مسئولان میز خود را بیشتر از داوران دوست دارند

یاسر همرنگ - کارشناس داوری/ باید ببینیم در داوری چه کاشته‌ایم که حالا برداشت کنیم. در سال‌های اخیر به داوری چه در سطح داخلی و چه بین‌المللی، آنقدری که باید توجه نشده و همین موضوع هم باعث شده که دیگر AFC روی نمایندگان ما حساب باز نکند. در این میان، شرایط خاص اخیر هم مزید برعلت شده و شرایط را سخت‌تر کرده است.

با توجه به این اوضاع، بدیهی و طبیعی است که داوران ما رشد نکنند و احتمالاً تا سال‌ها هم نماینده‌ای در میدان‌های مهم نخواهیم داشت چرا که داور مثل قارچ نیست که یک شبه بروید و به ثمر بنشیند. باید استعدادها را کشف کرده، داوران جوان را بشناسند و روی آنها سرمایه‌گذاری کنند. باید به این هزینه‌ها به چشم سرمایه‌گذاری نگاه کرد.

اگر دوستان تغییر رویه بدهند و در این زمینه قدم بردارند، شاید ده سال دیگر آن هم در سطح آسیا و نه جهان، نماینده داشته باشیم. در حال حاضر کشورهای غرب آسیا دست به یکی کرده و سعی می‌کنند داوران خود را رشد دهند و ما برای اینکه پیشرفت کنیم، کار سختی داشته و به انسان‌های نخبه نیاز داریم. این روشی که تا الان کمیته داوران و فدراسیون، مدنظر گرفته‌اند جواب نداده است. داوران شاخص قدیمی که در گذشته افتخار ایران بودند و دیگر حضور ندارند هم به‌خاطر نخبگی خود رشد کرده بودند.

باید روش کار و دیدمان را به داوران عوض کنیم و نه به چشم هزینه بلکه سرمایه به آنها نگاه کنیم. سال‌ها باید وقت گذاشت که داوری نخبه در آسیا یا جهان شکوفا شود و این پروسه زمانبر است. در فوتبال ما دیواری کوتاه‌تر از دیوار داوران نیست. حمایت واقعی وجود ندارد و مسئولان، میز و صندلی خود را بیشتر از داوران دوست دارند و به راحتی از روی داوران رد می‌شوند. نگاه‌مان نسبت به داوری باید عوض شود. باید قوانین ما هم در داخل ایران مثل AFC و FIFA سختگیرانه باشد و با در نظر گرفتن جریمه‌ها و محرومیت‌های سنگین برخورد شود. در اینجا متأسفانه داور مورد ضرب و شتم قرار می‌گیرد و به او توهین می‌شود اما هیچ اتفاقی نمی‌افتد. باید دید و نگاهمان به داوری عوض شود تا نتیجه‌ای متفاوت رقم بخورد و نمایندگان ما به اوج برگردند.