«هاروکی موراکامی»، نویسنده پرآوازه ژاپنی دو جایزه را در نیویورک به پاس سالها فعالیت ادبی دریافت کرد.
سمیرا دردشتی به «ایران» گفت: کتاب «قلمرو رود» تاریخ امپراطوری را از منظر رودها بازخوانی کرده است. در سده نوزدهم و اوایل سده بیستم، رودهای BISMRY به میدان رقابت قدرتهای امپراطوری بدل شدند.
انسان امروز در مواجهه با سپاهیان زرهپوش اخبار و مظاهر دنیای معاصر بهمثابه گالیوری است در بند آدم کوچولوها که میاندیشد این بندهای کوچک و بیاعتبار نمیتوانند او را به اسارت درآورند اما این گمان ناشی از بیماری شناختی است و آدمی را همین ناچیزانگاری میتواند به سقوطی بزرگ رهنمون شود. از پس این همه، انساننویس است که میرهد؛ آن هم نویسندهای که خود را با انواع سلاحها اعم از طنز و فلسفه به مدد گلولههایی از جنس کلمه و زبان تجهیز کرده و با این مظاهر رویاروی میشود.
مفاهیم روانکاوانه از زمان مطرح شدن این نظریه در اوایل قرن بیستم تا به امروز، هم در شیوه فهم ادبیات (نقد ادبی) تأثیر گذاشتهاند و هم در آفرینش متون ادبی. بسیاری از نویسندگان، شاعران، نمایشنامهنویسان و فیلمنامهنویسان با تأثیرپذیری مستقیم از این مفاهیم، آثار خود را به کاوش در تاریکترین حوزههای حیات روانی انسان معطوف کردهاند.
کوروش سلیمزاده گفت: آثار ایان رید و از جمله همین «تکثیر میشویم» داستانهایی هستند درباره زندگی و نه مرگ. درباره ناتوانی انسان در ثبت کامل خویشتن؛ درباره حقیقتی که نه در ماندگاری، که در تغییر و دگرگونی است.
تنهایی، فراموشی و مرگ در ادبیات داستانی دغدغههایی جهانی و فراملی هستند؛ مضامینی که به شیوههای گوناگون به آثار داستانی راه پیدا میکنند.
رمان «مردم عادی» از اولین سطر تا واپسین جمله، چون چشمهای زلال از جوانی و عشق جاری است؛ اثری سرزنده، احساسی و هوشمندانه که ذهن انسان را روشن میکند.
تقی قیصری اردهائی به «ایران» گفت: نمیتوان از پوپولیسم سخن گفت و نگاهی به نظریه ارنستو لاکلائو۱ فیلسوف آرژانتینی نینداخت. یکی از منابع ارزشمند نظری در این حوزه، میتوان کتاب «درباره عقل پوپولیستی»۲ یا درواقع نقد و تحلیل خردِ پوپولیستی لاکلائو را نام برد که به فارسی نیز ترجمه شده است.
در دورانی که واژه «پوپولیسم» به کرات در صفحات روزنامهها، تحلیلها و سخنرانیهای سیاسی تکرار میشود ولی به لحاظ معنایی همچنان محل مناقشه است، کتاب «آشنایی با اقتصاد سیاسی پوپولیسم/The Political Economy of Populism: An Introduction» نوشته پتر استانکوف، تلاشی است برای درک مفهومی که اغلب مواقع قربانی ابهام و هیجانات سیاسی میشود.
علیرضا پیروزان به «ایران» گفت: کتاب «وضعیت بشر/ The Human Condition (۱۹۵۸)|» ستون اصلی اندیشه آرنت درباره آزادی و کنش است.
وقتی هانا آرنت در بهار ۱۹۶۱ برای پوشش محاکمه آدولف آیشمن به اورشلیم رفت، کسی تصور نمیکرد گزارش او که بعدها با عنوان «آیشمن در اورشلیم: گزارشی در باب ابتذال شر/ Eichmann in Jerusalem: A Report on the Banality of Evil» منتشر شد، بتواند چهره پژوهشهای مربوط به جنایت نازی و مفهوم مسئولیت را اینچنین دگرگون کند.
هانا آرنت (۱۹۷۵-۱۹۰۶) را باید با سه محور تکرارشونده در نوشتههایش شناخت:«جهان مشترک» (Common World)، مفهوم «زندگی فعال» (vita activa)، و کاوش در پیوند میان توانایی تفکر و امکان کنش اخلاقی-سیاسی.
«خانه خالی»، سفری به عمق احساسات انسانی است كه در لابهلای صفحاتش به زبانی شاعرانه و تأثیرگذار روایت میشود.
در رمان «داستانهای شبانه» لوران مووینیه که سال ۲۰۲۰ منتشر شد، ما به دنیای ماریون و دخترش آیدا وارد میشویم، جایی که هر شب ماریون داستانهایی را برای آیدا میخواند.
لحظه اعلام نام لوران مووینیه/ Laurent Mauvignier بهعنوان برنده جایزه گنكور ۲۰۲۵، نهتنها برای این نویسنده كمصدا و متواضع، بلكه برای دنیای ادبیات فرانسه لحظهای سرشار از شور و هیجان بود. این انتخاب فراتر از یك رویداد سالانه، نمایانگر ارزیابی عمیق و بهجا از یك صدای آرام و صبور در عرصه ادبیات است.
برنارد ریگن در حال حاضر پژوهشگر میهمان در مرکز تاریخ عمومی دانشگاه سنت مری لندن و عضو وابسته مرکز مطالعات فلسطین دانشگاه SOAS است. تحقیقات او بر موضوع فلسطین و قیمومت بریتانیا متمرکز است و کتاب «اعلامیه بالفور: امپراتوری، قیمومت و مقاومت در فلسطین» او سال ۲۰۱۷ منتشر شد.
کتاب «صد سال جنگ بر سر فلسطین» با عنوان فرعی «تاریخ استعمار شهرکنشینان و مقاومت ۲۰۱۷- ۱۹۱۷»، نوشته رشید خالدی، علاوه بر پژوهشی مستند، شامل حکایتهایی زنده و خواندنی است.
لرد آرتور جیمز بالفور، وزیر خارجه بریتانیا، دوم نوامبر ۱۹۱۷، از طرف دولت این کشور، نامهای از طریق لرد والتر روتشیلد (بانکدار و سیاستمدار یهودیتبار و عضو مجلس عوام بریتانیا و از حامیان اصلی آرمان صهیونیسم) به فدراسیون صهیونیست فرستاد و در آن حمایت دولت بریتانیا را از تشکیل یک کشور یهودی در فلسطین، اعلام داشت. خطمشی شرح دادهشده در آن نامه بعدها به «بیانیه بالفور» مشهور شد. اتخاذ این خطمشی درنهایت عواقب گستردهای برای آینده مردم فلسطین و کل خاور نزدیک۱ داشت.
«خانواده ووردالاک» بیش از یک یادگار تاریخی است؛ آینهای است برای اضطرابهای امروزی. تالستوی، بدون اینکه بداند، داستانی نوشت که در سال ۲۰۲۵، با فیلمهای جدید و بحثهای برخط، زنده مانده است.
طهحسین فراهانی گفت: «الماسی به بزرگی هتل ریتز» با لحن افسانهای و پایان تأملبرانگیز، خوانندگان را به چالش کشید تا درباره ارزشهای خود بیندیشند. این داستان هشداری است درباره خطرات ثروت بیحد و وسوسههای مادیگرایی.