
در جهانی که ماشینها هر روز بیش از گذشته تواناییهای انسانی را بازسازی میکنند، دستخط هنوز چیزی بیش از وسیلهای برای انتقال کلمات است. هر دستخط نشانی از حضور انسانی است که کلمات را بر صفحه مینشاند؛ حضوری که در انتخاب شکل حروف، فشار قلم، مکث میان واژهها و حتی لغزشهای کوچک دست آشکار میشود. اما اگر روزی ماشین بتواند تمام این نشانهها را چنان دقیق تقلید کند که تشخیص نسخه اصلی از بدل ناممکن شود، چه چیزی از یگانگی انسان باقی خواهد ماند؟