اعضای هیات داوران بخش مسابقه اصلی هشتاد و دومین جشنواره فیلم ونیز به ریاست الکساندر پاین اعلام شد.
«پیر پسر»، فیلم تازه اکتای براهنی، در سانس محدودی برای منتقدان و اهالی رسانه در چهلوسومین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد و برخلاف تصور بسیاری، این فیلم به مدت سه ساعت مخاطبان بسیاری را روی صندلی سینما میخکوب کرد. فیلمی که توانست در همان نمایش اول، اشتیاق و انتظار را به اکران عمومیاش گره بزند اما همین اشتیاق، بهسرعت با هجمه جریانی هدف قرار گرفت که رنگوبوی فرهنگی نداشت، بلکه بیشتر سیاسی و جناحی و حتی شخصی بود.
تعدادی از صنوف سینمایی با بیان اینکه امنیت روحی روانی و حرفهای اهالی فرهنگ یکی از عناصر وفاق و وحدت ملی است، ناسزاگوییهای اخیر نسبت به یک فیلم را نشانهای برای تضعیف دولت و باجخواهیهای پس پرده دانستند.
فیلم سینمایی «اسفند» اواسط اردیبهشت ماه روی پرده سینماهای سراسر کشور رفت. این اثر مقطع مهمیاز زندگی شهید علیهاشمیاز فرماندهان مطرح دوران دفاع مقدس در شناسایی و طرحریزی عملیات خیبر در قرارگاه سری نصرت را به تصویر میکشد. اکران آنلاین این اثر بهانهای شد تا با دانش اقباشاوی نویسنده و کارگردان این اثر گفتوگو بنشینیم.
صبح اعدام آخرین ساخته بهروز افخمی فیلمی بلاتکلیف که نه تنها از ضعف فیلمنامه رنج میبرد، بلکه نمیتواند تا انتهای کار هم تکلیف خود را میان روایت مستند گونه، کلیپسازی و فیلم سینمایی مشخص کند.در این مطلب در این باره بیشتر میخوانید
بنیاد سینمایی فارابی با انتشار فراخوان سی و هفتمین دوره جشنواره بینالمللی فیلمهای کودکان و نوجوانان ایران اعلام کرد که این رویداد سینمایی از ۱۲ تا ۱۶ مهرماه برگزار میشود.
در هفته گذشته گیشه سینماها حدود چهل و پنج میلیارد تومان فروش داشت و فیلم «ترک عمیق» نیز به چرخه اکران اضافه شد.
سینمای ایران در سالهای اخیر شاهد شکلگیری نوعی «ژانر ناگفته اما تکرارشده» است؛ ژانری که شاید بتوان آن را کمدی تاریخیِ پساانقلابی نامید. در این نوع از آثار، یک شخصیت سادهدل ـ غالباً لوده و خوشنیت ـ ناخواسته میان دو دورهی پیش و پس از انقلاب گیر میکند و از دل این تضاد قرار است هم خنده زاده شود و هم نگاه انتقادی.
حسین دهباشی، که پیش از این خود تجربه برخوردهای سلیقهای با آثارش را داشته، اینبار با لحنی تند وبدون رعایت آداب به سراغ فیلم «پیرپسر» رفت و از وزارت ارشاد به خاطر صدور مجوز این فیلم بهشدت انتقاد کرد. در این مطلب به بررسی جزئیات این موضوع پرداخته شده است
مرور جنایتهای واقعی، آزار دهنده به نظر میرسند اما تولید فیلم، سریال و حتی تئاتر با مضمون چنین واقعیتهایی میتواند ذهن مخاطب را تا مدتها به خود درگیر کند. از همین رو، آثار فراوانی در سینما و تلویزیون ایران و جهان وجود دارند که از روی واقعیت ساخته شدهاند. در این مطلب نگاهی داشتیم بر آثاری که بر اساس جنایات واقعی ساخته شدهاند
در شرایطی که از شورای صنفی نمایش و مصوباتش برای اعلام رسانهای اکران فیلمهای جدید، خبری نیست، دستاندرکاران چند فیلم از نمایش فیلمهایشان در مردادماه خبر میدهند.
علیرضا اسماعیلی دبیر هشتمین دوره جایزه پژوهش سال سینمای ایران و رئیس شورای پژوهش سازمان سینمایی و سمعی و بصری شد.
میلاد بنیطبا کارگردان فیلم سینمایی «مرجان» با اشاره به سوژه ساخت این فیلم گفت که تلاش داشته است در حد بضاعتش صدایی برای قشر مظلوم باشد.
گرچه حالا «فیلم هندی» چیزی شبیه به واژه یا اصطلاح «فیلمفارسی» در ادبیات سینمایی ما شده که به فیلمهای سطحی و کلیشهای اطلاق میشود اما طرح این پرسش که چرا ایرانیها فیلم هندی دوست دارند، ناظر بر سینمای هند است نه آنچه تحلیلگران سینمایی از فیلم هندی مراد میکنند.
تهیهکننده «زعفرانیه ۱۴ تیر» گفت: خواسته شده بود که تصویر خانم هنگامه قاضیانی روی پوستر نباشد اما ممکن است در پوستر جدید، عکس ایشان را روی جلد داشته باشیم.
نشست نقد و بررسی فیلم سینمایی «لاکپشت و حلزون» به کارگردانی رضا حماسی توسط گروه سینمایی «هنروتجربه» برگزار شد.
میگویند فیلمهای تأثیرگذار، فیلمهایی هستند که با پایان اکران، پروندهشان بسته نمیشود. آنها به مرور زمان معنا مییابند، تفسیر و بازبینی و گاهی حتی دوباره و چندباره کشف میشوند. «جدایی نادر از سیمین» ساخته اصغر فرهادی، یکی از این فیلمهاست. اثری که حالا، چهارده سال پس از اکران نخستاش، همچنان بخشی زنده از جریان فرهنگی سینمای ایران و جهان به شمار می رود.
در ۳ روز پایانی هفته گذشته سینماهای سراسر کشور میزبان بیش از ۲۳۰ هزار مخاطب بود و فیلمهای حاضر در سبد اکران فروشی در حدود ۲۳ میلیارد و پانصد میلیون تومان را به ثبت رساندند.
فیلم «صددام» به کارگردانی پدرام پورامیری، که به عنوان اولین ساخته مستقل او در سینمای کمدی ایران به نمایش درآمد، نمونهای بارز از معضلی است که سینمای تجاری ایران را به عقب میراند: تکرار کورکورانه فرمولهای موفق گذشته و عدم جسارت در خلق یک اثر اصیل.
تهیهکننده و کارگردان سینما میگوید: من سالها برای تلویزیون و سینما با بیپولی کارگردانی کردم اما امروز میبینیم یک اینفلوئنسر کارگردان میشود. مشکلی با کار کردن اینها ندارم، کار کنند، هنرمند هستند، اما چرا باید تهیهکننده و کارگردان شوند؟.