نشنال ریویو بررسی کرد
شکاف میان ترامپ و ونس
اختلاف‌نظر بر سر یکی از مهم‌ترین تصمیم‌های سیاست خارجی دولت، برای معاون رئیس‌جمهور که خود سودای ریاست‌جمهوری دارد، موقعیتی پرمخاطره ایجاد می‌کند.
ایران آنلاین:اختلاف‌نظر بر سر یکی از مهم‌ترین تصمیم‌های سیاست خارجی دولت، برای معاون رئیس‌جمهور که خود سودای ریاست‌جمهوری دارد، موقعیتی پرمخاطره ایجاد می‌کند. تجربه هیوبرت هامفری، معاون رئیس‌جمهور آمریکا در دولت لیندون جانسون، نمونه‌ای تاریخی از این دشواری است. هامفری در انتخابات ۱۹۶۸ زیر سایه جنگ ویتنام قرار گرفت؛ جنگی که دولت جانسون با شدت ادامه می‌داد، درحالی‌که معاون او در محافل خصوصی نسبت به آن تردید داشت. هامفری در اواخر کارزار انتخاباتی با درخواست توقف بمباران کوشید از سیاست دولت فاصله بگیرد، اما در نهایت شکست خورد.
اکنون جی‌دی ونس با وضعیتی مشابه، هرچند در زمینه جنگ ایران، روبه‌روست. او پس از شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای، در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس اعلام کرد جنگ ایران یکی از عوامل اصلی این ناکامی بوده است. این موضع بحثی جدی در اردوگاه راست‌گرایان برانگیخت: آیا ونس با این اظهارنظر به ترامپ بی‌وفایی کرده یا صرفاً دیدگاهی را بیان کرده که خود رئیس‌جمهور نیز تا حدی با آن موافق است؟
نقطه اختلاف اصلی، نه تأثیر سیاسی جنگ بر انتخابات، بلکه ارزیابی تصمیم ترامپ برای آغاز آن است. ونس با اشاره به ازدست‌رفتن اکثریت سنا، منتقدان را به این پرسش فراخواند که آیا هزینه سیاسی جنگ ارزش دستاوردهای آن را داشته است؟ او همچنین از مخالفان جنگ، به‌ویژه جریان‌های انزواطلب راست‌گرا که اقدام ترامپ را خیانت به شعارهای جنبش ماگا می‌دانند، خواست نفوذ خود را در حزب جمهوری‌خواه افزایش دهند تا از تکرار چنین تصمیم‌هایی جلوگیری کنند.
در مقابل، ترامپ بارها تأکید کرده که آغاز جنگ تصمیم درستی بوده و حتی در صورت بازگشت به گذشته دوباره آن را اجرا می‌کرد. او تلویحاً از ونس انتظار دارد همین موضع را تأیید کند. این اختلاف برای معاون رئیس‌جمهور که احتمالاً در انتخابات ۲۰۲۸ نامزد خواهد شد، خطر سیاسی مضاعفی دارد؛ زیرا موفقیت او به حمایت ترامپ و پایگاه جمهوری‌خواهان وابسته است و ترامپ نیز وفاداری کامل نامزد حزب را مطالبه می‌کند.
ونس ممکن است با مدیریت سیاسی اختلاف، تغییر موضع ترامپ یا دستیابی به راه‌حل دیپلماتیک برای پایان جنگ از رویارویی مستقیم جلوگیری کند. بااین‌حال، تجربه هامفری نشان می‌دهد فاصله گرفتن از سیاست جنگی رئیس‌جمهور، بدون ازدست‌دادن حمایت او، برای یک معاون جاه‌طلب تا چه اندازه دشوار است.
انتهای پیام/
اکنون جی‌دی ونس با وضعیتی مشابه، هرچند در زمینه جنگ ایران، روبه‌روست. او پس از شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای، در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس اعلام کرد جنگ ایران یکی از عوامل اصلی این ناکامی بوده است. این موضع بحثی جدی در اردوگاه راست‌گرایان برانگیخت: آیا ونس با این اظهارنظر به ترامپ بی‌وفایی کرده یا صرفاً دیدگاهی را بیان کرده که خود رئیس‌جمهور نیز تا حدی با آن موافق است؟
نقطه اختلاف اصلی، نه تأثیر سیاسی جنگ بر انتخابات، بلکه ارزیابی تصمیم ترامپ برای آغاز آن است. ونس با اشاره به ازدست‌رفتن اکثریت سنا، منتقدان را به این پرسش فراخواند که آیا هزینه سیاسی جنگ ارزش دستاوردهای آن را داشته است؟ او همچنین از مخالفان جنگ، به‌ویژه جریان‌های انزواطلب راست‌گرا که اقدام ترامپ را خیانت به شعارهای جنبش ماگا می‌دانند، خواست نفوذ خود را در حزب جمهوری‌خواه افزایش دهند تا از تکرار چنین تصمیم‌هایی جلوگیری کنند.
در مقابل، ترامپ بارها تأکید کرده که آغاز جنگ تصمیم درستی بوده و حتی در صورت بازگشت به گذشته دوباره آن را اجرا می‌کرد. او تلویحاً از ونس انتظار دارد همین موضع را تأیید کند. این اختلاف برای معاون رئیس‌جمهور که احتمالاً در انتخابات ۲۰۲۸ نامزد خواهد شد، خطر سیاسی مضاعفی دارد؛ زیرا موفقیت او به حمایت ترامپ و پایگاه جمهوری‌خواهان وابسته است و ترامپ نیز وفاداری کامل نامزد حزب را مطالبه می‌کند.
ونس ممکن است با مدیریت سیاسی اختلاف، تغییر موضع ترامپ یا دستیابی به راه‌حل دیپلماتیک برای پایان جنگ از رویارویی مستقیم جلوگیری کند. بااین‌حال، تجربه هامفری نشان می‌دهد فاصله گرفتن از سیاست جنگی رئیس‌جمهور، بدون ازدست‌دادن حمایت او، برای یک معاون جاه‌طلب تا چه اندازه دشوار است.
انتهای پیام/