زندگی در دوبی زمانی تقریباً به همان اندازهای بیدغدغه به نظر می رسید که میتوان برای یک مهاجرِ کارمندِ یقهسفید آرزو کرد. مدارس خصوصی خوباند، سواحل زیبا هستند، پروازهای بینالمللی فراواناند، مهاجران مالیات بر درآمد نمیپردازند، پس میلیونرهای چینیِ فعال در رمزارزها و الیگارشهای روس میتوانند در کنار بانکداران غربی، غولهای عربِ بازار املاک و کارآفرینان اسرائیلی رفتوآمد و معاشرت کنند؛ و بارانی هم نمیبارد، بنابراین تنها نگرانیشان میزان SPF کرم ضدآفتابشان است.