کشف دوباره ذهن (The Rediscovery of the Mind) را میتوان جدلیترین و مبارزهجویانهترین کتاب سرل دانست؛ حملهای مستقیم به پارادایمهای غالب در فلسفه ذهن و علوم شناختی قرن بیستم.
مجموعه آثار جان سرل را نباید صرفاً فهرستی از کتابهای نامرتبط، بلکه باید به مثابه یک پروژه واحد و در امتداد یک خط سیر مشخص در نظر گرفت.
جان سرل، روزی در حال گفتوگو با فوکو، از پیچیدهنویسی و ابهام در فلسفه فرانسوی گله کرد. فوکو که نگاهی انتقادی به ژاک دریدا داشت، با لحنی خاص پاسخ داد که دریدا «تروریسم ابهام» را به کار میگیرد: «آنقدر مبهم مینویسد که نمیتوانی بفهمی چه میگوید و این بخش ابهاماش است. بعد وقتی از او انتقاد میکنی، همیشه میتواند بگوید: تو مرا نفهمیدی؛ تو یک احمقی. و این بخش تروریسماش است.»
مشاور علمی، فرهنگی و مدیریتی معاون امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، اعلام کرد: دبیرخانه طرح گرنت و فلوشیپ کتاب تهران پس از سه سال وقفه در هفتادوهفتمین نمایشگاه بینالمللی کتاب فرانکفورت حضور دارد و کار خود را در این دوره از نمایشگاه آغاز کرده است.
حمید دباشی در مقدمهای که برای مجموعه «کوچک جنگلی» نوشته درباره پسزمینه اجتماعی و بستر فرهنگی و ادبی تقوایی نوشته است.
در سال ۱۳۴۸، ناصر تقوایی همراه با داریوش مهرجویی و مسعود کیمیایی سه آغازگر اصلی «موج نوی سینمای ایران» بودند. هر سه برآمده از نگاهی تازه به جامعه و ادبیات بودند؛ اما تقوایی شاید در این عرصه روشنفکرانهتر گام برداشت.
جایگاه ناصر تقوایی در سینمای ایران نهفقط بهخاطر آثار درخشانش، بلکه بهدلیل نگاهی منحصربهفرد به فرم، روایت و میزانسن است.
نوشتن فیلمنامه ۱۵ قسمتی «کوچک جنگلی» بیش از یکسال وقت ناصر تقوایی را گرفت و پیش تولید آن دو سال زمان برد، اما ناصر تقوایی بعد از ۳ سال کوشش در سال ۱۳۶۱ از کارگردانی و تولید سریال حذف شد و این متن هرگز به تصویر نرسید.
ناصر تقوایی، فیلمساز، نویسنده و عکاس نامدار، در حالی چشم از جهان فروبست که آثار و اندیشهاش همچنان در قلب فرهنگ و هنر ایران میتپد.
آیین نکوداشت «محمد عزیزی» به بهانه نیم قرن چاپ کتاب، در سلسله نشستهای عصر روشن در خانه هنرمندان ایران برگزار میشود.
این کتاب حاصل سال ها پژوهش درباره بازتاب تهران در نوشتهها و سفرنامههای جهانگردان و دیپلماتهای خارجی است و می کوشد سیمای تاریخی، فرهنگی و اجتماعی پایتخت را در آیینه نگاه دیگران بازنمایی کند.
فرید مرادی گفت: ما مدیون همه افرادی هستیم که صنعت نشرمان را پایهگذاری کرده و سهمی در ارتقاء آن داشتند؛ از میرزا زینالعابدین تبریزی، اعتمادالسلطنه، میرزا قلیخان هدایت گرفته تا ایرج افشار و علیاکبر سیاسی که نشر دانشگاهی را در ایران پایهگذاری کردند.
در سالهایی که سایه سیاستهای پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ بر صنعت نشر ایران سنگینی میکرد، نام همایون صنعتیزاده بهعنوان ناشری باانگیزه و دارای ایدههای نو در این صنعت و مدیری متفاوت مطرح شد.
کتاب «تجدید حیات صوفیه» را میتوان از جنبههای مختلف تحلیل و نقد کرد. اولین نکته مثبت، انتخاب موضوع و تمرکز بر دورهای است که بهطور سنتی کمتر مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است.
کتاب «تجدید حیات صوفیه: در ایران عصر زندیه و قاجاریه» نوشته مسعود شیربچه و منتشرشده از سوی نشر روزنه، تلاشی است کمنظیر برای بازخوانی بخشی از تاریخ ایران که تا امروز کمتر بدان توجه شده است.
ابراهیم قیصری، نویسنده، استاد دانشگاه و پژوهشگر برجسته خوزستانی، بیش از شش دهه از عمر خود را وقف آموزش، پژوهش و ترویج فرهنگ و ادب فارسی کرده است.
در کوچه پسکوچههای تاریخ ادب ایران، دو سرو بلندقامت بیش از دیگر بزرگان ادبیات، سر بر آسمان برافراشتهاند؛ «سعدی» با نغمههای شیرین حکمت و عشق و «حافظ» با غزلهایی که از آسمان الهام گرفته است.
یکی از جنبههای منحصربهفرد آثار شفیعی کدکنی، پیوند میان عرفان و آزادی است.
استاد امروز ۸۶ ساله میشود و طبعاً از بختیاری ما بوده است که در زمین و زمینه و زمانهای زیستیم که همعصر محمدرضا شفیعی کدکنی باشیم. بیگمان در چنین تنگنایی است که - به قول آن شاعر بزرگ درگذشته - دشواری وظیفه را به تمامی حس میکنی. اینکه بخواهی تنها در چند خط از استاد فرخنده فال بنویسی و درگذری و البته هشیار هم باشی که از سویی در ورطه شعار و تکرار درنغلطی و از سویی نیز به اندازه چوبخط خود از پس تصویر این دردانه برآیی.
کتابخانه بینالمللی مونیخ در فهرست سال ۲۰۲۵ خود نام پنج کتاب ایرانی را قرار داد.