دومین سالروز خاموشی محمدعلی علومی، فرصتی دوباره برای بازخوانی نویسندهای است که حضورش در ادبیات معاصر ایران چیزی فراتر از نام یک نویسنده بود؛ او صدا، حافظه و اسطوره یک سرزمین را با خود حمل میکرد.
زندگی آدمیزاد در آمد و شد با دوستانش دو وَجه دارد: یکی بُعدِ عاطفی و انسانی روابط ماست که در سوک دوست، اغلب آن حالات و گُلهای رنگارنگی که در ساعاتِ خوشِ دیدارها میانمان بررُسته و روئیده؛ فراخاطرمان میآید. بویژه در اولین لحظاتی که خبر درگذشت و فقدان فردی از بستگان و دوستان را میشنویم؛ همهمان چنین تجربهای را از سرگذراندهایم. اول انگار سنگِ حیرت است که مدام از آسمان بر سَرمان فرومیبارد و خراب میشود... کمی که از تاریکی بُهت و خاکستری دَرد فاصله میگیریم و ذهنِ خاکآلود و خونآلودمان را، از زیرِ آوارِ اولیه بیرونمیکشیم؛ همان گُلهای رنگارنگ به یادمانمیآید... و حسرت، روح را، سوزنسوزن میکند... انگار که پای یخ زده ذهن را یکباره در آب جوش فرو کرده باشی!
راز ماندگاری سعدی در طول قرنها به عوامل بسیاری وابسته است و گره خوردن نام و ذهن او با حافظه تاریخی مردم ایران، بیتردید از وسعت آثار و گستره تجربه زیستهاش سرچشمه میگیرد.
اصغر دادبه که حدود ساعت هشتونیم شب چهارشنبه، پنجم فروردین در منزل دخترش در رشت دار فانی را وداع گفت، دستکم این سه ماه آخر را در رنج بسیار گذراند.
احمد آرام، نویسنده و منتقد ادبی در روزنامه ایران نوشت:دهه چهل در بوشهر دهه اضطراب بود، این اضطراب هم در داستان و هم در شعر دامن ادیبان را میگرفت، خصوصاً دانشآموزانی که به جای بالش، کتاب شاعران را زیر سرشان میگذاشتند، میخوابیدند؛ شاید که معجزهای رخ دهد و کمی از آن احساس شاعرانه به آنها نیز برسد.
«اعمال انسانی» نوشته «هان کانگ»، نویسنده اهل کره جنوبی پرمتقاضیترین کتاب در کتابخانههای عمومی این کشور در سال ۲۰۲۵ بود.
رضا امیرخانی با توجه به اینکه تغییری در سطح هوشیاریاش به وجود نیامده و به حضور در آیسییو نیازی نداشت، به خانه منتقل شده است.
نامزدهای نهایی جایزه ادبی «هانس کریستین اندرسن» سال ۲۰۲۶ درحالی اعلام شد که نام یک نویسنده ایرانی در این فهرست به چشم میخورد.
حسین پاینده، نویسنده، منتقد ادبی، منتقد فیلم و استاد نظریه و نقد ادبی دانشگاه علامه طباطبایی و مسئول پروژه «مجموعه نظریه و نقد ادبی» است. از او در کتاب «باغ در باغ» هوشنگ گلشیری در زمره منتقدانی یاد شده که به پیشبرد نقد ادبی در ایران یاری رساندهاند
نوولا «قانون جاذبه» که بهتازگی با کوشش زهرا قدیمی ترجمه و به مجموعه کتابهای بابلِ نشر چشمه افزوده شده است مخاطبان را به اعماق بخش تاریک ذهن انسانها در شرایطی خاص میبرد و در تضادی عجیب دوباره انسانیت، اعتقادات و عدالت را احیاء میکند.
«از بوی گل آهستهتر» چهارمین مجلد از مجموعه «حماسه سجادیه» است که به زندگی و سیره امام سجاد میپردازد. این مجموعه که در قالب رمان به نگارش درآمده، میکوشد در کنار روایت تاریخ زندگانی علیابن الحسین(ع)، با زبانی ساده و روان حقایقی را پیش روی مخاطب قرار دهد که درک و پذیرش آنها جز با اقامه ادله محکم و ارائه مستندات تاریخی متقن ممکن نیست.
اکو با اینکه در محیطی کاتولیک بزرگ شد، تجربههایش در مواجهه با ناکامی کلیسا در مقابله با فاشیسم دوران موسولینی و مقاومت آن در برابر مدرنیسم، تأثیر عمیقی بر جهانبینیاش گذاشت.
یکی از پزشکانی که روند درمان «رضا امیرخانی» را دنبال میکند، گفت: با اینکه در روزهای گذشته دوبار چشمهای امیرخانی باز شده است، اما تازمانی که این مساله به قدر کافی تکرار نشود از نظر آماری قابل اتکا نیست تا بتوان اسمش را دقیقا بالارفتن سطح هوشیاری گذاشت.
فرزند احمد محمود میگوید از پس هزینههای نگهداری خانه این نویسنده فقید برنمیآید و چندسالی است تصمیم به فروش آن گرفته؛ اما در عین حال میگوید نمیداند چه باید بکند. او میگوید از حرفهای شیک و قشنگ درباره خانه موزه خسته شده است.
عزتالله فولادوند بهترین دوران تحصیلات عالی را در فلسفه غرب در دانشگاه معتبر کلمبیا در آمریکا گذرانده و دکترای خود را هم در باب فلسفه کانت گرفته است. این کارنامه تحصیلی دلیل گزینشهای درجه یک و درک و شناخت فلسفی او را در انتقال روشن آن آثار و مفاهیم به خواننده فرهیخته ایرانی نشان میدهد.
ترجمههای کسانی همچون فولادوند به ما کمک میکند تا به شناخت بیشتری دست یابیم و ابتدا مفهوم و موضوعی را خوب بفهمیم و سپس به واکاوی و نقد آن بپردازیم.
عزتالله فولادوند مترجم «جامعه باز و دشمنان آن» ۹۰ ساله شد.او در روزهای خلوت و انزوا، دو کتاب «خشونت» (۱۳۵۹) و «انقلاب» (۱۳۶۱) هانا آرنت را ترجمه کرد و در مقدمه خود بر کتاب «خشونت» نوشت: «شاید بتوان گفته خانم آرنت را تصدیق کرد که خشونتگری معلول ناکام ماندن قوه عمل در جهان ماست.»
استاد جواد صفینژاد حدود یک قرن زندگی کرد و برای قرنهای طولانی آثاری ماندگار از خود به یادگار گذاشت. صفینژاد را دانشگاهیان و ایرانپژوهان در حوزههای گوناگون میشناسند و او را محقق و دانشمندی تراز اول میدانند.