وحدت الساحات؛ جنگی بر سر معادلات جدید

محمد محسن فایضی، کارشناس مسائل فلسطین: دوران بی‌نظمی که حدفاصل معادلات گذشته و معادلات نوین قرار دارد، یکی از سخت‌ترین و پیچیده‌ترین دوران‌های روابط بین‌الملل و روابط خارجی را رقم می‌زنند زیرا اعتبار بسیار رژیم‌های حقوقی و ساختار برآمده از عرف‌ها، استانداردها یا معادلات پذیرفته شده کاهش یافته و مبنای کنشگری و پیش‌بینی پذیری بازیگران پیچیده‌تر می‌شود.
یقیناً یکی از دوران‌های بی‌نظمی از ۷ اکتبر به این سو بود، ۷ اکتبر روند نظم‌سازی جدید و مطلوب منطقه‌ای محور صهیونیستی را با برهم زدن بازی و قواعد باقیمانده به تأخیر انداخت و تحقق آن را به یک نبرد درازمدت میان محور مقاومت و تطبیع صهیونیستی موکول کرد.
در میانه این دوران، یکی از نقاط عطف جنگ رمضان است؛ جنگی که با شهادت رهبر انقلاب اسلامی، آیت‌الله شهید سیدعلی خامنه‌ای با هدف رژیم چنج و تغییر ماهیت یکی از بازیگران اصلی نظم‌ساز منطقه‌ای آغاز شد و هنوز هم ادامه دارد. دشمن و جریان تطبیع صهیونیستی در تغییر نظام به موفقیت نرسیدند و در سایه این بی‌نظمی جمهوری اسلامی در یک اقدام راهبردی و برآمده از اعتماد به نفس و ایمان به مقاومت، به دنبال ساختن معادلات جدید است. تاکنون مهم‌ترین معادلات شامل رژیم حقوقی جدید در تنگه هرمز، تغییر ماهیت و فسلفه پایگاه‌های آمریکایی و در نهایت وحدت الساحات در محور منطقه‌ای مقاومت است.
بجز اتفاق تنگه هرمز که یک رزق لایحتسب می‌توان آن را حساب کرد، موارد دوم و سوم از سال‌ها قبل برای معادله‌سازی حول آنها شروع و تلاش‌هایی هم انجام شده است. خروج آمریکا از منطقه و وحدت الساحات بارها در مظان امتحان و فراز و نشیب در تحولات قرار گرفتند. اما اتفاق شامگاه یکشنبه یکی از نقطه‌عطف‌های جدی و تاریخی برای تثبیت وحدت الساحات است. در این ایده، محور مقاومت اعم از دولت‌ها، جنبش‌ها یا جریان‌های فکری و... باید در کنش تا دفاع همسنگر و هم سرنوشت تلقی شوند. یکی از پیامدها و مؤلفه‌های این نگرش، تسری بازدارندگی میان اعضای محور مقاومت به یکدیگر است. اقدام ایران در حمله به اسرائیل و سپس اعلام پایان این دور از جنگ از سوی ایران، نویددهنده دوران جدیدی برای تثبیت نظم جدید منطقه است. مراقبت از این ترتیبات جدید از خود آن مهم‌تر است.