سخنگوی صنعت آب کشور گفته امسال ۳۵ میلیون نفر در کشور به تنش آبی دچارند. گفته میشود امسال متوسط بارش دریافتی کشور ۲۹۰ میلیمتر بوده، یعنی سال آبی فعلی نرمال است، با این حال این رقم میانگین بارش کل کشور است و در بعضی استانها بارندگی کمتری رخ داده. منبع تامین آب هر شهر با شهر دیگر فرق دارد، بنابراین شرایط آبی هر بخش کشور با بخش دیگر متفاوت است و مردم هر شهر شرایط آبی متفاوتی را تجربه میکنند.
احتمال شکلگیری یک النینوی متوسط تا قوی در ماههای پیشرو، امیدها به بهبود وضعیت بارشهای پاییز و زمستان در بخشهایی از ایران را افزایش داده است. طبق گفته رئیس مرکز ملی اقلیم و مدیریت بحران خشکسالی به «ایران»، این پدیده جهانی میتواند با تغییر الگوهای گردش جو و جابهجایی پهنههای اصلی بارش، زمینه تقویت سامانههای بارشی در خاورمیانه و ایران را فراهم کند.
با تداوم خشکسالی و افت ذخایر سدهای تهران، استفاده از پساب در بخش صنعت به یکی از مسیرهای اصلی کاهش فشار بر منابع آب شرب پایتخت تبدیل شده است. همزمان با توسعه شبکه فاضلاب و افزایش ظرفیت تصفیهخانهها، بخشی از نیاز آبی صنایع و مجموعههای دارای فضای سبز از پساب تأمین میشود؛ روندی که به گفته مسئولان آبفا میتواند به پایداری بیشتر تأمین آب تهران کمک کند.
همه تصور میکنند امسال بارشهای خوبی داشتهایم و دیگر نیازی به صرفهجویی در مصرف آب نداریم، اما طبق گفته رئیس مرکز ملی اقلیم و مدیریت بحران خشکسالی سازمان هواشناسی کشور، همچنان گرفتار خشکسالی هستیم.
سخنگوی صنعت آب با اشاره به وضعیت بحرانی ۴۰۰ دشت ممنوعه و فرونشست ۳۰۰ منطقه، قیمت پایین آب را مشوق اسراف دانست و تأکید کرد: جیرهبندی راهحل نیست، مدیریت مصرف و ۴۹ اقدام عملیاتی برای کاهش ۱۵ میلیارد مترمکعبی ناترازی آب در دست اجراست.
دریاچه هامون پس از ١٢ سال خشکسالی بالاخره پر آب شد.
سخنگوی شرکت آب و فاضلاب استان تهران از کاهش ۲۵ لیتری مصرف سرانه آب شهروندان تهرانی در سال ۱۴۰۴ خبر داد و آن را نتیجه همراهی شهروندان و افکار عمومی دانست که با همت مجموعههای روابطعمومی این شرکت محقق شده است.
مدیرکل دفتر دادههای آب کشور گفت: سدهای استانهای تهران، مرکزی، خراسان رضوی، قم، اصفهان و زنجان در شرایط خوبی نیستند و شهرهای وابسته به این منابع با محدودیت در تأمین آب روبهرو هستند.
جدیدترین داده های مرکز ملی اقلیم و مدیریت بحران خشکسالی سازمان هواشناسی کشور نشان می دهد که با وجود اینکه میانگین پهنهای بارش کشور در وضعیت نرمال قرار دارد، نیمی از کشور در محاصره خشکسالی و نیمی در شرایط ترسالی است.
رئیس مرکز ملی اقلیم و مدیریت بحران خشکسالی سازمان هواشناسی گفت: طی سال آبی جاری (اول مهر تا پایان شهریور سال بعد) کمترین بارشها در البرز، قزوین و تهران ثبت شد. در این شرایط بارش برف بهشدت نابهنجار بوده و خشکسالی برفی حاکم است. در نتیجه نمیتوانیم امیدوار باشیم با گرم شدن هوا، برفها ذوب شوند و سدها را پر کنند.
علی قادری، معاون فنی اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان کرمان، در گفتوگو با «ایران» وضعیت را اینگونه توصیف میکند:«گونههایی مثل تشی غیربومی نیستند؛ همیشه اینجا بودهاند، اما وقتی خشکسالی حاکم شود، منابع غذایی اولیه از بین میروند و جانور برای زنده ماندن سراغ اولویتهای دوم و سوم تغذیهای خود میرود، اینجاست که به آفت تبدیل میشود.
یک فعال محیط زیست و رئیس انجمن میراث ملی پریشان از فرونشست زمین در بیش از ۶۰ الی ۷۰ درصد تالابهای فارس سخن گفت و اعلام کرد در تالاب مهارلو چشمههایی که پیش از این آب شیرین میدانند، اکنون آب شور را به منابع زیرزمینی بازمیگردانند و ممکن است در آینده آب شهری چون سروستان آب شور آلوده شود.
مدیر مطالعات تالاب صالحیه با اشاره به وضعیت بارشهای اخیر در استان البرز و تأثیر آن بر تالاب صالحیه، گفت: میزان بارندگیهای امسال در استان نسبت به میانگین بلندمدت حدود ۵۰ تا ۵۵ درصد کاهش داشته و در مقایسه با سال گذشته نیز کاهش محسوسی ثبت شده است؛ موضوعی که اثر مستقیم بر وضعیت آبگیری تالاب صالحیه گذاشته است.
بارش برف و باران در دیماه، تصویری امیدوارکننده را در رسانهها و فضای عمومی ایجاد کرد. اما دادههای رسمی از مرکز ملی پایش منابع آب ایران روایتی دیگر ارائه میدهد: خشکسالی شش ساله همچنان ادامه دارد و ذخایر آبی کشور در وضعیت هشدار قرار گرفتهاند.
به دلیل پاییز بسیار خشک امسال، میزان بارشها حتی در مقایسه با میانگین سال گذشته هم کمتر است. بر اساس دادههای آماری، از آغاز سال آبی جاری تا پنجم بهمنماه، مجموع بارشهای کشور به ۹۵.۵ میلیمتر رسیده که در مقایسه با میانگین بلندمدت، حاکی از عقبماندگی ۸ درصدی است.
بر اساس دادههای هواشناسی، میانگین بارشها در پهنه ایران از اواخر آذرماه و مطابق پیشبینی به شرایط نرمال نزدیک و در بازهای بیش از نرمال بلند مدت شد، اما در شرایطی که ایران درگیر خشکسالی هیدرولوژیک است، حتی در صورت وقوع بارشهای مناسب نیز خشکسالیموجود بهطور کامل جبران نخواهد شد.
گرچه هنوز فاصله محسوسی میان امکانات موجود در سینمای ایران و استانداردهای جهانی ژانر فاجعه وجود دارد، اما کارگردان در فیلم «احمد» نشان میدهد با برنامهریزی و بهرهگیری از ابزارهای موجود، میتوان به بازنمایی قابلقبولی دست یافت.
دریاچه ارومیه، که زمانی بزرگترین دریاچه آب شور خاورمیانه بهشمار میرفت، طی دو دهه گذشته در پی خشکسالیهای مداوم، سدسازی بر رودخانههای ورودی و برداشت بیرویه از منابع آب زیرزمینی، با کاهش شدید سطح آب مواجه شده است. هرچند افزایش بارندگیها و اجرای برخی طرحهای احیایی در سال ۱۳۹۸ به بهبود موقت وضعیت این پهنه آبی انجامید، اما تداوم خشکسالی و ضعف مدیریت منابع آب در اوایل دهه ۱۴۰۰، بار دیگر روند احیا را متوقف و شرایط را به نقطهای بحرانی بازگرداند. امروز بخش اعظم دریاچه ارومیه به بستر گستردهای از نمک تبدیل شده و تنها لکههایی محدود از آب در آن باقی مانده است؛ وضعیتی که از آن بهعنوان یکی از جدیترین بحرانهای زیستمحیطی کشور در سالهای اخیر یاد میشود. خشکشدن دریاچه، افزون بر پیامدهای گسترده زیستمحیطی از جمله افزایش طوفانهای نمکی و ریزگردها، تغییر اقلیم محلی و کاهش تنوع گونههای گیاهی و جانوری، به افول صنعت گردشگری منطقه و نابودی بخشی از کسبوکارهای وابسته انجامیده و معیشت جوامع محلی اطراف دریاچه را با تهدیدی جدی مواجه کرده است.
اینجا، داستان آب نیست که کم است؛ داستان مدیریتی است که گم شده و محصولاتی که پیش از رسیدن به دست مصرف کننده، به ضایعات تبدیل میشوند.
استاندار تهران با تشریح وضعیت تامین ذخایر آبی این استان درپی بارندگیهای اخیر تاکید کرد که نباید مردم تصور کنند که با بارشهای اخیر مشکل خشکسالی حل شده است، ما همچنان نیاز داریم که در مصرف آب صرفهجویی شود.