعی از هنرمندان و نویسندگان برگزار شد.