شهرها همیشه با ساختمانها بزرگ نمیشوند؛ گاهی با رؤیاهای مردمی بزرگ میشوند که در آنها زندگی میکنند. با کودکی که صبح، کیف مدرسهاش را برمیدارد و از خانه بیرون میزند؛ با مادری که دلش میخواهد فرزندش در همان شهری که به دنیا آمده، آیندهای روشن داشته باشد؛ با جوانی که نمیخواهد برای پیدا کردن فرصت، ناچار باشد شهرش را پشت سر بگذارد.