سخنان ادعایی مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا درباره ایران از شکل‌گیری چارچوبی تازه در صورت‌بندی تقابل آمریکا با ایران حکایت دارد که در آن، مرزبندی‌های تمدنی به مبنایی برای تفکیک شیوه‌های مواجهه با بازیگران مختلف تبدیل می‌شود.
حیدرعلی مسعودی،استاد روابط بین‌الملل دانشگاه شهید بهشتی در روزنامه ایران نوشت:به نظر می‌رسد مهم‌ترین و اولویت‌دارترین مسأله در سیاست خارجی ایران در سال پیشِ‌رو، جلوگیری از امنیتی‌سازی برنامه موشکی ایران از سوی اسرائیل باشد. امنیتی‌سازی به چه معناست؟ امنیتی‌سازی به معنای بازنمایی یک موضوع عادی به‌مثابه یک تهدید وجودی است؛ تهدیدی که گویی تنها از طریق اقدام فوری و فوق‌العاده می‌توان با آن مواجه شد.
ما در حال حاضر با دو سناریوی دیپلماتیک مواجه هستیم: یکی سناریوی پیشا «اسنپ‌بک» و دیگری سناریوی پسا «اسنپ‌بک»؛ هر دو سناریو باید مورد توجه قرار گیرد و دستگاه دیپلماسی ایران آمادگی کامل برای مواجهه با آنها و بهره‌گیری از فرصت‌های احتمالی را داشته باشد.
هر مذاکره به خودی خود دو بعد دارد؛ یک بعد فرم و یک بعد محتوا، هر دو بعد دارای اهمیت هستند، اما آنچه تعیین‌کننده است، بعد محتوایی مذاکرات است.