مجید سلطانی نائینی

مجید سلطانی نائینی

سرمقاله

22377
استیلی سرمایه نیست؟

استیلی سرمایه نیست؟

حمید استیلی در نامه‌ای بلندبالا اعلام کرد دیگر نمی‌تواند در باشگاه پرسپولیس فعالیت کند.
استیلی از کم‌حاشیه‌های ورزش است. سال 68 در پاس برای خود اسمی دست و پا کرد، 4 سال بعد به پرسپولیس رفت و بعد از بازی در بهمن و 3 سال بازی در خارج از ایران دوباره به پرسپولیس برگشت و با این تیم از فوتبال خداحافظی کرد. در تمام این مدت و همه 82 بازی ملی‌اش، هیچ‌گاه حاشیه‌ای از او ندیدیم. حتی گل معروفش در جام جهانی او را به وادی سوپرمن بازی در این فوتبال نکشاند. او همواره حمید استیلی بود. مردی که حد و حدود خود را می‌شناسد، رفتارهای نامتعارف ندارد و البته بسیار بامعرفت است.
حمید استیلی تجربه‌های فنی بسیار بالایی دارد که او را در زمره ممتازهای این فوتبال قرار می‌دهد. عنصری که ترجیح می‌دهد با شایستگی‌هایش به جایگاهی برسد نه با فریاد.
صدای اعتراض حمید استیلی با همه تعاریفی که از شخصیتش داشتیم، بلند شده است. او دیروز در بیانیه‌ای از باشگاه پرسپولیس کنار کشید تا همه متوجه شوند کارد به استخوان «بچه بامعرفت و بی‌سروصدای فوتبال ما» رسیده است.
او را احتمالاً از تمام تصمیم‌های مدیریت و حتی فنی دور نگه داشتند تا او مجبور به رفتن شود. این قبیل برخوردها را در فوتبالمان زیاد دیده‌ایم؛ اما غیرقابل هضم است که حتی با استیلی هم این‌گونه برخورد شود. مگر چند نفر مثل او در این فوتبال داریم؟ چرا او نباید در دایره تصمیم‌سازی‌های مدیریتی و فنی باشد؟ اگر او در مورد بازیکن، کادرفنی، کیفیت کار تیم و همه اعضای کادر در حوزه فنی حرف نزند، کدام شخص معتبری یافت می‌شود که در این موارد تصمیم بگیرد؟
حمید استیلی آنقدر پخته، باتجربه و صبور هست که بماند و همه نامهربانی‌ها را به جان بخرد؛ اما چرا از دل‌شکسته‌کردن سرمایه‌ها خسته نمی‌شویم؟
انتهای پیام/
دیدگاه ها