
یکی از دوستان رضا امیرخانی درباره روند جداسازی دستگاه ونتیلاتور توضیح داد: با اطمینان میتوان گفت بدن توانایی تنفس مستقل را پیدا کرده است؛ جداکردن ونتیلاتور همیشه تدریجی انجام میشود.

دیوید ویلیامز نویسنده پرفروش بریتانیایی پس از مطرح شدن اتهامهایی درباره رفتار نامناسب با زنان، از حضور در جشنواره ادبی واتراستونز کنار گذاشته شد.

«هاروکی موراکامی»، نویسنده پرآوازه ژاپنی دو جایزه را در نیویورک به پاس سالها فعالیت ادبی دریافت کرد.

حسن محرابی به «ایران» گفت: کتاب «آب و جامعه: تغییر برداشتها از توسعه اجتماعی و تاریخی» نوشته ترجه تودت سال ۲۰۲۱ منتشر شده است. ترجه تودت، مورخ و متخصص برجسته آب در این کتاب به تحلیل نقش مهم آب در توسعه اجتماعی میپردازد.

سمیرا دردشتی به «ایران» گفت: کتاب «قلمرو رود» تاریخ امپراطوری را از منظر رودها بازخوانی کرده است. در سده نوزدهم و اوایل سده بیستم، رودهای BISMRY به میدان رقابت قدرتهای امپراطوری بدل شدند.

کتابخانه شخصی کامران فانی به سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران اهدا شد. احتمالا بخشی از این کتابها در مراسم یادبود این چهره فقید به نمایش درمیآید.

مشکل خاکسپاری کامران فانی، عضو فرهنگستان زبان و ادب فارسی در قطعه نامآوران بهشت زهرای تهران حل شد.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در نشست بانوان دارای آثار تقریظ شده از سوی مقام معظم رهبری گفت: دفاع مقدس ابعاد زنانه زیادی دارد با این که چهره جنگ معمولا مردانه است ولی دفاع مقدس وجوه زنانه اعجاب انگیزی دارد، یکی از ویژگیهای برجسته دفاع مقدس «چهره زنانه» آن است.

فرید مرادی نویسنده و پژوهشگر حوزه نشر درباره کامران فانی، یادداشتی را به روزنامه ایران ارائه کرد.

«من از کودکی شیفته کتاب شدم. علت آن را هم دقیقأ نمیدانم؛ اینکه چرا در خانوادهای که دیگران کوچکترین علاقهای به کتاب نداشتند، تنها من چنین دلبستگیای داشتهام! احتمال دارد واقعاً «ژن کتاب» وجود داشته باشد. این ژن در برخی افراد بروز میکند، نمایان میشود و پس از آن جامعه و کوششهای فردی به پرورش بیشترش کمک میکنند.

احمد مسجد جامعی، وزیر پیشین فرهنگ و ارشاد اسلامی در یادداشتی نوشت: دار فانی بدون فانی شد. آقای فانی را هرکسی به صفتی میشناسد. او در حوزههای گوناگون صاحب رأی و نظر بود و میتوانست درباره شعر، ادب، موسیقی ، فلسفه ، لغت ، تاریخعلم، ویرایش، کتاب، کتابداری و... نکاتی ظریف و دقیق بیان کند.

هوشنگ مرادی کرمانی که چند روز پیش آنژیوگرافی شد و برای تنظیم ضربان، باتری قلب در سینهاش کار گذاشته شد، از بیمارستان مرخص شد و دوران نقاهت را در منزل میگذراند.


انسان امروز در مواجهه با سپاهیان زرهپوش اخبار و مظاهر دنیای معاصر بهمثابه گالیوری است در بند آدم کوچولوها که میاندیشد این بندهای کوچک و بیاعتبار نمیتوانند او را به اسارت درآورند اما این گمان ناشی از بیماری شناختی است و آدمی را همین ناچیزانگاری میتواند به سقوطی بزرگ رهنمون شود. از پس این همه، انساننویس است که میرهد؛ آن هم نویسندهای که خود را با انواع سلاحها اعم از طنز و فلسفه به مدد گلولههایی از جنس کلمه و زبان تجهیز کرده و با این مظاهر رویاروی میشود.

یکی از دوستان رضا امیرخانی با اشاره به روند طولانی درمان این نویسنده، اعلام کرد: از نقطه اوج التهاب مغزی بدون آسیب ثانویه جدی عبور کرده ایم، اما همچنان سیستم ایمنی درحال فعالیت است و به هم ریختگی به آرامش کامل نرسیده است.

هوشنگ مرادی کرمانی جراحی شد و اکنون در بخش مراقبتهای ویژه بستری است.

کوروش سلیمزاده گفت: آثار ایان رید و از جمله همین «تکثیر میشویم» داستانهایی هستند درباره زندگی و نه مرگ. درباره ناتوانی انسان در ثبت کامل خویشتن؛ درباره حقیقتی که نه در ماندگاری، که در تغییر و دگرگونی است.

تنهایی، فراموشی و مرگ در ادبیات داستانی دغدغههایی جهانی و فراملی هستند؛ مضامینی که به شیوههای گوناگون به آثار داستانی راه پیدا میکنند.

آشنایی من با ایان رید از کانال یوتیوب یک دختر اوکراینی شروع شد که در پایان هر سال بهترین فیلمها و کتابهای سال را به سلیقه خودش معرفی میکند.

رمان «مردم عادی» از اولین سطر تا واپسین جمله، چون چشمهای زلال از جوانی و عشق جاری است؛ اثری سرزنده، احساسی و هوشمندانه که ذهن انسان را روشن میکند.