
دکتر احمدی در کتابهای «کشمکشهای منطقهای و بینالمللی در خاورمیانه (غرب آسیا) و شمال آفریقا»، «گرایشهای سیاسی در خاور میانه و امنیت ملی ایران» و «سیاست و حکومت در خاورمیانه (غرب آسیا) و شمال آفریقا» طیف وسیعی از موضوعات را پیرامون این منطقه از جهان مطرح میکند.

اسماعیل امینی به «ایران» گفت: در کتاب «گفتوگوهای بیگفتوگو»، پنج نامه قیصر خطاب به خواهر ناشنوایش آمده است.

علیرضا زرگر گفت: محمود دولتآبادی خالق آثار ماندگار و تاثیرگذار همچون کلیدر در آیین جایزه ادبی مهرگان، جایزه یک عمر تلاش در حوزه ادبیات را به خود اختصاص داد.

دکتر مارتینلوتر کینگ، آخرین سخنرانی خودش را ۳ آوریل ۱۹۶۸ در کلیسای اسقف چارلز مِیسن (مِمفیس) انجام داد و ۴ آوریل در مُتل لورِین ترور شد.

مهران فیاض کارشناس کتاب در یادداشتی به روزنامه ایران گفت: شاید بعد از جنگ سرد، هیچ زمانی به اندازه امروز خطر جنگی همهجانبه جهان ما را تهدید نکرده باشد.

فریدون مجلسی نویسنده و مترجم درباره مارتینلوتر کینگ یادداشتی را به روزنامه ایران ارائه کرد.

کتاب «زندگینامه خودنوشت» مارتینلوتر کینگ که با ترجمه محمدرضا معمارصادقی و توسط نشر کرگدن منتشر شده، ما را با زندگی و اندیشههای مبارزی آشنا میکند که یکی از زیباترین جنبشهای قرن بیستم را هدایت کرد.

در تاریخ اندیشه سیاسی شیعه کمتر متنی به اندازه «تنبیهالأمه و تنزیهالملّه» اثر آیتالله میرزا محمدحسین نائینی نقشی بنیادین داشته است. نائینی در بحث «سلطنت» در واقع از مفهوم مدرن حکومت سخن میگوید. حکومتی که بر پایه نهادها، قانون و نظارت عمومی سامان مییابد.

افشین شحنهتبار گفت: زحمات پروفسور رینگنبرگ منجر به انتشار بیشتر از دوازده عنوان کتاب آکادمیک درباره کشورمان شده که جای قدردانی دارد. اغلب این کتابها به فرانسوی هستند چراکه زبان اول خودشان است.

کتاب «آستانه تجدد: در شرح تنبیهالأمه و تنزیهالملّه» نوشته زندهیاد دکتر داود فیرحی اثری تحلیلی و تاریخی درباره یکی از مهمترین متفکران دوران مشروطه، میرزا محمدحسین نائینی و بازخوانی دوباره نقش او در شکلگیری اندیشه سیاسی مدرن در سنت فقهی شیعه است.

میرزا محمدحسین نائینی در هنگامهای میزیست که استبداد دیرپا و نارضایتی اجتماعی دین را به عرصه سیاست فراخوان میکرد.

در تاریخ اندیشه سیاسی شیعه کمتر متنی به اندازه «تنبیهالأمه و تنزیهالملّه» اثر آیتالله میرزا محمدحسین نائینی نقشی بنیادین داشته است. هرچند علمایی چون آخوند خراسانی و ملا عبدالله مازندرانی از حامیان اصلی مشروطه بودند اما بنیانگذاری فقه سیاسی نوین یا همان «فقهالمشروطه» در واقع با اندیشه و قلم نائینی شکل گرفت.

اشعار براتیگان به اندازه نفسی میان دو لبخند کوتاه و تقریباً ضدشاعرانهاند؛ او از همان جایی شعر میساخت که دیگران نثر مینویسند. برای او شعر نه زبان برگزیده فرهیختگان، که گفتوگوی روزمره میان دل و ذهن بود.

جهان ادبی ریچارد براتیگان (۱۹۳۵-۱۹۸۴) در میانه دو گفتمان متناقض شکل گرفته است: از یک سو، گفتمان ضدساختار و رویایی نسل بیت که در پی رهایی از سلطه عقلانیت ابزاری، سرمایهداری، و نهادهای خانوادگی و اجتماعی بود؛ و از سوی دیگر، میراث مدرنیته آمریکایی که هنوز در ناخودآگاه متنهای او، با اصراری پنهان، به بازتولید نظم، معنا و روایت گرایش دارد.

مهمترین نوشتههای ادبی اغلب با داستان انسانی شروع میشوند که در ناخودآگاه عصرش زیسته، با قلمی دیوارهای عادت را شکسته و پنجرهای جدید رو به جهان ذهن انساها میگشاید.

در کتاب «حقیقتهای رهاییبخش» مصطفی ملکیان به هفده حقیقت میپردازد که جای اندیشیدن دارند.

ویلیام اروین در کتاب «چالش رواقی» که محمد یوسفی آن را به فارسی برگردانده، مینویسد از نظر سنکا، پس از درگذشت یکی از عزیزانمان، مقداری غم و سوگواری رواست اما اگر بیش از اندازه باشد، نتیجه خودبینی ماست.

ما با اینکه برای ایجاد شادی کارهای فراوانی انجام میدهیم، بیشتر در حال رنجکشیدن هستیم و تنها راهی که برای گریز از رنج میشناسیم، فرار از خودمان و سرزنشکردن دیگران است. هر دو واکنش نیز فقط بر رنج ما میافزاید، اما آیا راهی برای رسیدن به آرامش و شادی وجود دارد؟

بسیاری از ما انسانها، در زندگی دچار ناخرسندی، ناآرامی، نارضایتی، و ملال میشویم. برخی از ما، در زندگی برای رسیدن به ثروت، شهرت، قدرت و... کوشش بسیاری انجام میدهیم، و برخی نیز به مقصود دست مییابیم، اما همچنان، شادی و آرامش نداریم و احساس رضایت نمیکنیم.

بک سهی در آخرین گفتوگوهایش از چرایی موفقیت اثرش سخن گفته است: «بیش از ۸۰ درصد خوانندگانش زنان جوان ۲۰ تا ۳۰ سال هستند؛ نسلی که در میانه فشارهای اجتماعی و بیرحمی زندگی مدرن، دنبال پناه و تکیهگاه هستند.»