احمد پژمان میراثی هنری و فرهنگی بیبدیل از خود به یادگار گذاشت و توانست زبان موسیقایی منحصربهفردی خلق کند که تلفیقی از دانش عمیق موسیقی کلاسیک غربی و ریشههای موسیقی ملی ایران بود.
احمد پژمان بزرگمردی است که تاریخ موسیقی ایران به نام و هنرش میبالد. او متولد شیراز است. (۱۸ تیر ۱۳۱۴) در آنجا که شعر و موسیقی با بوی بهارنارنج آمیخته است و بی تردید همین عطر و بو او را عاشق کرد و راه موسیقی را در پیش گرفت و توانست آثار بیشماری در قالب سمفونی، اپرا، باله، راپسودی، اوراتوریو، پوئم سمفونیک و دیگر شیوهها با تأثیر از موتیفها و تمهای ایرانی خلق کند.
مراسم بدرقه و تشییع پیکر «احمد پژمان» موسیقیدان و آهنگساز فقید، صبح جمعه (۴ مهر ۱۴۰۴) با حضور برخی مسولان و جمعی از هنرمندان در مقابل تالار وحدت برگزار شد. در این مراسم فاطمه مهاجرانی سخنگوی دولت، نیکنام حسینیپور مشاور وزیر و رییس رئیس مرکز روابط عمومی و اطلاعرسانهای وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، بابک رضایی مدیرکل دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، اسحاق شکری مدیرعامل انجمن موسیقی ایران، محمدعلی مرآتی، علی مغازهای، مجید انتظامی، داود گنجهای، شریف لطفی، علیاکبر شکارچی، شروین مهاجر، هوشنگ، ارسلان، پشنگ و اردشیر کامکار، حسین علیشاپور، فاضل جمشیدی، محمدرضا درویشی، جمعی از هنرمندان و شاگردان این آهنگساز فقید با اجرای سیدعباس سجادی حضور داشتنند
رهبر ارکستر سازهای ایرانی «سلانه» اعلام کرد: اجرای این ارکستر در تاریخ ۱۱ و ۱۲ شهریورماه به استاد بزرگ موسیقی احمد پژمان تقدیم میشود.
مدیرکل دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از تلاش این دفتر برای بازگرداندن پیکر احمد پژمان به ایران خبر داد.
احمد پژمان از هنرمندان و موسیقی دانان شاخص کشورمان روز هفتم شهریور در لس آنجلس آمریکا دار فانی را وداع گفت.