
چند سال پیش، دیدن یک سریال ایرانی یعنی نشستن پای تلویزیون در ساعتی مشخص و صبر کردن، هفتهای یک بار، برای قسمت بعد. حالا نه آن ساعت مشخص است و نه آن صبر وجود دارد. صفحه نمایش را که باز کنی دهها عنوان تازه ردیف میشوند.

تصویر زنان در شبکه نمایش خانگی، پر سر و صدا اما دور از واقعیت است؛ قابهایی شلوغ از زنانی که مدام در تصویر حضور دارند، اما خود واقعیشان در روایتها غایباند. در این آثار، زنها معمولاً در دوگانه تکراری «قربانی» یا «انتقامجو» تعریف میشوند و جایی برای نمایش آن زن پرتلاش و سازندهای که امروز در لایههای مختلف جامعه میبینیم، وجود ندارد؛ زنی که پابهپای مردان حرکت میکند و با مقاومتهای روزمره و نرم، زندگیاش را پیش میبرد.

اعتماد مخاطب به تولیدات شبکه نمایش خانگی در مقطعی تا حد زیادی سلب شده بود؛ سریالها یکی پس از دیگری منتشر میشدند اما کمتر اثری میتوانست مخاطب را درگیر کند یا بحثی جدی به راه بیندازد.

فصل تازه سریال «هفت» ساخته کیارش اسدی زاده در برنامه پخش پلتفرم نماوا قرار گرفته است.

سریال «بی عاطفه» پخش خود را از شبکه نمایش خانگی آغاز کرد.

فصل دوم سریال «وحشی» به نویسندگی و کارگردانی هومن سیدی، ادامهای پرقدرت بر مسیر پرتنش فصل نخست است؛ روایتی که وعدهی آن تبدیل داوود اشرف از انسانی بیآزار به هیولایی سرکوبشده بود.

پادزهر حل مشکلات در جامعه امروز ایران چیست؟ چگونه میتوان چالش ها را مدیریت کرد؟ تحولات اجتماعی به کدام سو میرود؟ اقدام فوری برای اقتصاد با کدام فرمول خواهد بود؟ اولویتهای عرصه سیاست کدام است؟ بر سر فرهنگ چه آمده است؟

سریال انیمیشن-کودکانه «ماه لالا» از طریق پلتفرم نماوا به شبکه خانگی عرضه شد.

خسرو از شاخصترین شخصیتهای «وحشی» به حساب میآید؛ شخصیتی که خونسردی، بارزترین ویژگیاش به حساب میآید.

ابراهیم اصغری تهیهکننده آثاری چون «تکتیرانداز» و« شماره ۱۰» از برجسته کردن موضوع قتل در عمده آثار شبکه نمایش خانگی انتقاد کرد و گفت: ترجیح میدهم با تلویزیون همکاری نکنم.

خیام وقارکاشانی از جمله بازیگرانی است که همواره او را در نقشهای جدی دیدهایم؛ با این وجود او این بار با حضور در سریال «شیش ماهه» مهران مدیری که این شبها از شبکه سه سیما در حال پخش است، سعی کرده خود را در ژانر جدیدی محک بزند.

پلتفرمها اما با منطق رقابت از زاویه دیگری به ماجرا نگاه میکنند. آنها افزایش تولید را پاسخی به نیاز بازار و رفتار مخاطب میدانند و باورشان این است که تنوع محتوا، بخشی از استراتژی بقا در بازار شلوغ امروز است.

شبکه نمایش خانگی را میتوان رسانه جامعه مدنی و رسانهای میانی دانست بدین معنی که این شبکه بهعنوان یک مدیوم سوم مابین سینما و تلویزیون قرار گرفته که واجد برخی ظرفیتها و کارکردهاست که این دو رسانه، فاقد آن هستند.

در روزگاری که ویترین پلتفرمهای نمایش خانگی پر شده است از زرقوبرقهای توخالی و قصههای تکراری، حضور نامی چون پرویز شهبازی کافی است تا ورق برگردد. سریال «مو به مو» که این روزها از پلتفرم «شیدا» در حال پخش است، تنها یک محصول سرگرمکننده نیست؛ یک بیانیه تصویری در ستایش رئالیسم و واکاوی لایههای پنهان جامعهای است که زیر چرخدندههای اقتصاد و اضطراب در حال تغییر شکل است.

اتفاق خوب این روزهای شبکه نمایش خانگی، پخش فصل دوم سریال «وحشی» است. سریالی که در فصل اول خود به مدد ابتکارات متعدد فرامضمونی، توانست خیلی زود با مخاطبان انبوهی ارتباط گرفته و با کسب جوایزی بینالمللی، اتفاق ویژه و درستی را در حوزه سریالسازی در استانداردهای بینالمللی رقم بزند.

مهران مدیری پس از محمدرضا گلزار به ترکیب بازیگران جدیدترین سریال «مجید توکلی» اضافه شد.

سعید دلفانی، سرپرست سابق دادسرای فرهنگ و رسانه و قاضی دیوان عدالت اداری در یادداشتی نوشت: مناقشه بر سر صلاحیت صدور مجوز در حوزه نمایشهای خانگی و «صوت و تصویر فراگیر»، به منازعه حقوقی ـ نهادی بدل شده؛ نزاعی که نمیتوان آن را اختلاف اداری تلقی کرد، بلکه باید بازتابی از تعارض ساختاری میان دو نهاد دانست: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بهعنوان متولی سیاستگذاری فرهنگی و ساترا بهعنوان نهاد نوظهور تنظیمگر رسانهای.

برنامه جدید علی ضیاء با نام گنگ به دستور قضایی توقیف شد.

قسمت اول از سریال «وحشی ۲» در قالب اکران مردمی در پردیس کورش به نمایش در آمد.

فیلم «یازده یازده» با بازی فرزاد حسنی به طور اختصاصی اکران آنلاین می شود.