علیرضا پیروزان گفت: جهان آلبر کامو (۱۹۱۳-۱۹۶۰)، جهان تضادهایی است که در عین ویرانکنندگی، به طرز شگفتانگیزی انسانیاند. او نویسنده نومیدی نیست، بلکه کاوشگری است در میان خلأ معنا.
در روزگاری که جهان در هیاهوی جنگ جهانی دوم، استعمار و باورهای ایدئولوژیک غرق بود، مردی از حاشیهنشینترین اقلیم مدیترانه برخاست؛ از آفتاب داغ الجزایر و از دل فقر و خاموشی.
علیرضا پیروزان نویسنده و منتقد ادبی درباره آلبر کامو یادداشتی را به روزنامه ایران ارائه کرد.
انشاءالله رحمتی گفت: دیدارهای علامه طباطبایی و هانری کربن، یکی از رویدادهای «کمنظیر در تاریخ تعامل فکری و معنوی میان شرق و غرب» است.
مهدی خیاطزاده به «ایران» گفت: معرفی علامه طباطبایی این چهره یگانه به جامعه جهانی، نه یک اقدام فرهنگی صرف، بلکه یک ضرورت فکری به پرسشهای بشر امروزی است.
آیتالله سیدمحمدعلی ایازی گفت: یکی از رویکردهای مهم درباره علامه طباطبایی میتواند رویکرد اسلامشمولی ایشان باشد؛ علامه طباطبایی برخلاف برخی جریانهایی که نگاه تقلیلی و هویت شعائری دارند، نگاهی اسلامی و فراگیر دارند.
اندیشهها و آموزههای علامه در جریانهای فکری و فرهنگی معاصر ایران تأثیر شگرفی داشت و منبع تغذیه معرفتی بسیاری از بزرگان انقلاب بود.
وجود نام علامه طباطبایی در فهرست بزرگداشتهای سال ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ یونسکو، نه صرفاً ادای احترام به یک فیلسوف، بلکه یادآوری ضرورت گفتوگو، عقلانیت و پیوند میان سنت و تجدد است؛ همان راهی که او با آرامش و یقین پیمود و امروز جهان تشنه شنیدن آن است.
مهدی خیاطزاده استادیار گروه حکمت عملی مؤسسه حکمت و فلسفه ایران درباره هفت بُعد شخصیتی و معرفتی علامه طباطبایی یادداشتی را به روزنامه ایران ارائه کرد.
در روزهایی که نام علامه سیدمحمدحسین طباطبایی به پیشنهاد کمیسیون ملی یونسکو در ایران و تصویب کنفرانس عمومی در فهرست بزرگداشتهای جهانی یونسکو برای سالهای ۲۰۲۶ تا ۲۰۲۷ ثبت شده، نگاهها بار دیگر به یکی از ستونهای سترگ اندیشه دینی و فلسفی ایران معاصر دوخته شده است.
۲۴ آبان، چهلوچهارمین سالروز درگذشت علامه سیدمحمدحسین طباطبایی، فیلسوف معاصر و مفسر بزرگ قرآن است. اندیشهها و آموزههای علامه در جریانهای فکری و فرهنگی معاصر ایران تأثیر شگرفی داشت و منبع تغذیه معرفتی بسیاری از بزرگان انقلاب بود.
پوستر سیوسومین دوره هفته کتاب جمهوری اسلامی ایران، با نقشهای از ایران زمین منتشر شد.
طهحسین فراهانی روزنامهنگار گفت: «والدن دوم» بیش از یک رمان آرمانشهری است؛ این اثر به نوعی پلی است میان روانشناسی رفتاری و فلسفه اجتماعی.
روانشناس برجسته رفتارگرا، بی. اف. اسکینر، سال ۱۹۴۸ رمانی با عنوان «والدن دوم» منتشر کرد که در زمان خود نهتنها نوآورانه بلکه بحثبرانگیز بود.
جهانگیر شهلایی نویسنده و منتقد ادبی درباره رمان شمال دوردست یادداشتی به روزنامه ایران ارائه کرد.
در مجموعه دو جلدی «نوشتههایی درباره هنر»، مسیر فكری مالرو از ۱۹۲۲ تا ۱۹۷۶ دنبال میشود؛ از روانشناسی هنر و رساله درخشانش درباره فرانسیسكو گویا، تا بازتاب درخشان سهگانه «دگردیسی خدایان».
علیرضا پیروزان به «ایران» گفت: در جهانی كه همچنان درگیر بحران معناست، بازخوانی مالرو یادآور آن است كه ادبیات میتواند بیش از آینه جهان، آتش درون انسان را برافروزد.
اگر هنر، زبان جاودانگی باشد، آندره مالرو یكی از بزرگترین مفسران آن است. نویسندهای كه هنر را نه محصور در قابهای خشك و تحصیلات آكادمیك، بلكه در تپش قلب زندگی و تجربه زیستن میجُست.
علیرضا پیروزان نویسنده و منتقد ادبی درباره آندره مالرو یادداشتی را به روزنامه ایران ارائه کرد.
همایون اسعدیان، مدیرعامل خانه سینما طی حکمی «رامتین شهبازی» را به عنوان دبیرهشتمین دوره انتخاب بهترین کتاب سینمایی سال منصوب کرد.