
بِلا تار کارگردان برجسته مجارستانی که با فیلمهای تاریک و فلسفی چون «اسب تورین» » و «لعنت» به شهرت جهانی رسید، پس از یک دوره طولانی مبارزه با بیماری در ۷۰ سالگی درگذشت.

رئیس جمهور در پیامی درگذشت زنده یاد بهرام بیضایی هنرمند و کارگردان برجسته سینما و تئاتر ایران را تسلیت گفت.

بهرام بیضایی با دههها فعالیت در تئاتر، سینما و پژوهش، نقش مهمی در شکلدادن به هنر معاصر ایران ایفا می کند. او با بازخوانی اسطورهها، واکاوی تاریخ و خلق روایتهای ماندگار، مسیر تازهای در نمایش و تصویر می گشاید. این گزارش تصویری، حضور مستمر و اثرگذار او را در عرصههای مختلف هنری مرور میکند.

در پی درگذشت بهرام بیضایی کارگردان مولف سینمای ایران علی ربیعی دستیار اجتماعی رئیس جمهور در یادداشتی به تمجید از این هنرمند نام آشنا پرداخت.

احسان اسیوند، منتقد و مترجم سینما در یادداشت نوشت: ۱۴ دسامبر ۲۰۲۵ خبری تکاندهنده صنعت فیلم و جامعه جهانی را در شوک فرو برد؛ «راب راینر»، کارگردان و بازیگر برجسته آمریکایی، و «میشل سینگر راینر»، همسرش (هنرمند و تهیهکننده)، در خانهشان در برِنتوودِ لسآنجلس، با جراحات ناشی از ضربات چاقو پیدا شدند و مرگ آنها بهعنوان «قتل مشکوک» اعلام شد.

علی نعیمی، منتقد سینما در یادداشتی نوشت: سینما، بیش از آنکه صرفاً ابزاری برای روایت داستان باشد، خود یک جهان مستقل است؛ جهانی با مناسبات پیچیده، رؤیاهای بربادرفته، ستارههایی که میدرخشند و فراموش میشوند و هنرمندانی که میان عشق به هنر و فشار واقعیتهای اجتماعی و اقتصادی در رفتوآمدند.

کارگردان شناخته شده سینما که به دلیل مشکلات ریوی در بیمارستان بستری شده بود، از بیمارستان مرخص شد.

الکساندر سیمینوک گفت: امیدوارم جوانهای ایرانی بتوانند مانند کارگردانهای قدیمی بروز پیدا کنند و تحت تأثیر سینمای غرب و هالیوود قرار نگیرند.

سید جمال ساداتیان گفت: اشکال سینمای اجتماعی ما در حال حاضر این است که عقبتر از جامعه قرار گرفته یا به طرح سوژههایی میپردازد که دیگر دغدغه جامعه نیست یا جامعه ازآنها عبور کرده است.

بدون شک یکی از مناقشات نظری و عملی در سینمای ایران و مسائل آن، به ویژه در یک دهه گذشته، جدال ژانری و رقابت بر سر آن بوده است. بحث بر سر این است که با توجه به شرایط اجتماعی و تاریخی موجود، ساخت فیلم کمدی ضرورت دارد یا تولید فیلمهای اجتماعی؟

در روزهایی که سینمای ایران میان دوقطبی سود و سکوت معلق مانده، بازگشت دوباره مهدی کرمپور به صحنه فرهنگی، نه فقط یک حضور که نوعی یادآوری است؛ یادآوری اینکه سینما بیش از آنکه صنعت باشد، حافظه جمعی یک جامعه است.

کارگردان و تهیه کننده سینما به دلیل مشکلات تنفسی در بیمارستان بستری بود و از دنیا رفت.

کارگردان سینمای ایران گفت: امیر نادری برای نسل من، یا حداقل برای شخص من با آثاری مثل «تنگنا»، «انتظار»، «خداحافظ رفیق» و... اهمیت یافت. شور فیلمسازی در من و بسیاری دیگر با دیدن همین فیلم «دونده» ایجاد شد.

قطبالدین صادقی با تاکید بر این که اصول، چارچوبها و ضوابط «سند ملی تئاتر ایران» تدوین شده، گفت: در حال حاضر برای «تئاتر ملی» نه بودجه داریم، نه ساختار، نه ساختمان و نه تشکیلات.

کارگردان سینما با بیان اینکه شورای پروانه ساخت باید از سینما مراقبت کند گفت: شورای پروانه ساخت آثار سینمایی روزی با هدفی تشکیل شد که امروز کاملا از آن ماموریتِ اصلیِ تعریف شده منحرف و در ادوار مختلف به تشکیلات اعمال سلیقه تبدیل شده که کارشناسی هم نیست.

کارگردان «بچه مردم» گفت: پس از جشنواره چند مدل فیلمنامه کمدی بفروش به من پیشنهاد شد که گفتم من اصلا نه این کار را بلدم نه نیت ساختش را دارم؛ پیش از اکران هم قولهای بیشماری برای حمایت داده شده بود که در عمل اتفاق نیفتاد.

محمد لهراسبی گفت: نمایش «POV» برخلاف آثار تلخ و افسرده، به فلسفه وجودی انسان با زبانی متفاوت میپردازد.

در جهان تکرار، جایی میان دود سماور و صدای ماهیتابهای که نقش راکت گرفته، دو انسان مدتهاست که در حال پینگپنگ بازی کردن هستند؛ بیآنکه توپی در کار باشد. این تصویر نه طنز است، نه تراژدی؛ استعارهای است از انسان امروز که در دایرهای بیپایان از روزمرگی میچرخد، بیآنکه بداند چرا یا تا کجا.

کارگردان قدیمی سینما و تلویزیون صبح امروز در ۶۸ سالگی به دلیل ایست قلبی درگذشت.

۹ سال پس از تجربه موفق استقلال بخش بینالملل جشنواره فیلم فجر و حضور چهرههای جهانی سینما در تهران، امسال این بخش بار دیگر با هویتی مستقل و در شهری دیگر از سر گرفته میشود.