سخنگوی وزارت امور خارجه با تأکید بر اهمیت دیپلماسی عمومی در معرفی ابعاد مختلف ایران به جهان، گفت: تحقق این هدف نیازمند همافزایی همه ظرفیتهای فرهنگی، علمی، هنری، رسانهای و اجتماعی کشور است.
سخنگوی وزارت امور خارجه با تاکید بر اهمیت دیپلماسی عمومی در سیاست خارجی کشور گفت: برای ما ایرانیان، دیپلماسی عمومی بیش از هر چیز باید بتواند سخن ایران را، آنگونه که هست، با اتکا به حقیقت، تاریخ، فرهنگ و سرمایه عظیم تمدنی این سرزمین به گوش جهانیان برساند و ایران را به جهان بشناساند. جهان باید ایران را بفهمد، پیام ایران را دریابد و رفتار ایران را درک کند.
جولین روزهای فعالیت خود با مجموعهای از بحرانها و تهدیدات امنیتی روبهرو شد، پزشکیان تلاش کرد میان ضرورتهای میدان، الزامات دیپلماسی و حفظ انسجام داخلی تعادل برقرار کند؛ رویکردی که به گفته ابراهیم متقی، استاد روابط بینالملل دانشگاه تهران به جای قرار دادن مقاومت و مذاکره در برابر یکدیگر، آنها را به دو ابزار مکمل برای حفظ قدرت ملی و عبور از بحران تبدیل کرد.
در ماههای عادی، وقتی از دیپلماسی اقتصادی سخن میگوییم، معمولاً ذهن به سمت افزایش صادرات، جذب سرمایهگذاری، برگزاری کمیسیونهای مشترک و توسعه روابط تجاری میرود. اما شرایط بحرانی تعریف متفاوتی از دیپلماسی اقتصادی به دست میدهد.
در میانه جنگ، آنجا که میدان صرفاً با قدرت آتش و توان نظامی تعریف نمیشود، دیپلماسی نیز به بخشی از سازوکار صیانت از منافع ملی و مدیریت میدان تبدیل میشود که گاه برای صلح، گاه برای ادامه جنگ، گاه برای تسهیل شرایط آن و در نهایت برای پایاندادن به جنگ به کار گرفته میشود.
وزارت امور خارجه در راستای مأموریت کشوری، وظایف سازمانی و با عنایت به اسناد پایه ملی، در یک سال اخیر از هیچ کوششی برای تحقق اهداف و اصول سیاست خارجی در حوزه حقوقی و بینالمللی در سپهر چندجانبه و دوجانبه فروگذار نکرده است.
وقتی جنگ، میدان را به زبان قدرت و دیپلماسی را به زبان مقاومت وادار میکند، دیپلماتی که سکان سیاست خارجی را در یکی از دشوارترین مقاطع تاریخ معاصر ایران در دست گرفته، باید همزمان در دو جبهه بجنگد.
معاون اجرایی رئیسجمهور با تأکید بر اینکه قرار نیست سایه «نه جنگ و نه صلح» بر سر ایران باقی بماند، گفت: این وضعیت برای پیشرفت کشور و آینده جوانان ایران خطرناک است و نباید در شعار دادن از رهبری جلوتر برویم.
”سیاست و دیپلماسی” و ”فرهنگ و رسانه”، منبع اساسی قدرت ملی و متنِ متنِ رویدادها و رویارویی ها در جهان معاصر هستند و در کنار ”قدرت نظامی و امنیتی” و ”قدرت اقتصادی و بازرگانی” اضلاع چهارگانه ”مربّع قدرت ملی” را شکل می دهند... مراسم روز خبرنگار، وزارت امور خارجه، سهشنبه ۱۴۰۵/۵/۲۷
سید محمد خاتمی گفت: تهاجم خارجی و جنگ همهجانبه ایران را از پا در نمی آورد، مگر اینکه بعد از آن حکمرانی نتواند نقص ها و نارسائی ها و عواملی که منجر به جدائی اکثریت جامعه شده است به کمک خود مردم درمان کند.
معاون حقوقی و بینالملل وزارت امور خارجه با تأکید بر اینکه دیپلماسی حتی در شرایط جنگی متوقف نمیشود، گفت: روندهای دیپلماتیک در زمان جنگ ادامه دارد، اما پیامها، مواضع و ادبیات دستگاه دیپلماسی باید متناسب با شرایط جنگی تنظیم شود و به هیچوجه نباید حاکی از ضعف در برابر دشمن باشد.
معاون فرهنگی، اجتماعی و رسانه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی گفت: دیپلماسی بدون پشتیبانی مردمی امکانپذیر نیست؛ حضور محکم مردم، اراده ملت را به دشمن تحمیل و دستاوردهای میدان را تثبیت میکند.
گاردین تهدیدهای مکرر نظامی و لغو ناگهانی آنها توسط رئیس جمهور آمریکا را «دیپلماسی کودکستانی» خواند که سیاست خارجی این کشور را در تجاوز علیه ایران به بنبست کشانده است.
راهبرد دفاعی ایران تاکنون ماهیت تدرُّجی و پلکانی داشته است؛ به گونهای که از بازدارندگی پیشینی به پسینی، دفاع فعال و تصعید افقی به دفاع پیشدستانه و تصعید عمودی تحول یافته است.
سفیر آمریکا در ناتو مدعی شد که تهران و واشنگتن «نزدیکتر» از همیشه به دستیابی به توافق هستند؛ ادعای بیاساسی که با بیانیه وزارت امور خارجه ایران همخوانی ندارد.
آمریکا با محاسباتی مبتنی بر عملیات محدود و سریع برای ایجاد نظم امنیتی مطلوب خود در منطقه خاورمیانه، علیه کشورمان وارد یک عملیات نظامی شد. اما این عملیات با دفاع جانانه نیروهای دفاعی و امنیتی از یک سو و حمایت مردمی بینظیر از سوی دیگر، راهبرد آمریکایی و اسرائیلی را با بنبست روبهرو کرد.
دیپلماسی ایران در واپسین ساعات شنبه یکی از پرتنشترین بحرانهای امنیتی اخیر را از آستانه تقابل نظامی به مسیر مهار سیاسی بازگرداند.
برخلاف این تصور رایج که وقوع جنگ را نشانه ناکامی دیپلماسی میداند، تجربههای تاریخی و واقعیتهای روابط بینالملل نشان میدهد دیپلماسی در میانه بحران نه تنها تعطیل نمیشود، بلکه بهعنوان یکی از ابزارهای مدیریت جنگ، جلوگیری از گسترش درگیری، افزایش هزینههای تجاوز و تقویت بازدارندگی، نقشی تعیینکننده در حراست از منافع ملی برعهده دارد.
یکی از مهمترین پیشنیازهای تحلیل صحیح سیاست خارجی، بازنگری در تعاریف و مفاهیم رایج در فضای سیاسی کشور و نگاه به مسائل بر پایه مبانی علمی و تخصصی است.
پس از آتشبس میان ایران و آمریکا، تحرکات همزمان در دو جبهه نظامی و دیپلماتیک چشمانداز وضعیت جاری را در هالهای از ابهام قرار داده است. از یک سو، افزایش تجهیزات نظامی آمریکا و بازآرایی نیروهای این کشور در منطقه، گمانهزنیها درباره احتمال ازسرگیری درگیریها را تقویت کرده و از سوی دیگر، خبرهایی از فعال شدن میانجیها و آغاز رایزنیهای دیپلماتیک از مهار تنش و بازگشت به مسیر گفتوگو حکایت دارد.