در سالهای اخیر، عملکرد زنان ورزش ایران در رقابتهای بینالمللی قابل توجه بوده است و احمد دنیامالی نیز در افق ترسیمی خود برای پایان دولت چهاردهم، به کسب مدال طلای زنان در المپیک ۲۰۲۸ لسآنجلس میاندیشد؛ افتخاری که هنوز در تاریخ ورزش ایران رقم نخورده است.
حسینعلی اخلاقی امیری_ عضو کمیسیون فرهنگی مجلس در یادداشتی نوشت: هزینههای گزاف و سنگین باشگاههای فوتبال برای استخدام بازیکنان و مربیان خارجی بیکیفیت تنها حکم فرار رو به جلو را دارد. در واقع قرارداد با بازیکن یا مربی خارجی ترفندی است که باشگاهها برای ساکت کردن هواداران خود و پوشش ضعفهای مدیریتیشان استفاده میکنند.
امیررضا واعظ آشتیانی_ کارشناس مدیریت در یادداشتی نوشت: برای جذب سرمایهگذاری در ورزش باید ۴ منبع درآمدی از جمله بلیت فروشی، کپی رایت، اسپانسر و حق پخش تلویزیونی به درستی در متن قانون تعریف شود تا سرمایهگذاران بخش خصوصی برای حضور در این عرصه ترغیب شوند ولی چون این مسأله مورد غفلت قرار گرفته شاهد عدم رغبت بخش خصوصی در حوزه سرمایهگذاری در ورزش هستیم.
بسیاری از کارشناسان و صاحبنظران معتقدند حضور بخش خصوصی در حوزه باشگاهداری میتواند بخش قابل توجهی از مشکلات اقتصادی موجود را در عرصه ورزش برطرف کند اما موانع موجود در این مسیر سبب شده صاحبان سرمایه قید فعالیت در این بخش را بزنند.
به جز ورزشکاران برخی رشتههای متمول، بسیاری از ورزشکاران با چالشهای مالی و درآمدی مواجه هستند.
حمید عزیزی_ عضو هیأت اجرایی کمیته ملی المپیک در یادداشتی نوشت: رویکرد کمیته ملی المپیک در المپیک ۲۰۲۴ پاریس برای اعطای پاداش به مدالآوران، نسبت به ادوار گذشته بشدت متفاوت بود.
آرش فرهادیان_ سرپرست کاروان ایران در بازیهای ساحلی آسیا در یادداشتی نوشت: با توجه به محدودیتهای ارزی و بودجهای در حوزه اعزامهای ورزشی، اولویتبندی امری ضروری است و باید از «کمیت اعزام» به «کیفیت نتیجه» برسیم. لازم است بپذیریم در مقطعی قرار داریم که دیگر زمان کسب تجربه در مسابقات بزرگ نیست.
سید مصطفی هاشمیطبا بازنگری در نحوه اعزامهای ورزشی به مسابقات جهانی و اردوهای آمادهسازی را امری ضروری برای ورزش ایران میداند و معتقد است اگر برنامهریزی استاندارد و ایدهآل داشته باشیم، میتوانیم بهخوبی از هدررفت منابع در این بخش جلوگیری کرده و به صورت منطقی و هدفمند در میادین بینالمللی حاضر شویم.
یکی از راهکارهای کلیدی برای صرفهجویی ارزی در حوزه ورزش، بازنگری در مقررات و سیاستهای اعزام تیمهای ورزشی به اردوهای آمادهسازی و تورنمنتهای بینالمللی است؛ بهویژه مواردی که هیچ دستاورد ملموسی برای ورزشکاران کشورمان به همراه ندارد و حضور در آن تورنمنت یا رویداد ورزشی بیشتر به یک سفر تفریحی شباهت دارد تا فرصتی برای ارتقای سطح کیفی ورزش ایران.
دروازهبان اسبق تیم ملی معتقد است که با وجود چالشهای زیاد و ناهنجاریهای موجود در فوتبال ایران، نمیتوان امید چندانی به ایجاد جذابیت در رقابتهای لیگ برتر داشت.
اجرای صحیح، هدفمند و نظاممند طرح مولدسازی در حوزه ورزش میتواند تأثیر قابلتوجهی بر سرنوشت پروژههای نیمهتمام ورزشی در سراسر کشور داشته باشد
در سراسر کشور حدود ۹۸ هزار مکان ورزشی وجود دارد که در صورت اجرای طرح ملی مولدسازی در ادارات کل ورزش استانها، میتوان ۴ هزار و ۵۰۰ پروژه ورزشی نیمهکاره در سطح کشور را که برای تکمیل آنها بیش از ۱۰۰ هزار میلیارد تومان اعتبار نیاز است، به سرانجام رساند.
حمید راغب، مدیر طرح مولدسازی وزارت ورزش و جوانان، از جدیتر شدن روند مولدسازی با حضور وزیر جدید خبر داد و گفت: کمیتههای استانی در همه ۳۱ استان تشکیل شده و تاکنون حدود ۱۵۰ واحد به ارزش ۲۰ تا ۳۰ همت شناسایی شدهاند؛ منابع حاصل قرار است صرف تکمیل پروژههای نیمهکاره ورزشی شود.
سخنگوی کمیسیون تلفیق بودجه مجلس یکی از روشهای مؤثر تأمین منابع برای تکمیل پروژههای سرگردان و نیمهتمام ورزشی را اجرای طرح مولدسازی میداند.
محمدمهدی فروردین، با تأکید بر ضرورت اجرای طرح مولدسازی در حوزه ورزش گفت: همه دستگاهها مکلف به اجرای این طرح هستند و مقاومت مدیران استانی ترک فعل محسوب میشود. او اجرای مولدسازی را تنها راه جبران کمبود بودجه عمرانی ورزش دانست و وعده داد مجلس در کنار دولت برای تکمیل پروژههای نیمهکاره خواهد ایستاد.
موضوع کاهش تعداد فدراسیونهای ورزشی را میتوان یک ضرورت حیاتی برای ورزش ایران دانست. افزایش عجیب و قابل تأمل تعداد فدراسیونهای ورزشی در سالهای اخیر، پیامدهای اقتصادی گستردهای برای جامعه ورزش به دنبال داشته است.
مقایسه عملکرد فدراسیونهای ورزشی ایران با همتایانشان در کشورهای آسیایی مانند کرهجنوبی، ژاپن، چین، ازبکستان و حتی قزاقستان نشان میدهد بدنه اداری ورزش ایران که در قالب فدراسیونها فعالیت میکند، به دلیل عدم درآمدزایی استاندارد و وابستگی شدید به منابع و بودجههای دولتی، با چالشهای مالی اساسی روبهرو است
علی کفاشیان_ معاون اسبق توسعه ورزش قهرمانی سازمان تربیت بدنی در یادداشتی نوشت: بر اساس اصول حاکم بر نظام ورزش، یک رشته زمانی باید صاحب فدراسیون مستقل شود که پیشتر دارای کنفدراسیون آسیایی و فدراسیون جهانی معتبر باشد و در نهایت نیز مورد تأیید کمیته بینالمللی المپیک قرار گیرد.
علی رغبتی_ کارشناس مدیریت در یادداشتی نوشت: فدراسیونهای ورزشی ایران از ۱۷ سال پیش به عنوان نهادهای عمومی غیردولتی شناخته شدهاند؛ نهادهایی که مشمول مقررات دولتی به حساب میآیند، بنابراین وقتی دولت کمک میکرد، میتوانست حسابرسی کند، بدون آنکه اجازه دخالت داشته باشد.
بیانضباطی مالی در ورزش ایران به یکی از چالشهای ساختاری تبدیل شده است که سالانه بخش قابلتوجهی از منابع مالی فدراسیونها و باشگاههای ورزشی را بدون ایجاد ارزش افزوده مشخص مصرف میکند.