سینمای ایران، طی سالهای اخیر بار دیگر به جستوجوی ژانرهای انسانی و روانشناسانه بازگشته است؛ ژانرهایی که نه بر اسپکتاکل (صحنه های زیبا و پر از جزئیات) بصری، بلکه بر تلاطمهای درونی، اضطرابهای فروخورده و روایتگری خاموش و پر از ایما و اشاره متکی هستند.
انقلاب مشروطه و سینما در ایران، زادگان یک دوره تاریخی اند. فرمان مشروطیت در ۱۴ مرداد ۱۲۸۵ صادر شد و اگر طبق روایت مورخان سینما، آغاز پیدایش سینما در ایران را سال ۱۲۸۳ یعنی دایر شدن نخستین سالن سینما در خیابان چراغ گاز تهران به وسیله میرزا ابراهیم خان صحافباشی بدانیم، این همزمانی تاریخی معنا میشود.
در حالیکه «زن و بچه» فیلم چهارم سعید روستایی روی پرده است و فروش خوبی هم داشته، تهیهکننده این فیلم از تولید فیلم پنجم روستایی خبر داده است.
سعید روستایی پس از «برادران لیلا» نشان داد توانایی خوبی در به تصویر کشیدن دردهای زنانه در دل جامعهای مردسالار دارد. زومهای ناگهانی و نماهای تعقیبی و دکوپاژهای پویا و پر انرژی به فیلم تازه روستایی ظاهری واقعگرایانه اما پرزرق و برق میبخشد تا در لحظات آرام نیز توانمند ظاهر شود؛ اما پیش از اینها، آشفتگی جوهره اصلی «زن و بچه» است.
منتقد سینما گفت: «پیرپسر» فیلمی است که در فُرم، ساختار و استفاده از روشهای شناخته شده فیلمنامهنویسی که ما در سینمای کلاسیک میشناسیم، بینظیر عمل میکند.
فیلم چالشی و بحث برانگیز «خانه پدری» که یکی از مهمترین آثار در کارنامه کیانوش عیاری است، در فیلم نت عرضه شد.
نیکیتا میخالکوف فیلمساز مطرح سینمای جهان اهل کشور روسیه در پیامی به جنایات رژیم صهیونیستی در جنگ ۱۲ روزه واکنش نشان داد.
بهمن فرمانآرا فیلمساز مهمی در تاریخ سینمای ایران است و این گزاره را با دلایل متعددی میتوان به اثبات رساند. مردی که انگار از همان ابتدای ورودش به سینما آرزوهایی بزرگ در سر داشت؛ از تولید فیلمهای پرهزینه و تولید مشترک با سینمای جهان گرفته تا به تصویر کشیدن رمان «شازده احتجاب» به عنوان یکی از پیچیدهترین آثار فرمگرا در تاریخ ادبیات معاصر.
دو فیلم «زن و بچه» و «پیرپسر» در یک هفته گذشته هر کدام با فروش حدود ۲۰ میلیارد تومان پس از کمدی «مرد عینکی» بیشترین مخاطب را در سینما داشتند.
بحران بیآبی دیگر یک هشدار علمی نیست؛ واقعیتی زیسته است. خشکسالی، کاهش سطح سدها، مهاجرت و تنشهای اجتماعی ناشی از نبود آب شرب، بخشی از واقعیت زندگی امروز در بسیاری از نقاط ایران است.
در دومین قسمت پادکست «رادیو آن» حامد بهداد در گفتگو با بنیامین بهادری از بازی در فیلم «پیر پسر» گفت.
کارگردان فیلم «اژدها وارد میشود» با اشاره به نسبت سینمای شخصی با جریان اصلی سینما گفت: تلاش کردم آثارم امضای مشخص و وفادار به یک جهانبینی باشد، فیلم نمیسازم که جواب بدهم، فیلم میسازم که سؤال بسازم.
برنامه اکران عمومی هفته اول «سینمای ایران برای وطن» به میزبانی ۱۵ سینما و نمایش پنج اثر ماندگار با بلیت نیمبهاء منتشر شد.
در پنجمین برنامه از «سینمای ایران برای وطن»، نسخه مرمت شده فیلم «ناخدا خورشید» ساخته ناصر تقوایی به نمایش درآمد و نشست این فیلم با حضور داریوش ارجمند و هارون یشایایی با اجرای حمیدرضا مدقق در موزه سینما برگزار شد.
با آغاز اکران ۲ فیلم «غیبت موجه» و «فرمانروای آب»، سینما در هفته گذشته حدود هفتاد و پنج میلیارد تومان فروش داشته است.
پیشکسوت سینما، تئاتر و تلویزیون گفت: فیلم «گاو» از فیلمهای ماندگار سینمای ایران و عزت رمضانیفر از شاخصهای بازیگری در این فیلم بود.
نخستین اکران مردمی فیلم سینمایی «جزایر قناری» به نویسندگی و تهیهکنندگی حسین مهکام و به کارگردانی عادل معصومیان، غروب روز یکشنبه، ۵ مرداد ماه ۱۴۰۴ با حضور بازیگران و عوامل اثر در طبقه سوم پردیس سینمایی کورش برگزار شد. بهرنگ علوی، بیژن بنفشهخواه، رضا بنفشهخواه، غلامرضا نیکخواه، فرزانه قاسمزاده، رویا وحدتی، امید خسرو بازیگران و علی نوابی دستیار اول کارگردان و برنامهریز از عواملی بودند که در این اکران مردمی حضور یافتند. اکران فیلم سینمایی «جزایر قناری» ساخته عادل معصومیان، از ۱ مرداد ماه سال جاری در سینماهای کشور آغاز شده است و اثر تاکنون توانسته به فروش ۳ میلیارد و ۴۹۶ میلیون تومانی در گیشه دست یابد.
فیلم سینمایی «اتاقک گِلی» به کارگردانی محمد عسگری، از روز چهارشنبه ۸ مردادماه بهصورت رسمی در سینماهای سراسر کشور اکران عمومی میشود.
تصور عمومی از موزهها، نزد اذهان عمومی بیشتر در محدوده خاطره و تاریخ میماند و معمولا فراتر از آن نمیرود؛ اما نگاه فاطمه محمدی، مدیرعامل جدید موزه سینما، به این نهاد فرهنگی بر این محور مهم بنا شده که این مکان فرهنگی را به موجودیتی زنده، پویا و آیندهنگر بدل میکند.
باور نمیکردند تکههای آسفالتی که مقابل چشمانشان و از پشت پنجره به بالا پرتاب میشود، همانهایی باشند که روزهای گذشته روی آنها قدم میگذاشتند؛ آن روز شدت موشکهای رژیم صهیونی به قدری زیاد بود که تکههای بزرگ آسفالت کف خیابان را بر پشت بام دفتر کارشان آوار کرده بود.