
هفته گذشته، صدرنشینی «آقای زالو» در اکران بعد از دو هفته تقریبا تثبیت شد؛ از آن سو با وجود اکران «سینماشهرقصه» پس از هفت سال و با فراز و نشیب، این فیلم هنوز نتوانسته مخاطبان خود را به سینماها بکشاند.

نقش و جایگاه زن در چهار دهه سینمای ایران در ششمین نشست از نشستهای هشتمین جایزه پژوهش سینمایی، مورد بررسی قرار گرفت.

پایان فیلمبرداری فیلم کوتاه «بدرقه خاموش»، اکران آثار منتخب جشنواره فیلم و عکس «پنج» در رزمال و پایان فیلمبرداری فیلم کوتاه «نابالغ»، اهم اخبار سینمایی امروز هستند.

کارگردان «بچه مردم» گفت: پس از جشنواره چند مدل فیلمنامه کمدی بفروش به من پیشنهاد شد که گفتم من اصلا نه این کار را بلدم نه نیت ساختش را دارم؛ پیش از اکران هم قولهای بیشماری برای حمایت داده شده بود که در عمل اتفاق نیفتاد.

دبیر چهلوسومین جشنواره جهانی فیلم فجر از راهیابی ۴۵ فیلم از میان ۹۹ کشور به بخشهای مسابقه این رویداد سینمایی خبر داد و گفت: میزبان حدود ۲۰۰ مهمان خارجی خواهیم بود.

پرویز پرستویی بازیگر سینمای ایران راوی زندگی احمد و محمود خیامی برادران کارآفرین ایرانی و بنیانگذاران شرکت ایران ناسیونال شد.

عباس اقلامی منتقد سینما به دلیل بیماری تنفسی از دنیا رفت.

فرصت ثبت نام فیلمها در چهل و چهارمین جشنواره ملی فیلم فجر فردا یک شنبه ۲۵ آبان به پایان میرسد.

با توجه به اینکه ساخت فیلمهای ورزشی و لحظات ورزشی جذاب نیاز به هزینههای بالا و حمایت استودیوهای بزرگ دارد، معمولاً اکثر فیلمهای ورزشی ماندگار در تاریخ سینمای جهان، ساخت کشور آمریکا و هالیوود هستند که توانایی ساخت فیلمهایی با هزینه بالا و لوکیشنهای سنگین را دارد.

یکی از ژانرهای سینمایی که با توجه به جذابیتهای دراماتیک و روایت گونه داستانهای تاریخی طرفداران زیادی دارد، ژانر فیلمهای زندگینامهای یا بیوگرافی است.

ژانر ورزشی در سینما، ژانر چندان رایجی نیست. هم ساخت فیلم در این رشته سخت است و هم جذب تماشاگر. منتقدان سینما همیشه به این نکته اشاره کردهاند که ورزش خودش پدیدهای ملتهب و تماشایی است و اینکه سینما برای هماوردی سراغ چهرهها و رشتههای ورزشی برود و بتواند اثری درخور بیافریند ساده نیست.

بیشک ورزش و سینما دو ساحت قدرتمند و گسترده در گستره صنعت سرگرمی است و در این میان فوتبال و فیلم بیش از هر گونه دیگری از این دو مقوله، اوقات فراقت انسان معاصر را به خود گره زده و البته منبع مالی و کارکردهای تجاری و اقتصادی هم بوده است.

علی ثقفی، کارگردان فیلم «پرویزخان»، درباره اولین تجربه خود در ژانر ورزشی در سینمای ایران به خبرنگار «ایران» گفت: «معضلات موجود در این حوزه برای فیلمساز به قدری زیاد است که فیلمساز ترجیح میدهد به جای درگیری با این سلسله چالشها، به سراغ موضوعات دیگر برود تا با دردسر و چالش کمتری مواجه شود.»

جامعه سینمایی ایران در اختتامیه نهمین جشنواره فیلم شهر گرد هم آمد تا از چهرههای سینما و تلویزیون تجلیل کنند. جمشید هاشمپور پیشکسوت عرصه هنر و بازیگری با تشویق حضار روی صحنه آمد و هدیه ویژه این بخش را دریافت کرد.

میزان آثار تولید شده در ژانر ورزشی در سینمای ایران، نشاندهنده بیمیلی فیلمسازان به فعالیت در این حوزه است. اولین فیلم ورزشی سینمای ایران در سال ۱۳۴۷ توسط ساموئل خاچیکیان ساخته شد. خاچیکیان پس از اینکه نتوانست جهانپهلوان تختی را برای بازی در فیلم خود متقاعد کند، با دعوت از مرحوم امامعلی حبیبی، فیلم ببر مازندران را روی پرده سینما برد تا اولین فیلم ورزشی تاریخ سینمای ایران را کارگردانی کرده باشد.در این فیلم، مرحوم امامعلی حبیبی، حبیبالله بلور، مربی اسبق تیم ملی کشتی و حسین ملاقاسمی، از قهرمانان کشتی فرنگی ایران و دارنده چند مدال جهانی، به ایفای نقش پرداختند.

جشنواره سه روزه سینمای ایران با نمایش چهار فیلم و با مضامین حفاظت از محیط زیست، اجتماعی و انیمیشن با حضور سفیر جمهوری اسلامی ایران در برزیل، معاونین بینالملل و دبیرخانه فرهنگ برازیلیا، جمعی از سفرا و دیپلماتهای مقیم و علاقهمندان به فرهنگ و هنر ایرانی در یکی از مجموعههای فرهنگی شهر برازیلیا گشایش یافت.

رائد فریدزاده در جلسه شورای سیاستگذاری چهلوسومین جشنواره جهانی فیلم فجر با اشاره به برگزاری این جشنواره در شیراز گفت: برگزاری جشنواره های سینمایی در نقاط مختلف کشور گامی مؤثر در تمرکززدایی فرهنگی است.

یعقوبی تهران پژوه گفت: «برای من، تهران فقط خیابون و ساختمون نیست؛ تهران یه فیلم بلنده… فیلمی با ژانرهای مختلف که من سالهاست تماشاگر این فیلمم؛ گاهی تو قاب بازار، گاهی تو قاب عودلاجان و سنگلج… اما متأسفانه این شهر کمکم هویت خودش رو از دست میده و از زمان احمدشاه تا امروز، کمتر مدیری داشتیم که زادهٔ همین شهر باشه و تهران رو از درون بشناسه.»

اسامی نامزدهای دریافت جایزه از بخش های مختلف در نهمین جشنواره بینالمللی فیلم شهر اعلام شد.

بارها از من پرسیدهاند که بسترهای نوپدید نمایش(Platform) تا چه اندازه میتوانند به کشف و معرفی استعدادهای جدید در عرصه فیلمسازی و بازیگری کمک کنند؟