
«دیوان کهنه حافظ» با تصحیح ایرج افشار در یکصدمین سال تولد این پژوهشگر و کتابشناس توسط انتشارات امیرکبیر تجدید چاپ شد.

کتاب «جمال»؛ نوشته شهلا پناهی درباره مردی است که مقام معظم رهبری او را چنین توصیف کردند: «شهید ابومهدى المهندس(رضوانالله تعالی علیه) مرد نورانی، مرد مؤمن، مرد شجاع که انسان وقتی نگاه میکرد، چهره او مصداق وَبَیض وَجْهِی بِنُورِک بود.

یک نویسنده با اشاره به اینکه بیشتر نویسندگان و شاعران درجه یک درباره دفاع مقدس ننوشتند، ادامه داد: افرادی که از خط مقدم جبهه آمدند نوشتند، در حالیکه بیشتر آنها تجربه نوشتن نداشتند و فقط برخی میدانستند چگونه میتوانند بنویسند.

مدیر موسسه فرهنگی هنری «رسول آفتاب» از انتشار کتاب باغچه کلباجعلی خبر داد و گفت: این کتاب به زندگی چهار شهید از یک خانواده اختصاص دارد که مطالب آن منحصر به فرد است.

همه میدانیم که هویت هر ملتی در گرو رشتههای نامرئی اما استواری است که گذشته را به حال و حال را به آینده پیوند میزند. فردوسی و شاهنامه، تنها یک شاعر و یک کتاب نیستند؛ آنها ستونهای استوار و شناسنامه هویتی تمدنی کهن هستند که جغرافیای معنوی ایران و زبان فارسی را تعریف میکنند.

نویسنده کودک و نوجوان با بیان اینکه آثار متنوعی در این حوزه با موضوع دفاع مقدس تالیف شده است، توضیح داد: یکی از عرصههای گریز از تخیل وارداتی و مایه گرفتن از رویای بومی در ادبیات کودک و نوجوان ما، همین زمینه ادبیات دفاع مقدس بوده است.

مرحله دوم طرح ملی تامین کتابهای کودک و نوجوان برای کتابخانههای عمومی با عنوان «قاصدک»، در حال آمادهسازی و اجرا است.

ادبیات دفاع مقدس در ایران، بویژه طی سه دهه اخیر، بخش مهمی از حافظه تاریخی و فرهنگی جامعه را شکل داده است. در میان آثار متعدد این حوزه، مجموعه «قصه فرماندهان» انتشارات سوره مهر جایگاهی ویژه یافته است؛ مجموعهای که نه تنها روایتگر زندگی و رشادتهای فرماندهان بزرگ روزهای پر التهاب جنگ تحمیلی است، بلکه با نگاهی تازه و زبانی ساده و روان، پلی میان نسل امروز و قهرمانان دیروز برقرار کرده است.

«شرارههای خورشید» اثر مشترک گلعلی بابایی و حسین بهزاد که توسط نشر ۲۷ بعثت منتشر شده، ششمین کتاب از مجموعه «حماسه ۲۷»؛ کارنامه عملیاتی لشکر ۲۷ محمد رسولالله» است، که رویدادهای خرد و کلان جنگ تحمیلی طی چهار ماه پایانی سال ۱۳۶۲ و عملیات آبی ـ خاکی خیبر را در بر میگیرد؛ عملیاتی که بزرگترین عملیات آبی و خاکی در تاریخ جنگهای مدرن است.

به نظر لارس اِسونسن در کتاب «فلسفه تنهایی» که با ترجمه شادی نیکرفعت به فارسی برگردانده و توسط نشر گمان منتشر شده، خالی یا پُربودن اطرافِ انسان نشانه تنهایی یا عدمتنهایی نیست، و تفرد و دور ماندن از دیگران (که در خلوت تجربه میکنیم و نقشی سازنده دارد) نیز با تنهایی متفاوت است: «مهم نیست تا چه حد دور و برِ کسی شلوغ است و با آدمها –و در بعضی موارد حیوانها- در تماس است، بلکه مهم احساسی است که آن شخص از روابطش با دیگران تجربه میکند.»

رمان کنعان به قلم علی علی بیگی، ۲۹۴ صفحه و چهارده فصل دارد. رمان براساس زندگی شهید سیدعلی زنجانی در چهارده فصل نوشته شده. فصلها عنوانی ندارند. رمان کنعان از نوجوانی سیدعلی، شهید مدافع حرم، شروع میشود.

کتاب «جستوجوگر بیپروا»، گفتوگوی امیر سقراطی با سعید شهلاپور، نقاش و مجسمهساز توسط انتشارات «خط و طرح» منتشر شده است. این انتشارات با هدف معرفی چهرههای مؤثر تاریخ فرهنگ و هنر ایران و رویدادهای جریانساز عرصه فرهنگ، پیش از این نیز کتاب دیگری در شناساندن هنرمند مجسمهساز مرتضی نعمتالهی با عنوان «پرسهزنی در سکوت شهر» منتشر کرده بود که با استقبال جامعه مجسمهسازان روبهرو شده بود.

یک تاریخدان و شاهنامهپژوه گفت: شاهنامه این کتاب بزرگ تاریخی و ادبی نشان میدهد که در گذشته، شگردی برای تولید آب وجود داشته که بعدها در مسیر نابودی تمدنهای باستانی از میان رفته است، اما فردوسی نوید میدهد که این راز در طبیعت نهفته است و با دانش پیشرفته میتوان دوباره بدان دست یافت.

عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی با تاکید بر اینکه زبان فارسی برای ایرانیها تنها یک زبان نیست، گفت: این زبان هویت و تاریخ ماست، فارسی هویت ایران را میسازد. اگر زبان فارسی نبود و هرکدام از این اقوام با زبان خود سخن میگفتند و ایران کشوری تکهتکه میشد.

ثمینه باغچهبان، نویسنده و فرزند جبار باغچهبان در ۹۷ سالگی از دنیا رفت.

بهروز محمودی بختیاری استاد برجسته زبانشناسی و عضو هیأت علمی دانشگاه تهران میگوید: زبان فارسی، برخلاف زبانهای استعماری چون اسپانیایی، پرتغالی یا فرانسوی، هرگز با زور و خشونت بر مردم تحمیل نشد. گسترش آن در هند و دیگر سرزمینها نتیجه تعاملات فرهنگی، ادبی و دیوانسالارانه بود، نه سلطه نظامی.

گفتوگو با دکتر بهروز محمودی بختیاری را در شماره روز دوشنبه ۲۴ شهریور ۱۴۰۴ روزنامه ایران بخوانید.

آثار هوشنگ مرادی کرمانی، گامی به سوی دنیایی ساده، صمیمی و سرشار از طنز و راهی برای درک بهتر زندگی روزمره انسانهای عادی است.

جلال آل احمد در میان نسل نویسندههای دهههای ۱۳۲۰ و ۱۳۳۰، جایگاهی با ثبات دارد، چرا که توانست زبان و سبکی تازه در روایت داستان ایرانی پدید آورد؛ زبانی که در عین سادگی، سرشار از انرژی، ضرباهنگ و رنگ و بوی محاورهای است.

فرهنگستان زبان و ادب فارسی واژه «کروچنده» را بهجای «کرانچی» مصوب کرده است.