
«هادی خانیکی» معتقد است مسالهای که میتواند مشکل امروز ایران را حل کند و برای فردای کشور آورده داشته باشد، «گفتوگو»ست که کار دشواری است. به گفته او، در شرایط جنگ این امکان ایجاد شد اما از این ظرفیت به خوبی استفاده نشد و با عوامل تشدیدکننده، این اتفاقات ناگوار رخ داد که مهمترین ویژگی خطرزای آن تمایل به خشونت، دور شدن زمینه اعتماد و گفتوگو و قطبیشدن افکار عمومی است.

اعتماد و همیاری اجتماعی باعث افزایش عدالت اجتماعی میشود. در جامعهای که اعضا نسبت به سرنوشت یکدیگر بیتفاوت نیستند، فقر، تبعیض و بیعدالتی کاهش مییابد.


در تحلیل جامعه ایران، دو روایت افراطی به چشم میخورد: یکی روایت فروپاشی جامعه، دیگری روایت ثبات صُلب اجتماعی. اما آنچه در واقعیت جاری ایران میبینیم، نه فروپاشی است و نه ایستایی. دکتر مقصود فراستخواه معتقد است جامعه ایران در سطحی عمیقتر، در حال بازآفرینی خویش است؛ جامعهای ناتمام اما زنده که در دل بحرانها و ناپایداریها، امکانهای تازهای از معنا، کنش و عقلانیت اجتماعی را میآفریند.

در اغلب گفتوگوهای مختلف رسانهها با کارشناسان «نقش حاکمیت در رواج برخی هنجارها یا ناهنجاریها در جامعه» مورد بررسی قرار گرفته است اما این بار در «خط گفتوگو» تلاش شده در مورد نقش جامعه در رواج ناهنجاریها یا هنجارها سخن گفته شود. هدف از این بحث حدوداً ۴۵ دقیقهای، رد نقش حاکمیت و انداختن توپ ترویج ناهنجاری به زمین جامعه نیست و صرفاً برای نگاه متفاوت به این موضوع از این زاویه دید، این خط دنبال شده است.

در اغلب گفتوگوهای مختلف رسانهها با کارشناسان «نقش حاکمیت در رواج برخی هنجارها یا ناهنجاریها در جامعه» مورد بررسی قرار گرفته است اما این بار در «خط گفتوگو» تلاش شده در مورد نقش جامعه در رواج ناهنجاریها یا هنجارها سخن گفته شود. هدف از این بحث حدوداً ۴۵ دقیقهای، رد نقش حاکمیت و انداختن توپ ترویج ناهنجاری به زمین جامعه نیست و صرفاً برای نگاه متفاوت به این موضوع از این زاویه دید، این خط دنبال شده است.

در اغلب گفتوگوهای مختلف رسانهها با کارشناسان «نقش حاکمیت در رواج برخی هنجارها یا ناهنجاریها در جامعه» مورد بررسی قرار گرفته است اما این بار در «خط گفتوگو» تلاش شده در مورد نقش جامعه در رواج ناهنجاریها یا هنجارها سخن گفته شود. هدف از این بحث حدوداً ۴۵ دقیقهای، رد نقش حاکمیت و انداختن توپ ترویج ناهنجاری به زمین جامعه نیست و صرفاً برای نگاه متفاوت به این موضوع از این زاویه دید، این خط دنبال شده است.

علیرضا سپهوند روزنامه نگار موسیقی درباره جامعهشناسی موسیقی، یادداشتی را به روزنامه ایران ارائه کرد.

ویلهلم دیلتای، فیلسوف آلمانی و بنیانگذار جامعهشناسی تفهیمی، بر این باور بود که انسان و تجربه زیسته او را نمیتوان با معیارهای علوم طبیعی شناخت. بهزعم او، جهان انسانی نه صرفاً مجموعهای از علتها، بلکه عرصهای از «معنا»ست؛ و فهم این معنا نیازمند «منطق هرمنوتیکی» است منطقی که «فهمیدن» را متمایز از «دانستن» میداند.

در اغلب گفتوگوهای مختلف رسانهها با کارشناسان «نقش حاکمیت در رواج برخی هنجارها یا ناهنجاریها در جامعه» مورد بررسی قرار گرفته است اما این بار در «خط گفتوگو» تلاش شده در مورد نقش جامعه در رواج ناهنجاریها یا هنجارها سخن گفته شود. هدف از این بحث حدوداً ۴۵ دقیقهای، رد نقش حاکمیت و انداختن توپ ترویج ناهنجاری به زمین جامعه نیست و صرفاً برای نگاه متفاوت به این موضوع از این زاویه دید، این خط دنبال شده است.

روحالله ساعی به «ایران» گفت: موضوع بحران آب باید از یک مسأله دولتی یا حاکمیتی به یک مقوله گفتمانی بین مردم تبدیل شود. یعنی باید در مورد آب از مونولوگ (تکگویی) به یک دیالوگ اجتماعی برسیم.

پایتخت در بحرانیترین پاییز آبی دهه اخیر ایستاده است. سدهای تهران خالیتر از همیشهاند، فشار آب هر شب کاهش مییابد و هشدار جیرهبندی بیپرده از زبان مسئولان اعلام شده است.

افزایش قیمت بنزین شاید یک مسأله اقتصادی ساده به نظر میرسد، اما همین موضوع ساده میتواند به موضوعی فرهنگی-اجتماعی تبدیل شود.

رونمایی از مجسمه شاپور اول در میدان انقلاب تهران، بار دیگر اهمیت بهرهگیری از نظر کارشناسان در استفاده از المانهای تاریخی را نمایان ساخت. این مجسمه که با استقبال از توجه به نمادهای ملی رونمایی شد، بهدلیل اشتباه در شناسایی شخصیتهای تاریخی، با واکنشهای گستردهای مواجه شد.

رضا صائمی دبیر گروه فرهنگی روزنامه ایران درباره آموزش رفتارهای صحیح در ارتباط با تکنولوژی مدرن، یادداشتی را نوشت.

شاهرخ رزمجو درباره ثبت منشور کوروش در زمان کنونی گفت: این منشور میتواند نمونه و الگویی برای رفتار انسانی با مردم باشد.

با تصویب منشور کوروش در یونسکو به عنوان «سندی بنیادین در تاریخ تمدن بشری»، این استوانه باستانی بار دیگر توجه جهانیان را به پیامهای انساندوستانه خود جلب کرد.

ابراهیم حاجیانی گفت: یکی از ضعفهای جدی در ایران، «تکسناریویی» بودن مطالعات و نبود نظام هشدار سریع برای رصد علائم و نشانههای تغییر است.

علیرضا سپهوند روزنامه نگار موسیقی درباره رقابت ناسالم در موسیقی ایرانی یادداشتی را به روزنامه ایران ارائه کرد.

همایش «مطالعات معاصر ایران» با حضور استادان و پژوهشگران حوزه ایرانشناسی در دانشکده مطالعات جهان دانشگاه تهران برگزار شد.