ضرورت پرهیز از ادبیات التهاب‌آفرین
انسجام ملی، یکی از مهم‌ترین ارکان ایستادگی و پیروزی ایرانیان در جنگ ۱۲ روزه و جنگ ۴۰ روزه بود. از دست دادن این انسجام ملی به نفع هیچ‌یک از طیف‌های سیاسی کشور نیست.
غلامعلی دهقان، پژوهشگر تاریخ و سیاست: در شرایط حساسی که هر لحظه احتمال دارد دشمن، برای بازیابی اعتبار و موقعیت خود، دست به اقدام نظامی دیگری بزند، روا نیست نیروهای خودی و طرفداران انقلاب و نظام، با ادبیات گزنده و زننده، یکدیگر را مورد هجمه قرار دهند.
از همه دوستان انقلابی و دلسوزان کشور انتظار می‌رود اگر نسبت به عملکرد دولتمردان، چه در حوزه اقتصادی و چه در حوزه‌های سیاسی و فرهنگی، نقد و اعتراضی دارند، آن را عالمانه و مسئولانه مطرح کنند. دلسوزی کسانی که در رأس قدرت و مسئولیت قرار دارند نیز قطعاً کمتر از دلسوزی منتقدان برای کشور نیست. ممکن است مسئولی در یک موضوع به تصمیمی برسد که ما با آن موافق نباشیم، اما می‌توان درباره آن تصمیم بحث منطقی و علمی کرد و پیشنهادهای اصلاحی خود را ارائه داد.
اختلاف نظر و نقد، امری طبیعی در اداره کشور است و وجود دیدگاه‌های مختلف می‌تواند به اصلاح تصمیمات و بهبود عملکرد کمک کند. آنچه در این میان اهمیت دارد، شیوه بیان این نقدهاست. دامن زدن به ادبیات تند، زننده و گزنده و تبدیل اختلاف نظرهای درون جبهه نیروهای دلسوز کشور به یک درگیری عمومی، نه‌تنها مشکلی را حل نمی‌کند، بلکه می‌تواند شکاف میان نیروهای مختلف را عمیق‌تر کند.
در چنین شرایطی، هر اقدامی که به تضعیف انسجام داخلی و ایجاد شکاف میان نیروهای دلسوز کشور منجر شود، می‌تواند در خدمت اهداف طرف‌های خارجی قرار بگیرد که به دنبال ایجاد اختلاف و شکاف در داخل ایران هستند. بنابراین، نقد مسئولان و سیاست‌ها باید در چارچوب گفت‌وگوی منطقی، علمی و سازنده صورت بگیرد. حفظ انسجام ملی و پرهیز از ادبیات التهاب‌آفرین، در شرایط حساس امروز، ضرورتی است که همه جریان‌های سیاسی و دلسوزان کشور باید آن را مورد توجه قرار دهند.
انتهای پیام/