«سرزمین خاموش»، عنوان نمایشگاه فرشاد آل‌خمیس در گالری ثالث است. از نگاه مخاطب تابلوهای نقاشی این هنرمند این را القا میکند که آثار روایتی از همزیستی مسالمت‌آمیز معماری کهن ایرانی و طبیعت کویری است.
کار شاعران گاه آن‌چنان درآمیخته با احساس فهم می‌شود و مخاطب را در میانه زیبایی‌شناسی ادبی غرق میکند که کمتر به وجوه دیگر این آثار توجه می‌شود. حال آنکه برای زندگی انسان ایرانی در طول تاریخی که همواره آمیخته با شعر بوده است، چنین غفلتی به نوعی غفلت از تاریخ نیز خواهد بود.
پیش از قرن شانزدهم میلادی به‌جز ساکنین سواحل جنوبی دریای سرخ، یعنی یمن و حبشه (اتیوپی) کمتر کسی در جهان طعم قهوه را چشیده بود. نخستین‌بار در یمن در قرن پانزدهم میلادی بود که دانه‌های قهوه را که از درختچه‌هایی در کوهستان‌های جنوب حبشه می‌چیدند، بریان کردند و با آب جوش آمیختند.
به بهانه انتشار کتاب «معماری شاد» با نویسنده آن دکتر شیوا ولایتی، معمار و استادیار گروه معماری و طراحی شهری دانشگاه نبی‌اکرم(ص) تبریز، درباره ایده شکل‌گیری این کتاب، نسبت معماری با نیک‌زیستی و ضرورت بازاندیشی در مفهوم طراحی انسان‌محور گفتوگو کرده‌ایم.
محمدناصر آینه‌چیان، معمار کهنه‌کار حرم امام رضا(ع) درگذشت.
علیرضا روح الامینی، متولد ۱۳۵۹ در تهران، فارغ‌التحصیل رشته مهندسی صنایع از دانشگاه علوم و فنون مازندران و معماری داخلی و تکنولوژی معماری از دانشگاه تیف است. او در بیانیه نمایشگاه خلوت کوزه‌ها نوشته است: «در آثار من گلدان‌ها و کوزه‌ها به عنوان یک فرم آشنا و تاریخی از جایگاه طبیعت بی‌جان فاصله می‌گیرد و به بدنی انسانی و حامل حافظه بدل می‌شود
«هنر آینه کاری در معماری ایرانی» در فهرست جهانی میراث ناملموس یونسکو ثبت شد.
ایستگاه تازه تأسیس «مریم مقدس» در خیابان کریم‌خان، روبه‌روی کلیسای سرکیس مقدس، به نقطه‌ای برای مکث و تأمل رهگذران تبدیل شده است. نام این ایستگاه، در کنار معماری مدرن و طراحی هنرمندانه‌اش باعث شده نگاه‌ها را به خود جلب کند.
پژوهشگر و استاد دانشگاه لوزان سوییس با اشاره به اینکه سالانه حدود پانزده میلیون نفر زائر به مشهد سفر می‌کنند، گفت: آمار عجیب و قابل توجهی است که مشابه آن را در اروپا نداریم. حرم امام رضا(ع) یک میراث فرهنگی زنده و پویاست.
محمود گلابچی گفت: در هند، شهر «جیپور» برگرفته از الگوی اصفهان است. حتی نام آن نیز به همین معناست؛ «جی» یعنی اصفهان و «پور» یعنی فرزند و ترکیب این دو یعنی «فرزند اصفهان».
چهره ماندگار معماری و شهرسازی ایران گفت: آیندگان در حالی ما را به خاطر خواهند آورد که در معماری و شهرسازی، یکپارچگی، اصالت و هویتی که شایسته سرزمین ماست مشاهده نمی‌شود.
معماری اصیل ایرانی، امروز بر سر یک دو راهی تاریخی ایستاده است: بازگشت به هویت اصیل ایرانی که روزی الهام‌بخش معماران جهان بود، یا ادامه تقلید از غرب که معماری ما را به ورطه بی‌هویتی و بحران انرژی کشانده است.