با مخابره خبر آتشسوزی «سینما ایران»، یکی از قدیمیترین سالنهای نمایش پایتخت، خیابان لالهزار بار دیگر به کانون توجه بازگشت؛ خیابانی که سالهاست نقش فرهنگی خود را از دست داده اما هنوز نامش با تاریخ سینمای ایران گره خورده است. سینما ایران که فعالیتش از دهه ۱۳۰۰ آغاز شد و در سال ۱۳۷۰ بهدلیل فرسودگی تعطیل شد، اینبار در آتش سوخت؛ حادثهای با علت نامشخص که به گفته آتشنشانان در حال بررسی است. تصاویر پیشرو، روایتی از آخرین وضعیت این بنای تاریخی پس از حریقی گسترده است؛ سینمایی که با وجود وعدههای حفظ و جلوگیری از تخریب، اکنون عملاً میان خاکستر و ویرانی، به نمادی از افول سینماهای لالهزار تبدیل شده است.
رئیس کمیته میراث فرهنگی و گردشگری شورای اسلامی شهر تهران با تأکید بر لزوم بررسی دقیق آتشسوزی سینما ایران در لالهزار گفت: این سینما بهعنوان یکی از قدیمیترین سالنهای سینمای تهران، بخشی از هویت فرهنگی لالهزار است و هرگونه تصمیم درباره تخریب یا نوسازی آن باید پس از مشخص شدن علت حادثه و با نگاه کارشناسی اتخاذ شود.
سخنگوی سازمان آتشنشانی تهران از وقوع آتشسوزی گسترده در یک سینمای متروکه در خیابان لالهزار خبر داد و گفت: این حادثه با اعزام پنج ایستگاه آتشنشانی مهار شد و خوشبختانه بنابر آخرین اطلاعات، تلفات جانی نداشت.
بازیگر سینما گفت: لالهزار فقط یک سالن نبود؛ تئاتر فردوسی، تئاتر صادقپور، سینما تئاتر پارس، تئاتر گلسرخ، تئاتر نو و خیلیهای دیگر همه در لالهزار بودند و یک محور پر از سالنهای تئاتر و سینما را شکل میدادند.
رییس کمیته گردشگری شورای شهر تهران گفت: برای تقویت هویت اجتماعی پایتخت نیاز به یک مدیریت یکپارچه داشتیم چرا که فعالیتهای پراکنده اثرات پایینی دارد.
تماشاخانه سنگلج، یکی از قدیمیترین و اصیلترین پایگاههای تئاتر ایران، شصت سالگی خود را در حالی پشت سر میگذارد که هنوز صحنهاش خاطرهساز حضور بزرگان نمایش ایرانی است. اتابک نادری در یادداشتی، از اهمیت این بنای تاریخی و ضرورت توجه دوباره به آن میگوید.
برخی از کسبوکارها بر اساس باور سنتی به نظر میرسد مردانهاند و زنان کمتر میتوانند در آنها نقش ایفا کنند، اما گذر زمان و با تعریف جدید کسبوکارها کلیشههای مردانه و زنانه بودن مشاغل نیز تغییر کرده است.