عملکرد نظامی آمریکا در جنگ با ایران، پرسش‌های جدی درباره کارآمدی ساختار دفاعی این کشور، تناسب هزینه‌ها با دستاوردها و توان سازگاری با شیوه‌های جدید جنگ ایجاد کرده است. با وجود برتری فناوری، قدرت هوایی گسترده، اطلاعات پیشرفته و همکاری اسرائیل، ایالات متحده نتوانست توان نظامی ایران را به‌طور پایدار از میان ببرد. این تجربه نشان می‌دهد که برتری تسلیحاتی به‌تنهایی تضمین‌کننده پیروزی راهبردی نیست و ضعف در طراحی عملیات، پدافند پایگاه‌ها و تطبیق با تهدیدهای نوظهور می‌تواند مزیت‌های بزرگ نظامی را محدود کند.