در گستره تاریخ ادبیات بشر، نویسندگانی حضور دارند که نهتنها قریحه هنریشان ما را مسحور میکند، بلکه دروازههایی به سوی راز «بودن» میگشایند. ویلیام شکسپیر (۲۳ آوریل ۱۵۶۴ – ۲۳ آوریل ۱۶۱۶) از آن چهرههاست که آثارش صرفاً در قلمرو واژهها باقی نماندند، بلکه همچون چراغی در دل تاریکی وجود میدرخشند.
در دنیایی که گاه سرنوشت و تقدیر یا حتی عادات روزمره زندگی بشری چون حصاری نفوذناپذیر، رویاهایمان را در قفس تنگ بایدها و نبایدها اسیر میکند،
نشست علمی «عُمان و ایران؛ تجربه تمدنی در مواجهه با بحرانها و چشمانداز آینده» به همت رایزنی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در مسقط و با حمایت سفارت جمهوری اسلامی ایران در سلطنت عمان برگزار و در مهمترین بخش این رویداد علمی، از کتاب «آیندهنگاری رهبر شهید انقلاب اسلامی آیتالله العظمی امام خامنهای (رضوانالله تعالی علیه)» که به زبانهای فارسی، عربی و انگلیسی منتشر شده است، رونمایی شد.
رئیس نمایشگاه بینالمللی کتاب تهران، از برگزاری هفتمین دوره نمایشگاه مجازی کتاب تهران در هفته پایانی اردیبهشتماه ۱۴۰۵ خبر داد
نخستین ترجمه زندهیاد یدالله موقن از زبان انگلیسی، کتابی با عنوان «فلسفه روشنگری» بود؛ اثری از ارنست کاسیرِر، فیلسوف و مورخ نامدار آلمانی که به سبب گرایشهای فکری و تخصص خود در حوزه فلسفه تحلیلی و فلسفه علم شهرت دارد.
شهر اصفهان و ساحت ترجمه و نشر ایران به تازگی داغدار خاموشی چراغ زندگی مردی شده است که پژوهشگری متین و مترجمی دقیق بود. نام یدالله موقن برای همه علاقهمندان به فلسفه آشنا است و سالها با تلاشهای او در عرصه ترجمه دریچههای جدیدی از دانش و آگاهی را به روی خود گشودهاند.
فضل الرحمان (۱۹۱۹-۱۹۸۸) محقق و اندیشمند مسلمان پاکستانی، در مطالعات اسلامی مستشرقان تأثیر فراوانی داشته است. محور اصلی اندیشه فضل الرحمان که قرآن است و نحوه دستیابی به مراد آیات و روش درست فهم و تفسیر آن، در کتاب «مضامین اصلی قرآن» هویداست.
کودکان؛ مسافران کوچک رؤیا، هر شب آرام و سبکبال، سوار بر قایقهای خیال، راهی دریای شگفتیها میشوند؛ اما گاهی موجی از نگرانی مسیرشان را میبندد_ ترس از تاریکی، تنهاییِ شب، کابوسهای ناگهانی یا شورِ بیپایانِ بازیهای روز. انتشارات قدیانی با شناخت این دلمشغولیهای کوچک و دغدغه بزرگ والدین، با انتشار مجموعه چهار جلدی «مراقبههای ذهنی برای خواب بچهها» به کمک والدین آمده است.
در حالی که بمبارانهای آمریکا و اسرائیل بر سر ایران فرود میآمد و به برخی مکانهای فرهنگی ارزشمند آسیب میزد، دهها شیء باستانی ایرانی در ۵ هزار کیلومتری آنسوتر، در شمال چین، زیر نظر دقیق «دونگ بیبینگ» به نمایش عمومی درآمده بود.
برخی كتابها نه برای افزودن دانشی تازه، بلكه برای یادآوری یك فقدان نوشته میشوند؛ فقدانی كه نه تصادفی است و نه صرفاً نتیجه عقبماندگی تاریخی، بلكه حاصل انتخابها، ساختارها و افقهای فكریای است كه در مقطعی از تاریخ بسته شدهاند.
زن میگوید: «از بعد از این ماجرا هر درختی که میبینم، میگویم آفرین درخت... آفرین به تو که نگذاشتی بچه ۲۲ روزه من روی زمین بیفتد... او را در آغوشت گرفتی و نگذاشتی بیفتد روی زمین و استخوانهایش بشکند... چهقدر شرف داشتی تو درخت...»
این روزها تهران هنوز زیر سایه جنگ نفس میکشد؛ خیابانهایی که زمانی پرهیاهو بودند، حالا نشانههایی از خستگی و آسیب را بر دوش میکشند.
«وطندوستی» و «جهانوطنی» اغلب به عنوان دو مفهوم متقابلاً ناسازگار تلقی میشوند. مدافعان «وطندوستی»، «جهانوطنی» را به ترویج بیریشگی و نفی تعلقات اساسی مانند خانواده، جامعه و کشور متهم میکنند.
یکی از دوستان شریفم که در آتشنشانی مشغول به کار است عکسی از ویرانههای ناشی از بمباران یک خانه در قم برایم فرستاد. عکس درنگی تلخ بود در میان سکوت مرگبار پس از انفجار. گرد و غبار، چونان کفنی خاکستری، بر پیکر تکهتکهشده این خانه نشسته است.
«تصور نکنید که من با زندگی به سبک و سیاق متظاهران به روشنفکری ناآشنا هستم. خیر. من از یک «راه طی شده» با شما حرف میزنم. من هم سالهای سال در یکی از دانشکدههای هنری درس خواندهام. به شبهای شعر و گالریهای نقاشی رفتهام. موسیقی کلاسیک گوش دادهام...
اغلب ما نام آیتالله سیدعلی خامنهای، رهبر شهید انقلاب را بیشتر از زمانی به یاد میآوریم که ایشان پس از امام خمینی(ره) در جایگاه رهبری ایران قرار گرفتند. این مسأله ممکن است دیگر ابعاد شخصیتی، مبارزاتی و فرهنگی ایشان را کمرنگ کند.
قائممقام نمایشگاه بینالمللی کتاب تهران با تکذیب برخی اخبار منتشرشده درباره لغو نمایشگاه و از بین رفتن زیرساختهای نمایشگاه مجازی، گفت: مشکلی برای برگزاری نمایشگاه به صورت فیزیکی و مجازی وجود ندارد؛ تصمیمگیری درباره برگزاری این رویداد در سطحی کلان انجام میشود.
واکنش ایرانیان در طول دورههای مختلف تاریخی نسبت به هجوم و تجاوز بیگانگان در ایستادگی و حفظ تمامیت ارضی کشور خود، بسیار تأملبرانگیز بوده و هست؛ و شاید بخش قابل توجهی از درک عمیق آن را باید در کارکرد و نقش زبان فارسی دانست.
سخنان رئیسجمهور ایالات متحده آمریکا در روزهای اخیر و وعده بازگرداندن ایران، میهن عزیز ما، پاره تن ما، مام وطن ما به «عصر حجر» با توجه به شناختی که در این سالها از او یافتهایم، چندان مایه شگفتی نیست.
درگذشت جلیل دوستخواه، سوم فروردین ۱۴۰۵ در ۹۲ سالگی، پایان زندگی پژوهشگری است که عمر خود را در پاسداری از یکی از کهنترین میراثهای فکری و فرهنگی جهان سپری کرد.