دیوارنوشتهها این روزها بیش از پیش به چشم میآیند؛ حتی قبل از تیتر خبرها. دیوارهایی که سالها فقط از کنارشان رد میشدیم، حالا شبیه دفترچهای عمومی شدهاند. روی آنها دیگر فقط تبلیغات قدیمی نیست؛ جملههایی نشسته که انگار از دل مردم بیرون آمدهاند.
سخنگوی وزارت امور خارجه با اشاره به آغاز ساخت و ساز مجدد پل بی-۱ کرج که روز ۱۳ فروردین مورد حمله ارتش تروریست آمریکا قرار گرفت گفت: دوباره میسازیم اما فراموش نمیکنیم و نمیبخشیم.
نشانههایی از بازگشت بخشی از ایرانیان مقیم خارج از کشور به وطن در چند سال گذشته دیده میشود؛ پدیدهای که در ادبیات جامعهشناسی مهاجرت از آن با عنوان «مهاجرت معکوس» یاد میشود.
مدیون وطنم، از ته دل دوستش دارم، اما آزردهخاطر شدم. این روایت ناباورانه عبدالله موحد است از عشق و غربت؛ قهرمانی که اشک میریخت و میگفت نباید بیرونم میکردن. بخشی از مصاحبه زنده یاد موحد با روزنامه ایران را تماشا کنید.
معاون اجرایی رئیسجمهور گفت: کودک نابالغ و بیوطنی که درخواست دارد، اجنبی خاک ما را بگیرد تا او حکومت کند. این را بداند که ما محکم ایستادهایم و جانمان را فدا میکنیم.
معاون توسعه روستایی و مناطق محروم ریاست جمهوری بیان کرد که مردم ایران نشان دادند که حافظ ارزش های وطناند.
در روزگارانی که غبار جنگ و بیرحمی بر آسمان وطن مینشیند، آنچه دل این مردم را به هم گره میزند، نه شعار است و نه سیاست. آنچه ما را کنار هم نگه میدارد، تنها یک واژه است: وطن.